منظور روحانی کدام بخش وصیتنامه امام بود؟

خبرگزاری ایرنا: در یادداشتی که سایت عصر ایران با عنوان « منظور حسن روحانی کدام بخش از وصیت نامه امام(ره) بود؟» با استناد به سخنرانی رییس جمهوری در ۲۹ فروردین روز ارتش منتشر کرد آمده است : امام (ره) در وصیت نامه خویش ، هشدار می دهند که ورود نظامیان به سیاست باعث ˈتباهیˈ است.

در این مطلب می خوانید: حسن روحانی ، رئیس جمهور در مراسم روز ارتش با تأکید بر وصیت امام خمینی(ره) راجع به عدم دخالت نظامیان در سیاست با بیان اینکه ˈارتش جمهوری اسلامی ایران همواره نشان داده است که به توصیه امام پایبند است،گفت: «امام تاکید کردند که نیروهای نظامی در کار سیاسی مداخله نکنند. ضمن اینکه نیروهای ارتش کاملا به مسایل سیاسی آگاهی دارند اما هرگز در دسته بندی ها و بازی های سیاسی مداخله نمی کنند و ارتش هرگز از ملت و دولت منتخب مردم سهم خواهی نکرده و همواره دنبال دفاع از کشور بوده است.»

تأمل در ادبیات حضرت امام (ره) در بخش مربوط به وصایای ایشان به نظامیان حاکی از آن است که ایشان نه تنها وارد شده به سیاست را برای نظامیان ممنوع کرده اند ، بلکه فراتر از آن ، تاکید داشته اند که این نیروها حتی به این مسائل نزدیک هم نشوند و خود را از بازی های سیاسی دور نگه دارند.

امام (ره) در وصیت نامه خویش ، هشدار می دهند که ورود نظامیان به سیاست باعث ˈتباهیˈ است.

در اینجا بی مناسبت نیست که بخش مربوط به نظامیان و سیاست در وصیت نامه بنیانگذار جمهوری اسلامی را مرور کنیم:

« نه تنها وصیت اکید من به قوای مسلح آن است که همان طور که از مقررات نظام ،عدم دخول نظامی در احزاب و گروهها و جبهه ها است به آن عمل نمایند؛ و قوای مسلح مطلقاً ، چه نظامی و انتظامی و پاسدار و بسیج و غیر اینها، در هیچ حزب و گروهی وارد نشده و خود را از بازی های سیاسی دور نگه دارند.

در این صورت می توانند قدرت نظامی خود را حفظ و از اختلافات درون گروهی مصون باشند. و بر فرماندهان لازم است که افراد تحت فرمان خود را از ورود در احزاب منع نمایند. و چون انقلاب از همه ملت و حفظ آن بر همگان است ،دولت و ملت و شورای دفاع و مجلس شورای اسلامی وظیفه شرعی و میهنی آنان است که اگر قوای مسلح ، چه فرماندهان و طبقات بالا و چه طبقات بعد،برخلاف مصالح اسلام و کشور بخواهند عملی انجام دهند یا در احزاب واردشوند که - بی اشکال به تباهی کشیده می شوند - و یا در بازیهای سیاسی واردشوند، از قدم اول با آن مخالفت کنند. و بر رهبر و شورای رهبری است که باقاطعیت از این امر جلوگیری نماید تا کشور از آسیب در امان باشد.»