حداقل فلافل را از مردم نگیرید!

یونس قیصی‌زاده در عصر ایران نوشت: کنار ساحل بوشهر انبوهی از فلافل‌فروشی‌ها هستند که پاتوقی شده برای همه اقشار که نان ساندویچی بردارند و فلافل و متخلفات را چنان فشرده در آن بچپانند که دیگر جا نداشته باشد و بعد ساندویچ در دست بروند کنار دریا بنشینند، به دریای بی‌کران نگاه کنند، به صدای امواج گوش دهند و برای لحظاتی هم که شده از فکر گرانی و قسط و بیکاری و اوضاع نابسامان روزگار رها شوند و از خوردن فلافل لذت ببرند.

این پاتوق‌های فلافلی و خوردنی‌های ارزان‌قیمت در همه شهرهای کشور به ویژه شهرهای جنوبی نیز وجود دارند و فضایی گرم و پویا و پرجنب‌وجوش به چهره‌ی شهر می‌بخشد.

برای بسیاری از مردم کشورمان، همین لذت‌های کوچک باقی مانده تا حس کنند هنوز دارند نفس می‌کشند و چیزی شبیه زندگی را تجربه می‌کنند. این‌که هنوز می‌توانند دست‌شان را توی جیب‌شان کنند و به جای رفتن به رستوران و غذایی که بچه‌ها هوس کرده‌اند، فلافلی بخرند تا در برابر خانواده سرافکنده نشوند.

سال به سال انتظارات از داشته‌های زندگی کمتر شده و از رستوران و پیتزا و هات‌داگ و همبرگر به فلافل و سمبوسه و نخود رسیده، از مسافرت و گردش و خوشگذرانی، به ساعتی پارک و زیر درخت و لب ساحل رفتن تنزل کرده، از پس‌انداز و دوراندیشی و حساب بانکی به خرجی را سینه‌خیز تا آخر ماه رساندن سقوط کرده، از خرید لباس و کفش و وسایل خانه، به وصله‌پینه‌ و تعمیر کردن البسه و وسایل قدیمی و تامین حداقل مواد خوراکی برای سر سفره گذاشتن کاهش یافته و… .

اما الان غول افسارگسیخته و سیری‌ناپذیر گرانی به همین حداقل‌ها هم سرک می‌کشد و می‌خواهد همین ته‌مانده‌ها را هم ببلعد؛ وقتی گرانی به فلافل و نان و پنیر و سبزی سر سفر رسید، باید ترسید!

بیم از این‌که ممکن است شکم میلیون‌ها ایرانی گرسنه بماند، نگرانی از این‌که سفره محقر خانوارهای بسیاری جمع شود، ترس از این‌که رنگ زرد رخساره و صدای شکم‌های گرسنه ممکن است دیده و شنیده نشود، خطر این‌که ممکن است عواقب این گرسنه ماندن به اتفاقات و حوادث تلخ اجتماعی و چه بسا ملّی منجر شود!

هشدار که راه جبران کسری بودجه دولت، گران کردن اقلام و برداشتن از جیب مردم نیست!

نان و مخلفاتش آخرین بازمانده سفره بسیاری از خانوارهای ایرانی است، به جای وجب به وجب کوچک‌تر کردن و در نهایت جمع کردن این سفره، وقت آن است که با احیای برجام به سوی رفع تحریم‌ها بروید و زمینه را برای جمع کردن سفره رنگین کاسبان تحریم، شفاف‌سازی مالی، اصلاح ساختاری و عادی‌سازی روابط با دنیا و... فراهم کنید و سیاست‌های شجاعانه و اساسی را در دستور کار قرار دهید، تا سفره‌ی مردم هم ته‌مایه‌رنگی بگیرد و به جای حذف این برکت خداوندی، بوی خوش نان همچنان از سفره‌ها به مشام برسد.