نقش زینک در درمان بیماری دیابت

ایسنا: محققان "دانشگاه سنت اندروز" در مطالعه اخیرشان اظهار کرده‌اند "روی"(زینک) می‌تواند نقش مهمی در درمان بیماری دیابت داشته باشد. محققان افزودند درک بیشتر از چگونگی کنترل روی در بدن می‌تواند به بهبود روش‌های درمانی در افراد مبتلا به دیابت منجر شود.

به نقل از مدیکال اکسپرس، محققان در این مطالعه که با حمایت مالی بنیاد قلب انگلیس(BHF) صورت گرفت به بررسی علل لخته شدن خون که بسیار خطرناک است پرداختند و قصد داشتند دریابند که چرا این موارد بیشتر در افراد دیابتی رخ می‌دهد.

دیابت یک عامل اصلی خطرناک برای بیماری‌های قلبی و گردش خون است. حدود ۳۰۰ هزار فرد بزرگسال در اسکاتلند به دیابت مبتلا هستند و تخمین زده می‌شود که هزاران نفر دیگر مبتلا به دیابت نوع ۲ نیز در آن کشور باشند که تاکنون این بیماری آنها تشخیص داده نشده است.

به دلیل صدمه‌ای که این بیماری به رگ‌های خونی وارد می‌کند، افراد دیابتی تا سه برابر بیشتر در معرض ابتلا به بیماری‌هایی مانند حملات قلبی، سکته مغزی و زوال عقل عروقی هستند.

محققان این مطالعه به سرپرستی دکتر "آلن استوارت"(Alan Stewart) از دانشکده پزشکی دانشگاه سنت اندروز به بررسی نقش روی در این فرآیندها پرداختند. روی یک ماده مغذی ضروری است که در نقش مهمی در بدن دارد. یکی از کارهای آن کمک به لخته شدن خون پس از آسیب است. با این حال در برخی از افراد مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای مانند افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ یا چاقی، لخته شدن ممکن است باعث آسیب به رگ‌های خونی و ایجاد بیماری‌های جدی مانند سکته مغزی و ترومبوز(DVT) شود.

در این تحقیق که در مجله "Science Science" منتشر شده است، محققان نشان دادند که انتقال روی در خون به دلیل افزایش سطح اسیدهای چرب در بدن مبتلایان به دیابت نوع ۲، سبب وخیم تر شدن اوضاع می‌شود چرا که این اسیدهای چرب مانع از حمل روی به روش طبیعی می‌شوند و باعث می‌شوند روی با پروتئین‌های فعال کننده لخته ارتباط برقرار کند و باعث ایجاد لخته‌های خون خطرناک شود.

اگرچه تحقیقات بیشتری لازم است اما آنها معتقدند که مطالعه نشان می‌دهد مشکلات عروقی می‌تواند در افراد خاصی رخ دهد. دکتر استوارت، گفت: تحقیقات ما نشان می‌دهد تغییر در نحوه کنترل/عملکرد روی سبب افزایش سطح اسیدهای چرب در گردش خون می‌شود که این امر می‌تواند به تشکیل لخته‌های خون ناخواسته و بالقوه خطرناک منجر شود. در نهایت ما امیدواریم که این یافته‌ها به توسعه استراتژی‌های درمانی جدید برای کاهش خطر بیماری عروقی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و همچنین سایر بیماری‌های مرتبط با سطح بالای اسیدهای چرب پلاسما کمک کند.