میزان شرکت و ترکیب رأی‌دهندگان آمریکایی

روزنامه شرق: نظرسنجی‌ها و شرکت بسیار بالا در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۸ که از ۱۹۱۴ به بعد بی‌سابقه بود، حاکی از آن است که میزان شرکت در انتخابات پیش‌رو در آمریکا ممکن است بیش از هر انتخابات دیگری در یک قرن گذشته باشد و به حدود ۷۰ درصد برسد (مشارکت در انتخابات ۲۰۱۶ در حدود ۵۶ درصد بود).

مشارکت بالا به نوبه خود می‌تواند موجب تغییر ترکیب رأی‌دهندگان شود. در آمریکا نیز مانند دیگر دموکراسی‌ها، میزان شرکت اقشار مختلف در انتخابات رابطه مستقیمی با سن، سطح درآمد و میزان سواد و... دارد؛ به این معنی که مثلا هرچه سن و سطح تحصیلات و درآمد افراد بیشتر باشد، درصد مشارکت آنها در انتخابات نیز بیشتر است.

مشارکت زنان در انتخابات آمریکا نیز مهم است؛ چرا‌که از ۱۹۹۶ به بعد زنان به طور مستمر ۱۵ درصد بیشتر به کاندیداهای دموکرات متمایل بوده‌اند. همچنین در‌حالی‌که به لحاظ تاریخی بعد از دستیابی زنان به حق رأی در دهه ۱۹۲۰، همواره تا انتخابات ۱۹۸۰ شمار زنان رأی‌دهنده کمتر از شمار مردان رأی‌دهنده بود، در ۱۰ انتخابات ریاست‌جمهوری در ۳۰ سال گذشته شمار زنان بر شمار مردان فزونی گرفته است.

‌ویژگی اصلی جامعه آمریکا ترکیب جمعیتی خاص آن و تأثیر این ترکیب جمعیتی بر انتخابات است که به‌عنوان یکی از دلایل استثنائی‌بودن جامعه آمریکا مطرح است. در چند دهه اخیر، جمعیت غیرسفید‌پوست آمریکا نقش عمده‌ای در جهت‌دادن به رشد بدنه رأی در آن کشور داشته است.

از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۸، حدود ۴۰ میلیون نفر بر تعداد واجدان شرایط رأی‌دادن در آمریکا افزوده شده و شمار آنها از حدود ۱۹۳ میلیون نفر به ۲۳۳ میلیون نفر رسیده است. ۷۶ درصد از این ۴۰ میلون نفر غیرسفیدپوست، یعنی سیاه، اسپانیولی، آسیایی و... هستند (این امر به نوبه خود حکایت از واقعیت مهم‌تری دارد و آن اینکه مطابق اغلب برآوردها، از‌جمله برآورد اداره آمار آمریکا، تا سال ۲۰۴۴ رنگین‌پوستان اکثریت جمعیت آمریکا را تشکیل خواهند داد). همسو با این روند، همواره بر شمار رنگین‌پوستان واجد شرایط رأی‌دادن افزوده شده و از‌جمله از حدود ۲۹ درصد در انتخابات ۲۰۱۲ به حدود ۳۱ درصد در انتخابات ۲۰۱۶ افزایش یافته است.

این در حالی است که در اواخر دهه ۱۹۶۰ حدود ۹۰ درصد از واجدان حق رأی سفید‌پوست و فقط حدود ۱۰ درصد آنها رنگین‌پوست بودند. همچنین امسال شمار کسانی که در خارج از آمریکا متولد شده و به خاطر کسب تابعیت آمریکا واجد حق رأی شده‌اند، به حدود ۱۰ درصد یا ۲۳ میلیون، از کل رأی‌دهندگان افزایش یافته است.

شمار این مهاجران از سال ۲۰۰۰ به این سو دو برابر شده است. این در حالی است که مسئله مهاجرت یکی از موضوعات مهم مورد بحث در این انتخابات است. اگرچه تحول در ترکیب جمعیت واجد حق رأی ممکن است در دو، سه دهه آینده اثرات تعیین‌کننده‌ای بر انتخابات در آمریکا داشته باشد؛ اما تأثیر آن بر انتخابات ۲۰۲۰ محل بحث است. برخلاف تصور رایج، الزاما افزایش حضور رنگین‌پوستان و افراد کمتر تحصیل‌کرده در انتخابات پیش‌رو به سود نامزد دموکرات‌ها نخواهد بود و به نظر می‌رسد این‌بار هر دو نامزد رقیب کم‌و‌بیش به یک اندازه در معرض فرصت‌ها و تهدیدهای ناشی از این تحول مهم قرار داشته باشند.

اگرچه در مجموع افزایش حضور زنان، جوانان و رنگین‌پوستان و کم‌درآمدترها به سود بایدن است؛ اما شرکت سفیدهای کمتر تحصیل‌کرده در انتخابات ۲۰۱۶ و رأی آنها به ترامپ و امکان جدی حمایت مجدد آنها از ترامپ در انتخابات پیش‌رو، این الگوی عمومی را تا حدی زیر سؤال برده است.

توضیح اینکه اگرچه اهمیت تاریخی این انتخابات و شور و شوق موجود موجب تشویق اقشار مورد اشاره که بیشتر متمایل به دموکرات‌ها هستند، در انتخابات شده؛ اما اثر این تحول بیشتر بر آرای عمومی بایدن و ایالات کمتر رقابتی خواهد بود. برعکس، حضور سفیدپوست‌های کمتر تحصیل‌کرده در ایالت‌های حساس، از‌جمله میشیگان و ویسکانسین و ایالات غرب میانه، ممکن است تأثیر بیشتری بر بهبود موقعیت ترامپ داشته باشد.

بیش از ۶۰ درصد مهاجران واجد حق رأی نیز در پنج ایالتی زندگی می‌کنند که به غیر از فلوریدا و امسال احتمالا تگزاس، انتخابات در بقیه عمدتا غیررقابتی است؛ یعنی بایدن از پیش در آنها برنده محسوب می‌شود. ضمنا در ۲۰۱۶ تنها ۵۴ درصد از مهاجران در انتخابات شرکت کردند؛ در‌حالی‌که نرخ مشارکت بقیه جمعیت در انتخابات ۶۲ درصد است.

به‌این‌ترتیب اگرچه بایدن همچنان در مجموع از بخت بیشتری برای پیروزی در انتخابات پیش‌رو برخوردار است؛ اما جامعه آمریکا و نحوه برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری در آن کشور، دارای پیچیدگی‌ها و ویژگی‌هایی است که در هر سیاست‌گذاری و تحلیلی باید مد نظر باشد.