سراب عشق و احساس!

روزنامه خراسان: برای اولین بار است که قلب و عقلم هر کدام ساز جداگانه ای می نوازند، در حالی که هنوز هم با همه وجود همسرم را دوست دارم، اما با این شرایط نیز نمی توانم زندگی کنم چرا که همه فرصت های خوب زندگی را از دست خواهم داد، بنابراین ...

زن ۳۸ساله در حالی که بیان می کرد همه حق و حقوقم را می بخشم و همسرم را به خدا می سپارم تا حق مرا بگیرد، درباره سرگذشت خود به کارشناس اجتماعی کلانتری میرزاکوچک خان مشهد گفت: ۱۸ساله بودم که با «حشمت» ازدواج کردم. با آن که تا روز عقدکنان همسرم را ندیده بودم ولی به اجبار تن به این ازدواج دادم، چون خانواده ام اعتقاد داشتند اگر زودتر ازدواج نکنم، دیگر خواهرانم در خانه می مانند و کسی با آن ها ازدواج نمی کند.

خلاصه دو سال دوران نامزدی را به سختی گذراندم و در حالی که تحصیل می کردم مجبور بودم برای تهیه جهیزیه در بیرون از منزل کار کنم. اما سختی های من بعد از ازدواج نیز نه تنها کاهش نیافت بلکه شدیدتر شد، زیرا همسرم توان اداره زندگی را نداشت و من همچنان باید کار می کردم، به طوری که زن بودن را فراموش کردم ولی «حشمت» به من بدبین شد و کارمان به اختلاف کشید.

این مشاجره ها و ناسازگاری ها به جایی رسید که بعد از ۱۰سال زندگی مشترک و در حالی که پسر ۸ساله ای داشتم، از همسرم طلاق گرفتم و به منزل پدرم بازگشتم. در این شرایط بود که اطرافیانم دخالت کردند و با وساطت آن ها و به خاطر فرزندم بعد از گذشت شش ماه دوباره به عقد حشمت در آمدم.

اما دوباره غده سرطانی بدبینی چرکین شد و باز هم توهین ها و فحاشی ها به شکل شدیدتری ادامه یافت، به گونه ای که فرزندم از شدت ترس به خود می لرزید و دچار شب ادراری می شد.

بالاخره کارمان به جدایی رسید اما این بار مجبور شدم برای گرفتن حضانت فرزندم، نه تنها همه حق و حقوق و مهریه ام را ببخشم بلکه ۱۰میلیون تومان نیز به او بپردازم تا مرا طلاق بدهد!

در این وضعیت باز هم در آزمون کارشناسی ارشد پذیرفته شدم ولی خانواده ام برای حفظ آبروی خودشان، به شدت مرا زیر نظر داشتند. حتی ساعات رفت و آمد به دانشگاه را کنترل می کردند تا این که آرام آرام حساسیت ها کمتر شد و دیدشان نسبت به من به طور کلی تغییر کرد، زیرا سعی می کردم رفتارهایی را که موجب سوءظن می شود ، انجام ندهم.

خلاصه دو سال بعد و در حالی که در یکی از ادارات دولتی استخدام شده بودم، با «ایوب» آشنا شدم. او متأهل و سیم کش ساختمان بود. با این حال، من برای رهایی از این وضعیت و خلأهای عاطفی که در زندگی داشتم، به عقد موقت او در آمدم. ایوب که عاشق من شده بود، به اندازه تاریخ تولدم سکه تمام بهار آزادی مهریه ام کرد.

از آن روز به بعد احساس آرامش بیشتری داشتم و او را به همه فامیل معرفی کردم. با آن که همسر ایوب اولین فرزندش را باردار بود ولی او بیشتر اوقاتش را با من می گذراند. در عین حال این روزهای خوب خیلی زود به هم ریخت به طوری که ایوب با پسرم بدرفتاری می کرد و او را کتک می زد.

آرام آرام مرا نیز به فراموشی سپرد به گونه ای که مدت های زیادی غیب می شد و من هیچ خبری از او نداشتم. گاهی در هر ماه دو یا سه روز بیشتر او را نمی دیدم. اکنون که ۱۲سال از ازدواجم می گذرد، تصمیم گرفتم احساسات قلبی ام را برای اولین بار زیر پا بگذارم و تصمیم عاقلانه ای برای زندگی ام بگیرم. در حالی که برای ازدواج با ایوب مقابل خانواده ام ایستادم و به صدای قلبم گوش کردم ولی امروز فهمیدم که مسیر را اشتباه رفته ام و باید منطقی فکر می کردم.

حالا هم خیلی از اطرافیانم تاکید می کنند مهریه سنگینم را به اجرا بگذارم و آبرویش را ببرم، اما من هنوز او را دوست دارم و نمی خواهم موقعیت اجتماعی و زندگی او را خراب کنم. از سوی دیگر نیز نمی توانم با این شرایط زندگی کنم و فرصت های کمیاب زندگی را از دست بدهم. اکنون با سراب عشق و احساس درونی ام درگیر هستم ولی همه حق و حقوقم را می بخشم تا از ایوب جدا شوم. او را هم به خدا می سپارم تا حق مرا بگیرد، چرا که از قدیم گفته اند چوب خدا صدا ندارد و ...

شایان ذکر است، پرونده این زن جوان با صدور دستوری از سوی سرهنگ باقی زاده حکاک (رئیس کلانتری میرزاکوچک خان) در دایره مددکاری اجتماعی کلانتری مورد بررسی های کارشناسی و روان شناختی قرار گرفت.

ماجرای واقعی با همکاری پلیس پیشگیری خراسان رضوی