رودخانه‌های آسمانی؛ پیامد تغییرات آب و هوایی!

فرارو: ما می‌دانیم که بحران آب و هوا در حال حاضر تأثیر عمیقی بر سیستم‌های آب و هوای جهانی، تغییر دما، بارندگی، الگو‌های باد و موارد دیگر دارد، اما یک مطالعه جدید پیش بینی می‌کند این عامل می‌تواند دالان‌هایی باریک از رطوبت غلیظ همچون رودخانه‌هایی خروشان در جو ایجاد کند که سیل‌های بزرگ در قسمت‌های کوهستانی شرق آسیا را به بار می‌آورد.

دانشمندان اکنون باور دارند که باران‌های سیل آسای آینده توسط رودخانه‌های ایجاد خواهد شد که در آسمان هستند نه در زمین. این دالان‌های باریک از رطوبت غلیظ می‌توانند به سرعت باعث سیل در هنگام برخورد با مانعی مانند رشته‌کوه شوند و در مدت زمان کوتاهی مقادیر زیادی آب آزاد کنند. این بدان معناست که سیل‌های ایجاد شده از این سیستم می‌تواند به مراتب شدیدتر و مخرب‌تر از سیل‌های فعلی باشد.

بر اساس مدل‌های جدید محققان، با گرم شدن سیاره زمین، رویداد‌های بارندگی در شرق آسیا در دهه‌های آینده مکرر و شدیدتر خواهند بود. این منطقه به علت نزدیکی به خط استوا و اقیانوس، به طور طبیعی از بارندگی بسیار بالایی برخوردار است، اما در فرآیند گرمایش زمین، آب بیشتری بخار شده و از طریق هوا منتقل می‌شود که این امر نیز به معنای بارندگی بیشتر خواهد بود. محققان در مقاله منتشر شده خود می‌نویسند: «ما متوجه شدیم که هم انتقال بخار آب مرتبط با رودخانه جوی و هم بارندگی در دامنه‌های جنوبی و غربی کوه‌های شرق آسیا در آب و هوای گرم‌تر تشدید می‌شود.»

به عبارت دیگر، رودخانه‌های جوی، باران‌های شدید بی‌سابقه‌ای را در شرق آسیا به دنبال خواهند آورد که همه این‌ها به علت گرمایش زمین است. به طور کلی، رودخانه‌های جوی رطوبت را از مناطق گرمتر می‌گیرند و آن را در مناطق سردتر رسوب می‌دهند. اما نکته جالب توجه دیگر این است که حرکات آن‌ها توسط تغییرات باد و دما کنترل می‌شود و این دقیقاً همان الگو‌های نامنظمی است که تغییر آب و هوا می‌تواند ایجاد کند. این مطالعه گزارش می‌دهد که وقتی صحبت از مناطقی مانند ژاپن، تایوان، شمال شرقی چین و شبه جزیره کره به میان می‌آید، میزان بارندگی می‌تواند به رکوردشکنی برسد. بیشترین بارندگی در دامنه‌های جنوب غربی کوه‌های آلپ ژاپن خواهد بارید.

برای رسیدن به نتیجه‌گیری، دانشمندان شبیه‌سازی‌هایی را بر اساس داده‌های هواشناسی جمع‌آوری شده از سال ۱۹۵۱ تا ۲۰۱۰ انجام دادند و این داده‌ها را تا سال ۲۰۹۰ مدل‌سازی کردند. علاوه بر این، در مدل سازی جدید، دانشمندان افزایش دما را مطابق با سناریو‌های شدیدتر تغییر آب و هوا فرض کردند. Yoichi Kamae دانشمند محیط زیست دانشگاه Tsukuba در ژاپن می‌گوید: «ما از شبیه سازی مدل گردش جوی جهانی با وضوح بالا و همچنین شبیه سازی کاهش مقیاس مدل آب و هوای منطقه‌ای استفاده کردیم.»

تحقیقات قبلی زیادی در مورد این رودخانه‌های جوی انجام شده است، اما هنوز کاملاً مشخص نیست که چگونه این نوار‌های رطوبت با تغییر اقلیم، تغییر می‌کنند، به‌ویژه که رفتار آن‌ها توسط ویژگی‌های توپولوژیکی و همچنین حرکت هوای گرم‌تر و خنک‌تر تعیین می‌شود. هرچند برای برخی از مناطق، افزایش بارندگی یک مزیت خواهد بود، اما برای دیگر مناطق، شرایط آب و هوایی شدید می‌تواند باعث سیل‌های خطرناک و تهدید کننده زندگی شود. این یکی از آخرین ارتباطات بین تغییرات آب و هوا و افزایش فراوانی رویداد‌های شدید آب و هوایی است.

محققان می‌گویند که این مدل‌سازی می‌تواند در مناطق دیگری که ممکن است رودخانه‌های جوی در آن‌ها رشد کنند نیز اعمال شود. اگرچه هنوز ابهامات زیادی در این زمینه باقی مانده است، اما به نظر می‌رسد این مطالعات و مطالعات دیگر نشان می‌دهد که مناطق خاصی از کره زمین در دهه‌های آینده شاهد بارندگی بسیار بیشتری باشند. کامائه می‌گوید: «یافته‌های ما احتمالاً در سایر مناطق عرض‌های جغرافیایی میانی که در آن برهم‌کنش‌های بین رودخانه‌های جوی و کوه‌های شیب‌دار نقش عمده‌ای در بارش دارند، مانند غرب آمریکای شمالی و اروپا نیز قابل استفاده است». بنابراین، این مناطق نیز ممکن است با گرم شدن آب و هوا، بارندگی‌های شدیدتر و سیل آسایی را تجربه کنند. نتایج این تحقیق در نشریه Geophysical Research Letters منتشر شده است.