کنایه محسن آرمین به ریاست جمهوری نظامی‌ها

خبرگزاری ایلنا: فعال سیاسی اصلاح‌طلب گفت: شرایط امروز کشور با سال‌های ۹۲ و ۹۶ متفاوت است، اگر روند برگزاری انتخابات به‌گونه‌ای طراحی شد که اصلاح طلبان از گزینه‌ای محروم شدند؛ لزومی به شرکت آنان در انتخابات نیست.

محسن آرمین فعال سیاسی اصلاح طلب در مراسم بیست و هشتمین مجمع سالانه انجمن اسلامی جامعه پزشکی با بیان اینکه گروه‌های مختلف و فعالان سیاسی در نگران کننده بودن شرایط کشور اتفاق نظر دارند، گفت: کشور امروز در عرصه‌های مختلف با بحران و حتی بعضاً با ابربحران روبرو است؛ همچنین علیرغم بحران‌های متعدد و گوناگون اینطور به نظر می‌رسد که همگان در اینکه معیشت و اقتصاد اولویت اول و مهمترین مساله کشور است، توافق دارند. به عبارتی اکنون کشور در حوزه اقتصاد با بحران و ابربحران روبرو است و ریشه آن در یک بیان کلی رویکرد ضدتوسعه در اداره کشور طی ۴ دهه پس از انقلاب است.

وی افزود: روند مدیریت کشور در دوره دولت اصلاحات علیرغم وجود مشکلات فراوان در مقایسه با سایر دولت‌های پس از انقلاب، بیش از هر رویکرد دیگری متاثر از رویکرد توسعه‌ای بود. پس از دوره اصلاحات با یک شیب پارادایمی روبرو شدیم. اکنون کشور از کلیه اقتضائات محروم است و فرصت‌های طلایی‌اش از دست رفته است و درآمد سرشار نفت به علت حاکم بودن رویکرد ضدتوسعه‌ای از دست رفت و در حال حاضر متاسفانه ایران از رقابت و مسابقه حساس توسعه اقتصادی در جهان و حتی در منطقه خارج شده است.

اهم اظهارات او به شرح زیر است:

*{ با اشاره به اهمیت روابط استراتژیک اقتصادی با دیگر کشورها و مساله عدم تحریم دو پروژه مهم کشور توسط ترامپ}همه ما از تحریم‌های غیرانسانی آمریکا اطلاع داریم و اثرات اسف بار آن را مشاهده می‌کنیم اما همان آمریکا نتوانست دو پروژه چابهار و فروش گاز به ترکیه را تحریم کند، زیرا پروژه چابهار با همکاری هندوستان در حال انجام است و خط انتقال گاز، ترکیه را به ایران وابسته کرده است. در واقع ارتباط استراتژیک اقتصادی ایران با کشور دیگر، تحریم ایران در این دو مورد را بلااثر کرد، موضوعی که در کلیت روابط خارجی ما مشاهده نمی‌شود.

* سیاست نه جنگ و نه صلح یعنی قرار گرفتن در موضع انفعال و حالت تعلیق، کشوری که در آستانه جنگ است طبیعتاً محیط مناسبی برای سرمایه‌گذاری نیست. رشد منفی اقتصادی، بیکاری، تورم، گرانی و افزایش خط فقر ازجمله طبیعی‌ترین نتایج این وضعیت و معلول یک عامل آن هم حاکمیت رویکرد ضدتوسعه در اداره کشور است. در نتیجه مردم به‌طور روزمره فقیرتر شده و جامعه به سمت زیر خط فقر حرکت می‌کند.

*{ با اشاره به مطرح شدن بحث رئیس‌جمهور نظامی در ماه‌های اخیر} دوران ژنرال ها در دنیا سپری شده است از رییس جمهور نظامی به هیچ وجه نخواهید توانست، بازخواست کنید.

*براساس سند توسعه ۲۰ ساله قرار بود در سال ۱۴۰۴ ایران به کشوری تبدیل شود که توسعه یافته و متناسب با مقتضیات فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی و با تاکید بر مردم سالاری دینی و حفظ کرامت و حقوق انسان ها باشد و برخوردار از دانش پیشرفته و توانا و متکی برمنافع بوده و امن و مستقل باشد. چرا این اهداف تحقق نیافته که هیچ بلکه در جهت اهداف هم پیش نرفتیم. سه سال دیگر مهلت سند به پایان می رسد. آیا مشکل این است که فلانی رییس جمهور نشد یا رییس جمهور نظامی نیست؟ مشکل احمدی نژاد نیست و مشکل روحانی هم نیست. مشکل مدیریت ضعیف نه افراد بلکه نظام مدیریت کنونی است که یکی از عوامل ضدتوسعه ای در کشور است.

* اصلاح طلبان نباید رفتار غیرصادقانه داشته باشند. اگر دولت روحانی آزادی عمل داشت قطعا ضعف‌های برخی از مدیرانش که غیرقابل چشم پوشی است دیده نمی شد؛ علت حمله اقتدارگرایان به دولت ناامید کردن مردم از امکان بهبود شرایط در مشارکت انتخابات با دلسردی جامعه به انتخابات است. دولت مسبب وضعیت موجود است و اصلاح طلبان در ان سهیم‌ هستند. ورود اصلاح طلبان متوجه کردن مسولیت ها به دولت است.

* اینگونه نیست که اصلاح طلبان نباید به دولت انتقاد کنند بلکه انتقاد نباید بگونه ای باشد که آب را گل الود کند و نقدها به گونه ای باشد که به روشن شدن عوامل موجود کمک کنند.

* اصلاح طلبان با دو اولویت مواجه اند؛ اقدام عاجل برای تحمل پذیرکردن زندگی برای طبقات محروم و این اقدامات لغو تحریم ها و بازگشتن امریکا به برجام است. بازگشت امریکا به برجام که برنامه رییس جمهور جدید است؛ در منطقه و ایران و جهان مخالفان جدی دارد؛ حملات به سفارت امریکا در عراق و ترور شهید فخری زاده و... یک هدف دارد و ان هم ممتنع شدن بازگشت امریکا به برجام و لغو تحریم هاست.

* شرایط در منطقه بعد از روی کار آمدن رییس جمهور جدید امریکا یک فرصت است که به نظر میرسد به سادگی از دست برود. اصلاح طلبان باید تمام تلاش خود را برای از دست نرفتن این فرصت به کار گیرند. حل مشکلات امکان پذیر نیست مگر با رویکرد توسعه محور در کشور. ورود به گفتگویی جدی با طرف های خارجی درباره مسایل منطقه ای و رسیدن به توافقی پایدار ضرورتی قطعی برای تحقق این هدف است و این گفتگوها زمانی به تامین منافع کشور می انجامد که مستلزم اراده ملی باشد

* جریان اصلاح طلب طیف های مختلفی اعم از بهبودخواهان حکومتی، گرایش جامعه محور، گرایش صبر و انتطار و... را شامل می شود که هر کدام دیدگاه های مختلفی دارند. اصلاح طلبان نمی توانند به انتخاباب به مثابه بهار سیاست بی تفاوت باشند؛ قرار است انتخابات ریاست جمهوری آینده براساس مشارکت کمتر و نتیجه مطمئن تر برگزار شود لذا باید از تمامی امکانات برای برگزاری انتخابات استفاده کرد.

* شرایط امروز کشور با سال‌های ۹۲ و ۹۶ متفاوت است؛ اگر روند برگزاری انتخابات به‌گونه‌ای طراحی شد که اصلاح طلبان از گزینه‌ای محروم شدند لزومی به شرکت آنان در انتخابات نیست. تحول سیاست ایران باید همراه با نگاه راهبردی و معطوف به آینده باشد و چنین رویکردی موجب حفظ و اعتبار اصلاح طلبان در آینده ایران خواهد شد.