روایت یک حقوقدان از خدمات ارزنده عراقچی

برترین‌ها: رضا نصری حقوقدان بین الملل و کارشناس سیاست خارجی با انتشار رشته توئیت هایی به بررسی کارنامه سیدعباس عراقچی معاون اسبق ظریف در وزارت امور خارجه پرداخت.

رضا نصری نوشت: این روزها، اسم دکتر عراقچی در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بسیار به چشم می‌خورد چرا که بسیاری از مردم با علاقه - و بعضاً با نگرانی - اخبار مربوط به نقش آینده ایشان در دولت جدید و پرونده هسته‌ای را به دقت پیگیری می‌کنند.

شخصاً وقتی اسم ایشان را می‌شنوم ناخودآگاه یاد سلسله جلسات استماع کنگره پس از انعقاد برجام - به ویژه‌ جلسه مربوط به بررسی قطعنامه ۲۲۳۱ و برنامه موشکی - می‌افتم‌ که در آن سناتورها، کارشناسان و مقامات دولت اوباما بر سر آنچه تیم مذاکره‌کننده ایران - با ابتکار ‏خاص دکتر عراقچی - بر سرشان آورده بود به جان هم افتاده بودند!

در این جلسات - آنطور که در بایگانی کنگره ثبت‌ شده- اغلب سناتورها اذعان می‌کردند که قطعنامهٔ جدید شورای امنیت (۲۲۳۱) به نحوی تنظیم شده که برنامه موشکی ایران از ضرب ممنوعیت بین‌المللی خارج شده و به دولت وقت ایراد می‌گرفتند چرا در روند مذاکرات تن به چنین عباراتی در متن داده است؟

در آن جلسه، سناتور باب کورکر - رئیس‌ کمیتهٔ روابط خارجه مجلس سِنا - در انتقاد از ضعف مذاکره‌کنندگان دولتِ اوباما در برابر همتایان ایرانی اینگونه اظهار داشت که: «به نظر می‌رسد [از این پس] ایران می‌تواند بدون واهمه از برخوردِ شورای امنیت سازمان ملل محدودیت‌ها را به چالش بکشد».

در آن نشست - که با حضور استفان مال (هماهنگ کننده وزارت خارجه آمریکا در اجرای برجام)، توماس کانتریمن (مدیر اداره امنیت بین‌الملل و منع گسترش تسلیحات وزارت خارجه) و آدام زوبین (معاون وزارت خزانه داری آمریکا) برگزار شد - دو تن از نمایندگانِ حقوقدان جمهوریخواه بخاطر تغییرات اِعمال شده از متن قطعنامهٔ ۱۹۲۹ به قطعنامهٔ ۲۲۳۱ - که آقای عراقچی در ایجاد آن نقش عمده‌ای ایفا کرده بود - بر سر اعضای دولت اوباما فریاد می‌زدند که:

«این تغییرات اتفاقی نیست»! وزیر امور خارجه ایران مدعی شده هفت ماه بر سر تک‌تک این واژگان مذاکره کرده است! چرا دولت اوباما - علیرغم اینکه به خوبی از تاثیر حقوقی این تغییرات آگاه بوده - نتوانسته در برابر مذاکره‌کنندگان ایران مقاومت کند و در موضوعِ موشک‌ها تسلیم ایران شده است؟

پاسخ توماس کانتریمن در برابر این پرسش‌ها و سرزنش‌های تند این دو نماینده این بود که «من در مذاکرات حضور نداشتم و نمی‌توانم در این مورد پاسخگو باشم»!

استفان مال نیز با اشاره به اینکه نقشی در مذاکرات نداشته، تلاش کرد تا این تغییرات را کم‌اهمیت جلوه دهد که البته باز با واکنش‌ تندتر نمایندگان - که این «تعدیل متن» را به مثابهٔ تبدیل شدن ایران به یک قدرت موشکی می‌دانستند - روبرو شد.

هرکس این جلسات و استیصال مقامات آمریکایی را دیده باشد - یا شکست‌های پی در پی دو دولت آمریکا در شورای امنیت بر سر برنامه موشکی را به یاد داشته باشد - نمی‌تواند نسبت به بداخلاقی‌ها، بی انصافی‌ها، تهمت‌ها و توهین‌هایی که در نشست‌های مجلس ایران خودمان و بعضاً رسانه ملی و تریبون‌های کشور نسبت به دکتر عراقچی - که مبتکر بسیاری از این دستاوردها بود - روا شد بی تفاوت بماند.

حقیقت این است که دکتر عراقچی - با تواضع و بی حاشیه - خدمات شایسته‌ای به کشور و امنیت مردم در کارنامه خود به ثبت دارد و چه حیف که در این سال‌ها تلاش شد این دستاوردها سانسور شده و از چشم مردم پنهان بماند.