پشت‌پرده کودک‌ربایی‌های گسترده در چین

خراسان: قطعا یکی از بی رحمانه ترین دزدی ها کودک ربایی است. کابوس بسیاری از ما انسان ها در دوران کودکی گم شدن و جدا شدن از پدر و مادر است که بیشتر آدم ها حداقل یک بار گم شدن را تجربه کرده اند، لحظات سختی که نه تنها خود کودک بلکه والدین او را هم تحت تاثیر قرار داده است اما دزدیده شدن با گم شدن کاملا متفاوت است.

به تازگی خبرهایی درباره دیدار آدم هایی در چین که از بیش از ۲ دهه پیش ربوده شده بودند با خانواده هایشان منتشر شده که نشان می دهد این اتفاق در چین بسیار متداول بوده و در چند دهه خیر روزانه ده ها نفر در این کشور ربوده می شوند. چین برای این که افراد ربوده شده بتوانند خانواده های بیولوژیکی خود را پیدا کنند راهکارهایی مثل ساخت نرم‌افزاری چینی برای پیدا کردن کودک های ربوده شده و مبارزه با قاچاق کودکان، آموزش مقابله با کودک ربایی در مدارس و ... را اجرایی کرده است.

با این حال سوال اصلی این است که دلیل میزان بالای کودک ربایی در چین چیست. برای پاسخ به این سوال و اطلاعات بیشتر در زمینه کودک ربایی با ما همراه باشید.

آماری از کودک ربایی در چین

چین درباره مشکل گسترده قاچاق کودک بسیار پنهان کار بوده است و آماری را در این باره منتشر نمی کند. طبق گزارش های برخی رسانه های چینی از آن جایی که حکومت چین قاچاق کودک را جرمی خجالت آور می داند، ترجیح می دهد آمار آن هم پنهان بماند، اما شواهدی وجود دارد که کودک ربایی در ابعادی گسترده در چین در جریان است. بنا بر آماری که توسط دولت آمریکا منتشر شده است هر ساله بین 10 تا 20 هزار نفر در داخل چین قاچاق می شوند.

شبکه تلویزیونی الجزیره آمار وحشتناک تری از آدم ربایی در دهه پیش چین دارد و به نقل از سازمان های غیردولتی می نویسد: «میانگین آدم ربایی در این کشور در سال 2010 به هفتاد هزار مورد در سال یعنی روزانه صد و نود مورد رسیده است.» بر اساس گزارش ها متاسفانه شمار زیادی از این انسان های ربوده شده زن و کودک هستند.

برخی از آن ها به خانواده های خواهان فرزند فروخته می شوند و برخی برای قاچاق اعضا یا به عنوان برده جنسی به فروش می‌رسند. با این حال یک سایت اینترنتی هم که برای همین منظور در سال 2020 توسط دولت راه‌اندازی شده، نشان می‌دهد ۵۱ هزار زوج چینی در آن ثبت نام کرده و دنبال کودکان ربوده شده خود هستند.

دلایل بالا بودن آمار کودک ربایی در چین

یکی از سوالات مهمی که باید به آن پاسخ داد این است که اصلا در یک کشوری که تقریبا یک و نیم میلیارد نفر جمعیت دارد چرا کودک ربایی به این گستردگی وجود دارد. برخی از کارشناسان سیاست تک فرزندی در چین را که البته از خرداد امسال لغو شده دلیل کودک ربایی می دانند.

در سال 1979 در چین قانون تک فرزندی اجرایی شد و هیچ خانواده ای در چین حق نداشت بیش از یک فرزند داشته باشد. تخمین زده می‌شود از ابتدای اعمال این سیاست تا سال 2015 از تولد حدود ۴۰۰ میلیون نوزاد جلوگیری شده ‌است. افرادی که این سیاست را نقض می‌کردند، با جریمه‌های نقدی روبه رو می‌شدند.

گفته می‌شود که به دنبال اعمال این سیاست‌های سخت گیرانه و با توجه به جامعه مردسالار چین و آرزوی پسر داشتن برای زوج بازار زیرزمینی پررونقی برای خرید و فروش کودکان مخصوصا پسر بچه ها به وجود آمد. البته ویدئوها و گزارش هایی هم در رسانه های چینی منتشر شده که نشان می دهد برخی از کودک ربایی ها به منظور قاچاق اعضای بدن صورت می گیرد.

به جز این در چین پرونده های قضایی متعددی مطرح بوده که به کودکانی که برای کار در معادن و کارخانه های آجرپزی ربوده شده بودند، مربوط می شده است همچنین مدارکی وجود دارد دال بر این که کودکان و زنان جوان، که معمولا در مناطق فقیر نشین ربوده شده اند، برای استفاده های جنسی در مناطق ثروتمندتر ساحلی چین معامله می شوند.

البته نکته قابل تامل این جاست که طبق گزارش «بی‌بی‌سی» بسیاری از کودکانی که پس از ربوده شدن در چین به خانواده اصلی خود ملحق می شوند، تمایلی به شکایت از والدین خوانده خود ندارند، زیرا به خاطر مدت زمانی که با آن ها بودند به آن ها علاقه مند شدند و زندگی خود را مدیون آن ها می دانند.

چند مورد عجیب از دیدار بعد از سال ها

آمارها نشان می دهد روزانه بیش از 100 کودک در چین ربوده می شوند که برخی از آن ها دیگر هیچ وقت خانواده های شان را هم نمی بینند. در این میان برخی از این دیدار ها که بعد از چند سال اتفاق افتاده داستان جالبی دارد که تعدادی از آن را با هم مرور می کنیم.

دیدار به واسطه نقاشی روستا

در روزهای اخیر خبری منتشر شده که در آن آمده بود: «مرد چینی که بیش از ۳۰ سال پیش ربوده شده بود، پس از ترسیم نقشه‌ای از روستای دوران کودکی خود و بررسی نقشه موفق به یافتن روستای مادری خود شد و با مادر بیولوژیکی خود ملاقات کرد. ماجرا از این قرار است که 30 سال پیش «لی جینگوی»، اهل استان یونان ربوده می شود و به خانواده ای در حدود 2000 کیلومتری خانه اصلی‌اش، فروخته می شود.

او به رسانه ها گفته نام روستای شان را نمی دانسته اما حداقل روزی یک بار روستای شان را نقاشی می‌کرده تا زادگاهش را به یاد بیاورد، اما در کشوری با 1.4 میلیارد نفر بعید می دانسته که هرگز دوباره خانواده‌اش را پیدا کند. با این حال، او با به اشتراک گذاشتن نقشه ای که از روستای شان کشیده بوده در شبکه های اجتماعی موفق به یافتن روستایشان در میان بیش از یک میلیون روستا در چین می شود و بالاخره بعد از 30 سال موفق می شود مادرش را دوباره ببیند.

تلاش ۲۴ ساله

حدود 5 ماه پیش هم خبر ملاقات پدر و پسری بعد از 24 سال تلاش پدر برای پیدا کردن فرزند ربوده شده اش در رسانه ها بازتاب زیادی داشت. به گزارش بی بی سی، سال 1997 پسر «گوا گانگ‌تانگ» از محل زندگی‌اش در ایالت شاندونگ چین توسط قاچاقچیان انسان ربوده شد. او ظرف این بیست و چهار سال در دست‌کم 20 ایالت مختلف چین به دنبال فرزندش گشت. قاچاقچیان انسانی پسر 2 ساله او را در ایالت هنان فروختند و او پس از 24 سال فرزندش را در همان منطقه پیدا کرد. پدر این کودک ربوده شده که حالا 26 سال دارد گفته برای جست وجوی پسرش 500 هزار کیلومتر با موتورسیکلت را در این 24 سال طی کرده است.

پیدا شدن با فناوری تشخیص چهره

اردیبهشت سال گذشته رسانه‌های چینی گزارش دادند که کودک چینی دو ساله‌ای که سال ۱۹۸۸ از مقابل هتلی در شهر «شی‌آن» ربوده شده بود، با فناوری تشخیص چهره پیدا و به خانواده‌اش ملحق شد. طبق گزارش ها «مائو ین» ۳۴ ساله، بعد از ربوده شدن به خانواده‌ای در یک شهر دیگر فروخته شد و اصلا اطلاعی از ربوده شدنش هم نداشت.

اما والدین او طی این سال ها از هیچ تلاشی برای یافتنش دریغ نکردند. شبکه دولتی «سی‌سی تی‎وی» گفته پلیس چین از طریق تکنولوژی خاصی توانسته از روی عکس های کودکی، چهره «ین» در زمان بزرگ سالی را شبیه‌سازی کند و بعد از چند ماه پلیس مردی با مشخصات چهره شبیه‌سازی شده پیدا می کند. بعد از آزمایش دی‌ان‌ای مشخص می شود که او همان کودکی بوده که در سال ۱۹۸۸ از جلوی هتل ربوده شده است.