با رفتن به میان مردم مشکلات حل نمی‌شود

روزنامه همشهری: محمدرضا باهنر، سیاستمدار نام‌آشنای اصولگرا، دبیرکل جامعه اسلامی مهندسان و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام: روز اولی که ما خدمت آقای رئیسی و آقای مخبر و بعضی از وزرا بعد از آنکه بر کرسی ریاست نشسته بودند، رسیدیم، خدمتشان عرض کردم که مسائل روزمره آنقدر زیاد است که معمولا همه وقت مسئولان را به‌خود مشغول می‌کند؛ یک روز کرونا، یک روز زلزله، اعتصاب، سیل، خشکسالی، یک روز سیلوها خالی می‌شود، یک روز برای گاوها کنجاله نداریم و یک روز برای مرغ‌ها دانه! اینها مسائل روزمره است و همیشه هم هست. مخصوصا با این تحریم‌های ناجوانمردانه که من غیرحق بر ما تحمیل شده و فشار‌ها زیاد است.

بعضی از این مسائل چاره‌ای نیست و به‌صورت روزمره باید با آنها برخورد کرد. اما برخی از مسائل هست که در کوتاه‌مدت و دفعی قابل حل نیست و نیاز به زمان و تدبیر و خردجمعی و گاه نیاز به اصلاح برخی ساختارها دارد. بحث ما این است که دولت و دولتمردان همه وقتشان صرف مسائل روزمره نشود. البته رفتن به استان‌ها، سر زدن به اقشار و صنوف مختلف و ملاقات‌های مردمی یک سرمایه بزرگ اجتماعی است و حتما باید حفظ و احیا شود. در دولت گذشته این تحرکات کمتر بود و اینها، کارهای بسیار خوبی است که دولت، رئیس دولت و وزرا شروع کرده‌اند. «اگر، ولی و اما»ی چنین برنامه‌هایی این است که صرفا به دیدار با مردم بسنده نشود. یعنی فقط فکر نکنیم که با رفتن به میان مردم و وعده دادن ‌مشکلات حل می‌شود. خیر. اینها بالاخره هرکدام یک پروسه و پروژه است و بعضی‌ها نیاز به زمان دارد. بعضی‌ها نیاز به تدبیر و مدیریت متمرکز ‌دارد. بالاخره این اعتراضاتی که در اصفهان وجود دارد و هنوز هم ادامه دارد مطالبه به حق مردم بوده و هست. این مطالبات را هم درکوتاه‌مدت نمی‌توان جواب داد. ممکن است برخی مسکن‌ها را بتوان تجویز کرد، اما اینها هم نیاز به راه‌حل کوتاه‌مدت دارد، هم کوتاه‌مدت و هم بلندمدت. بعضی از مسئولان می‌روند و به مردم می‌گویند که ما مشکل زاینده‌رود را ظرف 2‌ماه آینده حل می‌کنیم! خب عذر می‌خواهم این مشکل در 30سال حل نشده ظرف 2 ماه چگونه می‌توان آن را حل کرد؟! شاید در 2‌ماه بتوان اوضاع را آرام کرد و تسکینش داد اما راه‌حل ریشه‌ای 2ماهه نداریم! مشکل آب و کمبود آب در کشور ما یک امر طبیعی است. چون مادر یک منطقه نیمه خشک هستیم. خشکسالی‌های اخیر هم این معضل را تشدید کرده است.

مسئله همین آب زاینده رود را ببینید، اصفهانی‌ها مدعی‌اند که به‌عنوان حقابه متعلق به آنهاست. چهارمحال و بختیاری‌ها می‌گویند همه این آب در منطقه ما فرو می‌ریزد و سرشاخه‌ها به ما تعلق دارد و خوزستانی‌ها می‌گویند کارون از چند هزار سال پیش خروشان و پر آب بوده و به ما تعلق دارد. یزدی‌ها از تشنگی در حال هلاک شدن هستند. چون کرمانی هستم ‌ این استان را آخر می‌گویم که فکر کنم جزو 3شهر قرمزی است که امروز وزارت نیرو اعلام کرده که آب آشامیدنی هم ندارند چه رسد به آب کشاورزی و بهداشت و صنایع و... این یک مسئله آب که یک حوضه آبخیز می‌بینیم که پنج ‌شش استان مدعی آن هستند و همه آنها هم می‌گویند صددرصد آن آب به ما تعلق دارد. حال دولت باید هم آن مشکل آب را حل کند و هم مطالبات را تعدیل کند. یعنی نه اصفهان حق دارد مدعی صددرصد این آب باشد. نه چهار محال و بختیاری‌ها و نه خوزستانی‌ها. همه اینها حق دارند و در این حق شریک هستند و ما باید کاری کنیم که این بهره‌وری به حداکثر برسد. آماری حدود چند سال پیش‌مطرح شد که احتمالا همین الان هم درست باشد که 10درصد از آب مصرفی کشور صرف بهداشت و صنعت و آشامیدن می‌شود و نزدیک 90درصد آب صرف کشاورزی می‌شود. متأسفانه در آب کشاورزی ما 30، 40درصد هدر رفت آب داریم.

یعنی اگر ما بتوانیم فقط در آب کشاورزی 30درصد صرفه‌جویی کنیم همه مشکلات ناشی از خشکسالی را می‌توانیم جبران کنیم که این نیاز به تدبیر و برنامه و پروسه و کار فرهنگی دارد. الحمدالله مسئله اعتراضات و تحصن اصفهان خوب مدیریت شد. مردم مطالباتشان را گفته‌اند و مسئولان هم بین مردم رفته‌اند و از وزیر نیرو تا وزیر کشاورزی و معاون اول و دیگر مسئولان حرف مردم را شنیده‌اند و موضوع را پیگیری و رسیدگی کرده‌اند، اما این موضوع همانطور که عرض کردم نیاز به خرد و فرهنگسازی دارد که این مطالبه تعدیل شود و یک مطالبه صددرصدی نباشد.