«مایا آنجلو» درگذشت

مایا آنجلو شاعر و نویسنده آمریکایی بود که زندگی نامه او با عنوان "می دانم چرا پرنده در قفس می خواند" برایش تحسین و اعتبار بین المللی بدست آورد، روز چهارشنبه در سن ۸۶ سالگی درگذشت.

برترین ها: مایا آنجلو شاعر و نویسنده آمریکایی بود که زندگی نامه او با عنوان "می دانم چرا پرنده در قفس می خواند" برایش تحسین و اعتبار بین المللی بدست آورد، روز چهارشنبه در سن ۸۶ سالگی درگذشت. این نویسنده آمریکایی-آفریقایی که بخاطر نثر غنایی و صدای باشکوهش شهرت داشت، بدون سر و صدا در خانه اش در وینستون-سالم، کارولینای شمالی فوت کرد. هنوز علت مرگ او اعلام نشده است.

به گزارش برترین ها به نقل از reuters؛ آنجلو هم فعال حقوق مدنی بود، هم نمایشنامه نویس، خواننده، بازیگر و استاد، که در طول زندگی خود بیش از ۳۰ کتاب نوشت و جوایز متعددی بدست آورد که از میان آنها می توان به نشان افتخار شهروند برتر کشور و نشان آزادی ریاست جمهوری از طرف باراک اوباما در سال ۲۰۱۱ اشاره کرد.

آخرین اثر او با عنوان "مامان و من و مامان" درباره مادر و مادربزرگش و همه چیزهایی که این دو به مایا یاد دادند بود که در سال گذشته منتشر شد. مایا در آخرین توئیت خود در روز ۲۳ مه ۲۰۱۴ نوشته بود: «به خودت گوش بده و در آن سکوت شاید صدای خدا را بشنوی.»

آنجلو در روز چهارم آوریل ۱۹۲۸ در سنت لوئیس میزوری متولد شد. نام اصلی او مارگریت جانسون بود. وی پس از متارکه والدینش، بخشی از دوران کودکی خود را در استمپز آرکانزاس نزد مادربزرگش گذراند. در سن ۷ سالگی نامزد مادرش به او تجاوز کرد که می گویند بعداً این شخص از دایی های مایا تا حد مرگ کتک خورد. شوک ناشی از تجاوز و مرگ متجاوز باعث شد که مایا تا شش سال نتواند حرف بزند.

او در این دوره خاموشی شروع به نوشتن کرد. مایا در سال ۱۹۶۹ خاطرات ۱۷ سال اول زندگی اش را در زندگی نامه ای با عنوان "می دانم چرا پرنده در قفس می خواند" نوشت و دوست نویسنده او، جیمز بالدوین، مشوق او برای نوشتن این زندگی نامه بود. این کتاب روایت کننده نژادپرستی در دهه سی و چهل بود که مایا با آن روبرو بود و فانتزی های او از بلوند و سفید بودن را شرح می داد.

آنجلو هرگز به دانشگاه نرفت، ولی بیش از ۳۰ مدرک افتخاری دریافت کرد. وقتی نوجوان بود به سان فرانسیسکو نقل مکان کرد. در آنجا به دنبال حرفه سرگرمی رفت و در ۱۷ سالگی مادر شد و به عنوان راننده تراموا مشغول به کار شد. او که به عنوان خواننده و رقاص کالیپسو کار می کرد، نام خود را به مایا آنجلو تغییر داد. در اواخر دهه پنجاه به نیویورک نقل مکان کرد و قبل از رفتن به آفریقا، به صنف نویسندگان هارلم پیوست. سپس به آفریقا رفت و برای روزنامه هایی در قاهره و آکرا کار کرد.

در سال های بعد او نویسندگی را با خوانندگی ترکیب می کرد و روی پروژه هایی با رهبران حقوق مدنی مانند مارتین لوتر کینگ جی. آر. و مالکوم ایکس کار می کرد. آنجلو همچنین در فیلم ها، نمایشنامه ها و برنامه های تلویزیونی بازی می کرد، کارگردانی می کرد و فیلمنامه و نمایشنامه می نوشت. او ترانه سرا، مدرس و سخنران محبوبی نیز بود.

مایا آنجلو برنده جایزه گرمی برای سه آلبوم هم بود. علاوه بر "مامان و من و مامان"، وی آثار دیگری نیز دارد که عبارتند از: "به نام من خودت را جمع و جور کن"، "آواز می‌خوانیم، می رقصیم و مثل کریسمس مبارک می‌شویم"، "آهنگی که به بهشت پرتاب شد"، "حالا برای سفرم چیزی لازم ندارم"، "قلب یک زن" و "همه بچه های خدا کفش های سفر نیاز دارند".