تازه‌ترین اثر هوشنگ کامکار شنیدنی شد

خبرگزاری مهر: آلبوم «مشتاق گل» عنوان یکی از تازه ترین آثار هوشنگ کامکار آهنگساز و پژوهشگر شناخته شده موسیقی کشورمان است که طی روزهای اخیر در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

آلبوم «مشتاق گل» به آهنگسازی هوشنگ کامکار، خوانندگی امیرناصر رنجبر و هم خوانی صبا کامکار توسط موسسه «راوی آذرکیمیا» در دسترس شنوندگان قرار گرفت.

در این آلبوم ارسلان کامکار نوازنده ویولن و ویولن آلتو، علی جعفری پویان نوازنده ویولن، نگار نوراد نوازنده ویولنسل، سیاوش کامکار نوازنده سنتور، نیریز کامکار نوازنده تار، امیرناصر رنجبر نوازنده کمانچه و آرش رضایی نوازنده دف گروه اجرایی را تشکیل می‌دهند، ضمن اینکه بهروز زندی توسل و سیاوش کامکار به عنوان صدابرداران در این اثر حضور دارند.

«مشتاق گل» با شعر عمادالدین نسیمی، «خطابه شرقی» با شعر هوشنگ کامکار، «آواز صلح» با اشعار باباطاهر و سعدی و «گل باغ آشنایی» با شهر م. آزاد اسامی قطعاتی هستند که در این آلبوم گنجانده شده‌اند.

هوشنگ کامکار در توضیحات تکمیلی آلبوم «مشتاق گل» آورده است: «آلبوم مشتاق گل به سبک موسیقی ملی ایران برای ارکستر زهی وسازهای ایرانی تصنیف شده است. قسمت‌های آوازی اکثراً به صورت دوئت و کنترپوانتیک آوازی به‌صورتی که نقش صدای مرد و زن یکسان است. اشعار قطعه مشتاق گل و خطابه شرقی بیش از پنجاه سال بود که در خاطره من از جوانی مانده بود تا اینکه توانستم آن‌ها را به موسیقی درآورم، جالب است که در طول زمان نام شاعر خطابه شرقی که چند سطر از آن در خاطرم مانده بود را فراموش کرده و متاسفانه پس از تحقیقات فراوان در اکثر منابع معتبر موفق هم به یافتن نام شاعر نشدم. در نتیجه چون علاقه زیادی از جوانی به این شعر و خاطراتی از آن داشتم، چند سطر دیگر از «وقتی که تو می‌گریی» آنگاه جهان ز خشم بی حد بیدادگری فریاد حق می‌زند را بدان اضافه کردم و به ناچار به اسم خودم در آمد. قطعه خطابه شرقی بیشتر حالت اعتراضی و شجاعانه شیرزنی را بر ضد ظلم و بی‌عدالتی زمان دارد که صرفاً برای سازهای بادی برنجی به‌همراه کلارینت و کوبه‌ای برگرفته از سازهای آئین سوگواری مردمی در خیابان با تنظیمی جدید نوشته شده است.

در قطعه «آواز صلح» سعی کردم به شرایط پیچیده و ناعادلانه جنگ در سراسر جهان بپردازم و چهره سخیف آن را با اشعار مناسب باباطاهر و سعدی به تصویر بکشم. در قطعه «گل باغ آشنایی» خواستم که زیبایی جهان و طبیعت را که در حال دگرگونی و نابودی است با اشعار لطیف و گویای م. آزاد به‌عنوان مرهمی بر دل‌ها ارائه کنم، این قطعه به همراه «آواز صلح» برای ارکستر سمفونیک تنظیم شده‌اند.»