ضدحال بزرگ فیلمی که پس از ۲۰ سال توقیف منتظرش بودیم!
در این ویدیو، ایمان عبدلی سراغ فراز و فرودهای «صد سال به این سالها» رفته و تلاش کرده توضیح دهد چرا این فیلم، برخلاف انتظاری که ایجاد میکند، چندان تماشایی از آب درنیامده است.
برترینها: بعد از نزدیک به دو دهه توقیف، «صد سال به این سالها» منتشر شد؛ فیلمی که با این تیم بازیگری نسبتا قدرتمند ، قاعدتاً باید چیزی فراتر از یک اثر ازهمگسیخته باشد. اما حاصل کار بیشتر شبیه فیلمی است که چند سکانس و ایده پراکنده را به زور کنار هم چسباندهاند و امیدوار بودهاند نام بازیگران، جای خالی انسجام و کارگردانی را پر کند. پرویز پرستویی بیشتر از آنکه یک شخصیت بسازد، تصویری نمادین ارائه میدهد؛ رضا کیانیان حضوری معمولی دارد و معتمدآریا هم انگار قربانی ضعف کارگردانی شده است. علی شادمان بوی "میم مثل مادر" را میدهد و باقی بازیگران هم چیزی به این معجون آشفته اضافه نمیکنند. حالا بعد از بیست سال، پرسش اصلی این است که آیا واقعاً ارزش این همه انتظار را داشت؟ در این ویدیو، ایمان عبدلی سراغ فراز و فرودهای «صد سال به این سالها» رفته و تلاش کرده توضیح دهد چرا این فیلم، برخلاف انتظاری که ایجاد میکند، چندان تماشایی از آب درنیامده. با ما همراه باشید.
نظر کاربران
اینکه بازیگرهای مرد شصت ساله رو با ارایش و مالیدن رژ لب و پودر و پنکک،بخوای جوون جلوه بدی واقعا چندش اور و حال بهم زنه.
دلیل توقیف چی بوده؟
داستان فیلم عالیست
بعد از تقریبا بیست سال فیلم معمولاً آثار و ارزش خودش را از دست می دهم دقیقا مثل همین فیلم صد سال به این سال ها
اتفاقا ارزش یکبار دیدن رو داره
ضمن اینکه قرار نیست بین سکانسها ارتباطی یکسر و کلاسیک وجود داشته باشه،درواقع کارگردان و نویسنده سکانسهایی اثرگذار از تاریخ معاصر ایران رو با شخصیت ایران گره زده تا به بیانی انتقادی برسه.در انتها هم که جوانها مهاجرت میکنند و ایران می ماند برای پا به سن گذاشته هایی نظیر امین و ایران
به نظر من اکثر فیلم هایی که در مورد دوران پهلوی ساخته میشه یک پیام پنهان دارند و اون هم اینکه نباید مردم حسرت اون دوران رو بخورن و اینکه برگشت به اون دوران برای همه بدبختی میاره
از کانالهای پخش فیلم مجاز ایرانی دیدم...
خیلی آشفته بود مثل پازلی که چندتا قطعه از وسطاش برداشته شده باشه!
بازیگرها هم خیلی خیلی معمولی !
به نظرم وقت نزارید براش