«ج.ا»: ستاد ملی کرونا تعارف را کنار بگذارد

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز خود با عنوان با کرونا، تعارف چرا؟ ‏نوشت: مسئولان کشور از صدر تا ذیل کرونا را ‏یک بیماری بسیار خطرناک می‌دانند. بعضی از همین حضرات بار‌ها اعلام کرده‌اند هیچ بیماری خطرناکی را زیان‌بارتر از کرونا ‏برای اقتصاد کشور‌ها سراغ ندارند. ‏

بالاتر از زیان اقتصادی، خطری است که این بیماری برای جان انسان‌ها دارد. می‌بینیم که ظرف کمتر از ۵ ماه که از شیوع کرونا ‏می‌گذرد، بیش از نیم میلیون نفر طبق آمار رسمی دولت‌ها در سراسر جهان قربانی این بیماری شده و جان باخته‌اند. در کشور ما با ‏اینکه در یک مقطع زمانی به برکت همراهی مردم با دولت، خطر شیوع کرونا محدود شد، متاسفانه این روز‌ها از کنترل خارج شده ‏بطوری که آمار جان‌باختگان به بالای ۱۶۰ نفر در ۲۴ ساعت رسیده درحالی که در مقطع گذشته و در اوج شیوع، بالاترین رقم ‏جان‌باختگان ۱۵۸ نفر بود. ‏

هرچند تلاش می‌شود بی‌تفاوت شدن مردم نسبت به کرونا و به نوعی عادی پنداشته شدن آن، عامل اصلی شیوع مجدد و خارج شدن ‏آن از کنترل نشان داده شود، ولی واقعیت اینست که این، عامل اصلی نیست. مردم، در فروردین‌ماه نشان دادند که آماده همکاری با ‏مسئولین هستند و برای مهار کردن کامل کرونا از هیچ تلاشی دریغ نخواهند ورزید. به همین دلیل، عامل اصلی پدید آمدن وضعیت ‏کنونی را باید در جای دیگری جستجو کرد.

برای مردم قابل درک است که دولت ملاحظاتی در زمینه اقتصادی دارد که با توجه به آن ملاحظات، چاره‌ای غیر از کاهش ‏محدودیت‌هائی که به منظور مقابله با کرونا اِعمال کرده بود نداشت. در کنار این واقعیت تقریباً اجتناب‌ناپذیر، واقعیت‌های دیگری ‏هم وجود دارند که به آن‌ها بی‌توجهی شده و همین بی‌توجهی کار را به اوج‌گیری دوباره شیوع ویروس کرونا کشانده است. ‏

یک واقعیت اینست که علیرغم اعلام شیوه‌نامه‌های ضروری برای رعایت در محل‌های کسب و کار، نظارتی بر اِعمال این ‏شیوه‌نامه‌ها وجود ندارد. متاسفانه در کشور ما لااقل در این سال‌ها نظارت در تمام زمینه‌ها بسیار ضعیف است و یا حتی می‌توان ‏گفت وجود ندارد. علت اصلی آشفتگی شدید اقتصادی و پدید آمدن مفاسد و نابسامانی در بسیاری از موارد نیز همین فقدان نظارت ‏است. تا زمانی که مشکل عدم نظارت در کشور حل نشود، هیچ مشکلی ازجمله مشکل کرونا حل نخواهد شد. ‏

واقعیت دیگر اینست که محدودیت‌های کرونائی فقط اقتصادی نبودند که دولت به دلیل ملاحظات اقتصادی و معیشتی ناچار باشد ‏آن‌ها را بردارد. متاسفانه با محدودیت‌های اجتماعی، مذهبی و سایر محدودیت‌های وضع شده نیز با مسامحه رفتار شده است. وزارت ‏بهداشت و ستاد ملی مقابله با کرونا در بسیاری موارد مخالف رفع این قبیل محدودیت‌ها بودند، ولی در برابر فشار‌ها عقب‌نشینی ‏کردند. بعضی مناسبت‌های ماه مبارک رمضان، برگزاری نماز‌های جمعه، بازگشائی مساجد و پارک‌ها، برقرار ساختن مجدد طرح ‏ترافیک، آزاد گذاشتن سفر‌ها و تردد‌های بین شهری و بین استانی، برگزاری جشن‌ها و ختم‌ها، کوتاه آمدن در برابر انباشتن مسافر ‏در هواپیما‌ها و... از مواردی هستند که دولت و ستاد مقابله با کرونا درباره آن‌ها با تعارف برخورد کرد. امروز اگر تعداد ‏جان‌باختگان کرونائی در کشورمان به بالاترین رقم ۵ ماه گذشته رسیده، نتیجه این برخورد‌های تعارفی با کروناست. حضرات هنوز ‏هم با نمازجمعه و اماکن مذهبی تعارف دارند درحالی که دین و مذهب برای حفاظت از جان مردم آمده‌اند. ‏

فراتر از دایره کرونا، این واقعیت را باید همه بپذیرند که با تعارف نمی‌توان کشور را اداره کرد. وجود قانون برای اینست که ‏هیچکس به خود حق ندهد خارج از محدوده مشخص شده عمل کند و به عبارت روشن‌تر، پا را از گلیم خود بیرون بگذارد. ‏بنابراین، چاره کار در اینست که ستاد ملی مقابله با کرونا تعارف را کنار بگذارد و با محور قرار دادن جان و سلامت مردم، با ‏اجرای دقیق و بی‌ملاحظه مقررات، به وظیفه خود عمل کند. ‏