رفتار مافیایی چند جوان در خیابان‌های تهران!
روزنامه همشهری از فعالیت دلالان داروهای کمیاب مقابل داروخانه‌های ۱۳ آبان و شهید کاظمی و فروش این داروها به بیماران گرفتار در کمبود دارو خبر داد.
روزنامه همشهری: درآمد سینا و کورش آنقدری هست که به چند نفر دیگر هم پورسانت یا حتی حقوق ماهانه بدهند تا مقابل داروخانه‌های مختلف در کمین بیماران بنشینند و داروهای کمیاب آنها را با قیمتی بالا‌تر از نرخ دولتی از چنگ‌شان درآورند. چند نفری را هم مأمور می‌کنند تا کارت‌های ویزیت‌شان را مقابل این داروخانه‌ها پخش و بیماران را بی‌واسطه به آنها وصل کنند. ضرر در کارشان نیست و می‌توانند با فروش همین داروها به نرخ آزاد، هم دستمزد کسانی را بدهند که زاغ‌سیاه بیماران را چوب می‌زنند و هم خودشان درآمدی کلان به‌دست آورند. سینا و کورش دلالانی هستند که با تشکیل زنجیره‌ای از واسطه‌ها، داروهای کمیاب را از بیماران می‌خرند و در بازار آزاد به فروش می‌رسانند.
سفارش خرید آقای دلال
کارت‌های ویزیت عجیب‌وغریب سینا در دست چند بیمار که مقابل داروخانه ۱۳آبان در انتظار دریافت دارو نشسته‌اند، قلابی است که ما را به سینا و همکارانش می‌رساند. سینا میان بیماران حسابی سرشناس است و پرس‌وجوی اندکی کافی است که به این جوان ترکه‌ای قدبلند و البته زبر‌و‌زرنگ برسیم. مشغول مکالمه تلفنی است که به سفارش خرید یک مسئول خرید داروخانه بی‌شباهت نیست: «ویال آلبومین هم داری؟... آلمانیه دیگه؟... ایما تینیب هم می‌خوام. داری؟...» حواسش حسابی جمع است و با دیدن بسته‌های اوستین در نایلون داروهای زن میانسالی که از داروخانه بیرون آمده، تلفنش را قطع می‌کند. خوب می‌داند که چطور کاربلدی‌اش را در شناخت داروها نشان دهد: «اوستین دوز٤٠٠ بهت داده؟ دوزش بالاست، برای تو دوزهای پایین‌تر هم جواب می‌ده، قیمت‌شون هم خیلی پایین‌تره.» لحظه‌ای بعد اوستین‌های خارجی دوز۴۰۰ سهم سینا می‌شود و زن متقاعد شده با اوستین۲۰۰ که قیمتش نصف این دوز است، درمانش را کج‌دار و مریز ادامه دهد. زن ساکن جنوب شهر است و سینا یکی از چند نفری را که رابط او و بیماران جنوب شهرند، به زن معرفی می‌کند تا اوستین‌های ارزان‌تر را به او تحویل دهد. استخدام‌شدن زیر مجموعه آقاسینا هم دشوار نیست. وقتی خود را آشنا به داروهای گران‌قیمت درمان صرع و سرطان و نقص ایمنی و... نشان می‌دهیم، خلاصه و مفید چم‌وخم کار را نشانمان می‌دهد: «پورسانتی باهات حساب می‌کنم. از ساعت ۶صبح باید جلوی داروخونه بایستی تا شب. هرکس نسخه‌اش را گرفت، آمارشو بگیر. فروشنده بود به من آمار بده.»
داروخانه‌چی آنلاین
بیماران داروخانه ۱۳ آبان که برای پیداکردن داروهای کمیاب هر نسخه‌شان داروخانه‌های مختلف شهر را زیر پا می‌گذارند، در چانه‌زنی با سینا از رقیبان او نام می‌برند که انگار تعدادشان کم نیست: «کورش آلبومین را دانه‌ای ۲میلیون می‌خرد... وحید هم مثل تو انصاف ندارد...» میان این اسامی رنگارنگ، اسم کورش توجه را جلب می‌کند که پاتوقش اطراف داروخانه شهید کاظمی است و بسیاری از کسانی که بیمارشان از ادامه درمان ناامید شده، مشتری پروپاقرص او هستند. وقتی مقابل داروخانه شهید کاظمی می‌رسیم، مثل هر روز شلوغ است و صف کسانی که منتظر اعلام نوبت و دریافت دارویشان هستند، تا پیاده‌رو کشیده شده است. تنها ردونشانی که از کورش در اینجا پیدا می‌کنیم، کارت‌های ویزیتی است که جوان سبزه‌رویی میان آدم‌های کلافه‌ای که روی نیمکت‌های سنگی روبه‌روی داروخانه نشسته‌اند، توزیع می‌کند. صدای زنگ تلفن همراه جوانک که خودش را برادر کورش معرفی می‌کند، لحظه‌ای قطع نمی‌شود و هربار که تماسش را پاسخ می‌دهد، مانند انبارداری خوش‌حافظه موجودی دارویی‌اش را شرح می‌دهد: «آمینوفیلین؟ دارم! تاریخ‌دار هم دارم! قرص یا آمپول؟.... دسفوناک؟ جور می‌کنم، مشتری رو نیگه دار...» وقتی از او سراغ کورش را می‌گیریم، عناوین پرطمطراقی برایش ردیف می‌کند: «آقاکورش داروخونه آنلاین داره. اگه دارو زیاد داری به این شماره پیام بده باهات تماس می‌گیره. اگه داروهات کمه بیار همین‌جا ازت می‌خرم، الانم تسویه می‌کنم.» سر آقای داروخانه‌چی آنلاین چندان شلوغ نیست و فرستادن این پیامک کافی است که چند دقیقه بعد با ما تماس بگیرد: «بیمار من سرطان ریه داشت و فوت کرده. داروهای باقیمونده از اون رو می‌فروشم.» تسلیت و تعارف کورش کوتاه است و خیلی زود سر اصل مطلب می‌رود: «ساندوستاتین ال‌ای‌آر داری؟ همین الان مشتری براش دارم.... نایولوماب چی؟....»
مکث؛ اما و اگرهای جمع‌آوری داروهای توزیع‌شده
دکتر هاشمی، سخنگوی سازمان غذا و دارو می‌گوید: از منظر علمی، ارزیابی امکان استفاده مجدد از داروهای مازاد مستلزم بررسی مجموعه‌ای از عوامل، از‌جمله پایداری فیزیکی و شیمیایی فرآورده، شرایط و مدت نگهداری، احتمال مواجهه با دما و رطوبت نامناسب، سلامت بسته‌بندی، اصالت دارو و امکان رد‌یابی سوابق نگهداری آن است. در داروهای حساس به دما و فرآورده‌های زیستی نیز احراز تداوم شرایط نگهداری تعیین‌شده اهمیت ویژه‌ای دارد. افزون‌‌بر‌این، معیار‌های ارزیابی باید متناسب با نوع فرآورده و ویژگی‌های اختصاصی آن تعریف شوند؛ بنابراین بازگشت داروهای مازاد به چرخه مصرف انسانی، موضوعی است که ابعاد علمی، فنی، حقوقی و اجرایی آن نیازمند مطالعات دقیق و شواهد معتبر است. تا زمانی که روش‌های قابل اتکا برای احراز کیفیت، ایمنی و قابلیت رد‌یابی این داروها و نیز الزامات قانونی مربوط به بازتوزیع آنها مشخص نشده باشد، نمی‌توان جمع‌آوری داروهای مازاد از بیماران را به‌معنای امکان مصرف مجدد آنها درنظر گرفت یا سازوکاری عمومی برای بازتوزیع این داروها توصیه کرد.
ارسال نظر