معمای تراشه کارت‌های ملی چیست؟

روزنامه خراسان: شاید شما هم از آن دسته افرادی باشید که هنوز بعد از ماه ها انتظار کارت ملی هوشمندتان را دریافت نکرده اید. در ابتدا قرار بود برای تمام ایرانیان تا سال ۹۵ کارت ملی هوشمند با فناوری روز تولید و صادر شود که متاسفانه دستگاه های مسئول نتوانستند این طرح را در بازه زمانی اعلام شده پیاده سازی کنند، اما روز گذشته سخنگوی سازمان ثبت احوال در خصوص تعداد کارت های ملی باقی مانده صحبت هایی کرد که بازتاب زیاد داشت. او گفته از ۵۸ میلیون ۹۴۶ فردی که برای کارت ملی ثبت نام کرده اند هنوز ۹ میلیون ۷۰۰ نفر کارت ملی هوشمند نگرفته اند. او دلیل این اتفاق را تحریم ها و نبود تراشه کارت ملی اعلام کرده است. امروز خیلی کوتاه به موضوع تراشه های داخل بدنه کارت ملی که وارداتی است، خواهیم پرداخت.

چیپ یا تراشه داخلی کارت ملی چیست؟

تراشه ها از مهم ترین دستاوردهای مهم تکنولوژی در دهه ۱۹۸۰ محسوب می شوند. تراشه هایی که در کارت های هوشمند استفاده می شوند، به دو دسته «حافظه» و «میکروپروسسور» تقسیم می شوند. این چیپ ها وظیفه ذخیره اطلاعات از اطلاعات شخصی و هویتی افراد مانند قد، وزن و شماره شناسنامه تا امضای دیجیتال را دارند و باعث هویت بخشی به صاحب کارت دردنیای واقعی و مجازی می شوند. گفته می شود این تراشه ها قابلیت ذخیره تا ۸۴ کیلوبایت اطلاعات را دارند.

چه اطلاعاتی داخل تراشه ها ذخیره می شود؟

به جز اطلاعات هویتی و شناسایی مانند قد و وزن، اطلاعات دیگری را هم می شود در همین تراشه ها بارگذاری کرد. هفته نامه سازمان ثبت احوال پیش از این در گزارشی نوشته بود که همه اطلاعات کارت های بانکی، گواهی نامه، گذرنامه، دفترچه بیمه و سلامت و... می تواند در همین کارت ذخیره شود و همه برای استفاده از خدمات متفاوت می توانند از این کارت استفاده کنند. البته برخی از کارشناسان مدعی اند که زیرساخت های لازم برای استفاده از کارت هوشمند ملی فراهم نیست و تنها به عنوان کارت شناسایی باید از آن استفاده کرد!

توان تولید تراشه را داریم؟

هر چند برخی معتقدند که کشور ما فناوری لازم برای ساخت این تراشه ها را ندارد، «علی صادقی» نخستین مجری طرح کارت ملی هوشمند که از وزارت صمت برای این کار مامور شده بود، در گفت‌وگو با وطن ‌امروز ادعا کرده که قابلیت تولید داخل بدنه کارت ملی هوشمند وجود داشته است.

او درباره دلیل اجرایی نشدن این کار، می گوید: «هزینه هر بدنه کارت ملی هوشمند در صورت وارداتی بودن به نسبت کیفیت بین سه تا چهار یورو برآورد شد اما قیمت تمام شده کارت ملی که توانستیم خودمان در ایران تولید کنیم کمی بیشتر از هفت یورو بود». او همچنین مدعی است که برای ایجاد زیرساخت‌های فنی کارخانه حتی با یک شرکت آلمانی قراردادی بسته و ماشین‌آلات مورد نیاز هم خریداری شد اما دولت تغییر کرد. او درباره سرانجام این کارخانه اظهار می کند: «این کارخانه هنوز هم وجود دارد و امروز مجموعه بسیار بزرگی است که کارت‌های مخابراتی را طبق قراردادی که با وزارت ارتباطات داشت تولید می‌کند اما کارت ملی تولید نمی‌کند.»