کره‌گیری کُره‌ای‌ها از آب گل‌آلود تحریم ایران

مسعود پیرهادی، مدیرمسئول روزنامه رسالت در سرمقاله امروز این روزنامه با عنوان کره‌گیری کُره‌ای‌ها از آب گل‌آلود تحریم ‏نوشت: از داخل آب گل‌آلود تحریم، ماهی گرفتن را همه بلدند، ولی از خود آن آب، کره گرفتن کار کره‌ای‌هاست؛ همان‌ها که تا زانو ‏جلوی مردم کشورشان خم می‌شوند، اما حالا چندین میلیارد دلار پول بی‌زبان مردم ایران را بلوکه کرده‌اند. هم خوش‌رقصی برای ‏ارباب آمریکایی آن‌هاست و هم به نفع اقتصاد خودشان عمل می‌کنند. اما چاره چیست؟

دراین‌باره گفتنی‌هایی هست: یک: رهبر حکیم انقلاب، ۲۸ آبان ۹۸ در دیدار جمعی از تولیدکنندگان، کارآفرینان و فعالان اقتصادی، تصور پایان تحریم‌ها ‏دریکی دو سال آینده را خیال باطل خواندند و افزودند: با شناختی که از مسائل جبهه استکبار داریم، تحریم‌ها حالا حالا‌ها وجود ‏دارد، بنابراین برای نجات اقتصاد کشور نباید منتظر پایان تحریم‌ها و بودن یا نبودن فلان شخص یا اقدام فلان کشور بود. ایشان ‏افزودند: البته دور زدن تحریم‌ها به‌عنوان یک تاکتیک خیلی خوب است، اما کار و راهبرد اساسی را باید بر مصون‌سازی کشور از ‏آسیب تحریم‌ها متمرکز کرد. ‏

دو: اروپایی‌های مثلا باقی‌مانده در برجام که ادعای استقلال و ابرقدرتی برای خود دارند وقتی چشم‌غره آمریکا را می‌بینند، عنان از ‏کف می‌دهند و زیر میز می‌زنند؛ حالا چه رسد به کره‌ای که ابایی از انتساب به آمریکا ندارد و پایگاه‌های نظامی ایالات‌متحده در ‏خاک کره با هزاران نیرو سالانه بیش از یک میلیارد دلار خرج روی دست کره‌ای‌ها می‌گذارد. ‏

آمریکا در ابتدای امر از سئول خواسته بود تا مبلغ ۱.۳ میلیارد دلار در هرسال بابت حضور نیرو‌های آمریکایی بپردازد که افزایش ‏‏۵۰ درصدی نسبت به سال گذشته میلادی داشته است و درنهایت سئول با پذیرش افزایش ۱۳ درصدی، این پیشنهاد را از سوی ‏آمریکا پذیرفت! ‏

سه: مادامی‌که دشمن یا حتی رقیب و چه‌بسا شریک تجاری احساس کند، از موضع ضعف وارد مذاکره یا معامله می‌شویم این ‏گرفتاری‌ها طبیعی است. هزینه و فایده کردن تجاری و اقتصادی و گاه سیاسی و دیپلماتیک باعث می‌شود، کره‌ای‌ها با قلدری، ‏حداقل هفت میلیارد دلار پول متعلق به ایران را نزد خود نگه‌دارند و ما به‌جای واکنش قاطع و پشیمان کننده به محکوم کردن این ‏اقدام بپردازیم! علی‌رغم اینکه فروشنده باید دنبال خریدار بدود؛ خصوصا وقتی کالای آن فروشنده مشابه دارد، اما متأسفانه ماجرا در ‏ایران، وارونه است و ما برای جلب رضایت فروشندگان، سرودست می‌شکنیم. ‏

چهار: تقویت تولید داخل، نگاه به ظرفیت‌های درونی و منابع انسانی ماهر و بادانش، ظرف چند سال می‌تواند جای فروشنده و ‏خریدار را عوض کند، منابع ایران در زیر و روی زمین، قابل قیاس با هیچ کشوری نیست و اتفاقاتی از جنس کره باعزت ایرانی ‏سازگاری ندارد فلذا در این راستا لازم است دستگاه دیپلماسی و حتی قوه مقننه هر چه سریع‌تر دستور اقدام متقابل را صادر کنند. ‏ای‌کاش آن‌قدر که مقابل مردم خودمان با جسارت و گردن افراشته حرف می‌زنیم مقابل آمریکا و انگلیس و این شبه‌جزیره کره ‏موضع می‌گرفتیم. ‏