کامکار: صدا و سیما موسیقی را به ابتذال کشانده

خبرآنلاین: هانا کامکار، فرزند بیژن کامکار است، تا کنون چند فیلم کوتاه و مستند ساخته، در چند تئاتر ایفای نقش کرده و در گروه کامکارها هم نوازنده و خواننده است. این خواننده، بازیگر، فیلمساز، نوازنده و استاد دانشگاه در سال ۱۳۸۲ یک فیلم کوتاه داستانی با نام«سگی که عاشق شد» ساخت و در سال ۱۳۸۳ فیلم کوتاهی داستانی با نام «شهرزاد» ساخت که پس از گذشت ۱۸ سال به صورت آنلاین اکران می‌شوند.

از سینما بگذریم و وارد عرصه موسیقی شویم. به آثار که گوش می‌دهیم دیگر با کیفیت سابق مواجه نیستیم. چه بلایی سر آثار ما آمده است؟

هاناکامکار: بلای بزرگ و خانمان سوزی به نام صدا و سیما. هرگاه صدا و سیما اصلاح شد و چند مسئولی روی کار آمدند که سواد، دانش و شعور موسیقایی داشت، موسیقی ملی، ایرانی و دستگاه را می‌شناخت من به شما قول می‌دهم که اوضاع موسیقی ایران اصلاح می‌شود اما تا زمانی که این سازمان کنترل اوضاع را با همین شیوه بر عهده دارد، موسیقی ما همچنان به قهقرا خواهد رفت.

ممکن است این سوال پیش بیاید که کار صدا و سیما پخش فیلم و سریال است و چه ارتباطی به موسیقی دارد؟

صداو سیما موسیقی مبتذل پخش می‌کند و این موضوع را بین مردم رواج می‌دهد و کسی هم که آگاهی کافی از موسیقی ایرانی ندارند، فکر می‌کند آن چیزی که از تلویزیون و رادیو پخش می‌شود موسیقی ایرانی است و آن را می‌پذیرد و همین موضوع ذائقه مردم را خراب کرده است. این سازمان اجازه نداده تا موسیقیدان‌های راستین ایرانی به کار خودشان ادامه دهند، همه آن‌ هنرمندان را با سانسور ساز و بی احترامی‌هایشان از خود راندند.

سانسور کردن ساز بزرگ‌ترین بی‌احترامی است. آن‌ها ابزار و نحوه استعمال مواد مخدر را در تلویزیون نشان می‌دهند ولی آلات موسیقی را خیر، بعد از ان یک‌سری جوان بی بنیه و بی دانش را به این عرصه راه دادند، چون هم هزینه آن‌ها کم‌تر بود، هم کاری را که می‌خواستند انجام می‌دادند و درنتیجه چنین بلایی سر ذائقه مخاطبان آمد.

ما ماجرای ورود بازیگران به عرصه موسیقی را هم داریم، به طور مثال علی صادقی قرار است به زودی آلبومی به بازار ارائه دهد، ممکن است در این سال‌ها ایشان در این زمینه تحصیل کرده باشند، در این باره چه فکر می‌کنید؟

خدا را شکر من در جریان این ماجرا نبودم وگرنه یک هفته هم برای این موضوع حرص می‌خوردم. ولی زمانی که ذائقه مردم خراب شده باشد دیگر نمی‌توان کاری انجام داد. چرا که هنر یک جهان مادی و لمس شدنی نیست بلکه معنوی است و این را باید با پرورش استاندارد به مخاطبان ارائه داد و مردم هم پلتفرمی ندارند که یک سری موارد را آموزش ببینند. مخصوصا در اوضاع کرونا که این بیماری تئاتر و موسیقی را کشت.