تحلیلی درباره خطای راهبردی ایران در شراکت با پوتین!
یک فعال رسانه‌ای با اشاره به توافق ترامپ و پوتین درباره بخشی از ظرفیت گازوئیل روسیه، معتقد است این توافق بیش از آنکه اثر واقعی بر بازار داشته باشد، جنبه روانی دارد و انتقادها را متوجه نگاه ایران به روسیه به‌عنوان شریک راهبردی کرده است.
برترین‌ها: یک فعال رسانه‌ای با اشاره به توافق ترامپ و پوتین درباره بخشی از ظرفیت گازوئیل روسیه، معتقد است این توافق بیش از آنکه اثر واقعی بر بازار داشته باشد، جنبه روانی دارد و انتقادها را متوجه نگاه ایران به روسیه به‌عنوان شریک راهبردی کرده است.
علی قلهکی نوشت: اگر چه «توافقِ ترامپ_پوتین» بر سر آزادسازی بخشی از ظرفیتِ گازوئیلِ روسیه به نفعِ آمریکا، بیشتر «جنبه‌ی روانی» دارد تا «اثر واقعی بر بازار»، ولی خب باید به پوتین حق داد؛ او هم بر اساس منافعِ کشورش عمل می‌کند!
اشتباه از ماست که «پوتین» را شریک راهبردی می‌دانیم!
پی‌نوشت: روسیه از فروشِ اخیر گازوئیل به آمریکا چندان نفعِ مالیِ بالایی نمی‌برد چون:
۱. پالایشگاه های روسیه طی ماه‌های اخیر درصد اصابتِ بالایی داشته و تولید نداشته و یا تولید کمی دارند.
۲. روسیه علیه صادراتِ سوخت در زمانِ جنگ، قانون دارد و نمی‌تواند بیش از یک حدِ معین، صادرات داشته باشد.
۳. زمستان در کشور سردسیری مثل روسیه، بسیار نزدیک است!
نظر کاربران
ما ایرانی ها به غرب تمایل بیشتری داریم حالا چرا ؟! باید تو یه مجال دیگه بررسی بشه .
ولی به نظرم نباید از شریک راهبری توقع داشت خود ما باشه نه اون ما نیست و نمی تونه ما باشه اون منافع و راهبرد خودشه رو داره اصلا ما رو شریک راهبردی خودش دونسته تا به اهدافش نزدیکتر بشه پس با این اوصاف به نظرم روسیه هنوز هم میتونه و باید شریک راهبردی ما باشه . ما هم باید از شریک راهبردیمون توقعات واقع بینانه داشته باشیم اصلا تو دنیای سیاست یا همه چیز یا هیچ چیز معنا نداره ما هم از کنار روسیه کم نفع نبردیم باید رو اونا حساب باز کنیم باید روی اون کارهایی حساب باز کنیم که روسیه و چین برای ما میتونن انجام بدن این ته شراکت هستش .