نشانه غلط «happy» ریحانه و جشن سعد آباد

روزنامه هفت صبح: در فقدان اعتماد عمومی میان طبقه متوسط و دانشجویان، شبکه های اجتماعی به مرجع اطلاع رسانی و ارزشگذاری جوانان این طبقه ما تبدیل شده است. در هیجان غیرقابل کنترل این شبکه ها می توانید اتفاقاتی را بیابید که در آن نشانه های سرمشق های غلط را می توانید پیدا کنید.

پس از موج عجیب ماجرای ریحانه جباری و انبوهی اظهارنظر بی پایه و بنیان از سوی کاربران شبکه های اجتماعی، در هفته گذشته حداقل سه آدرس غلط را در این شبکه ها می توان دید.

1- با اوج گرفتن بی دلیل حاشیه های جشن روز زن در کاخ سعدآباد که پس از موج مفید اولیه، به یک مچ گیری مدل پاپاراتزی تبدیل شد؛ به نوعی گردگیری بی فایده بدل شده است. در شبکه های اجتماعی فیلمی از یک مجلس زنانه منتشر شد که به دروغ تصاویر جشن روز زن در کاخ سعدآباد قلمداد شده که توسط یک نماینده سرشناس مجلس منتشر شده است!

عجیب آنکه این فیلم جعلی با واکنش های جدی برخی کاربران روبرو شده و آن را پایه اظهارنظرهای سیاسی خود ساخته اند. این یک آدرس غلط است که فضای سیاسی ملتهب کشور آن را برای کاربران شبکه های اجتماعی قابل قبول ساخته است. یک آدرس غلط سیاسی در فضای شبکه های مجازی.

2- نشانه غلط دیگر در ماجرای ریحانه جباری مطرح شد. در عزم عمومی برای رهاندن ریحانه از قصاص، مجموعه ای از اطلاعات غلط درباره جرم و اتهام خانم جباری بر شبکه های اجتماعی منتقل شد که اکثرا در راستای بیگناه بودن خانم جباری قرار داشتند تا اینکه مصاحبه یک روزنامه با قاضی پرونده، جزییات سرنوشت سازی را برای کاربران شبکه های اجتماعی مشخص ساخت و بسیاری را از مواضع تند اولیه شان پشیمان کرد.

ما هم امیدواریم این پرونده پایان خوشی داشته باشد اما این اتفاق نمونه ای بود از نشانه های غلط در شبکه های اجتماعی برای کاربران کم حوصله و کم دقت که مدام برای خود رسالت هایی در نظر می گیرند و مرتکب اشتباه می شوند.

3- دو هفته قبل فیلم پرطرفداری در شبکه های اجتماعی دست به دست شد در مورد آزمایش یک محقق (!) در مورد کیفیت آب تهران با عنوان «این ویدئو را در خانه پدرم ضبط کردم». این محقق پر از احساس مسئولیت با استفاده از دو الکترود آب تهران را الکترولیز می کند و سپس با نمایش لجن گرد آمده پیرامون الکترودها، مدعی می شود که به دلیل وجود فاضلاب در آب تهران، این آب مسموم و خطرناک است.

فیلمی که بسیار هم مورد توجه کاربران قرار گرفت و در حد بضاعتش کار و بار شرکت های تولید آب معدنی و همینطور دستگاه های تصفیه آب در تهران را سکه ساخت! این بار خبرگزاری های آن سوی آب دست به کار شدند. سایت فرانسه 24 در واکنش به این فیلم گمراه کننده، با آزمایش نمونه های مختلف در لوزان سوییس، اصفهان و تهران نشان داد که این اتفاق در الکترولیز آب تمام این نمونه ها رخ می دهد و ربطی به کیفیت تصفیه آب ندارد و مربوط به الکترودهای به کار رفته در فرآیند الکترولیز هستند. آب زرد تیره ای که پس از گذشت 10 تا 30 دقیقه در لیوان مشاهده می شود.

4- آخرین آدرس غلط این روزها را در بعد فرهنگی می بینیم. در تب کلیپ خوشحالی فارل خواننده انگلیسی و اینکه نژادها و گروه های مختلف اجتماعی در جهان با ساخت کلیپ هایی روی این آهنگ می خواهند نشان دهند که آنها هم شاد هستند؛ در ایران هم گروهی جوان احساس کردند که رسالتی بر دوش دارند در نمایش شاد بودن ایرانی های عزیز.

این گروه سرخوش از این احساس مسئولیت و با کمک یکی دوتا دوست کلیپ ساز که به تازگی هنرنمایی شان را در ترانه دیگری دیده ایم کلیپی بر روی این آهنگ ساخته اند و مورد توجه رسانه های داخل و خارج فارسی زبان هم قرار گرفته اند.

کلیپی نازل و با یک حس طنز ضعیف و حرکات و سکناتی که نه ظرافت دارد نه شادمانی و نه مفهوم. با طراحی لباسی که فاقد هرگونه مفهومی است. مسئله اینجاست که سازندگان این کلیپ در پس این کار کم مایه و بازیگوشانه و زمخت و نابهنجار، مغرورانه اعلام می کنند که می خواسته اند نگاه غرب را تغییر دهند و بگویند ما ملت خوشحالی هستیم!

نمی دانم آن سوی آب از دیدن این حرکات عجیب و بدون توجیه و مبتدیانه چه فکری به سرشان می زند و ما ایرانی ها را چگونه موجوداتی تصور می کنند و عجیب آنکه چنین کلیپ نازل و زمخت و بدون ظرافتی در اتمسفر شبکه های اجتماعی به عنوان یک کار کول و باحال ارزیابی می شود. مخالفت با چنین اتفاقاتی هم لابد ضدیت با ابتکار و ابداع (!) جوانان کشور محسوب می شود و باید منتظر متلک های دوستان هم باشیم!

5- شبکه های اجتماعی می توانند آدرس های غلط فراوانی به ما بدهند. اگر کاربر این شبکه های هستید کلید هوش و عقل خود را به هنگام ورود به این شبکه ها خاموش نکنید.