ماموریت انتحاری فضاپیمای ناسا برای نجات بشریت

فرارو: فضاپیمای ناسا در حال انجام یک ماموریت انتحاری است که می‌تواند آینده بشریت را نجات دهد. ماموریت آزمایش تغییر جهت دوگانه سیارک (DART) است که در تابستان سال جاری صورت می‌گیرد و هدف از آن برخورد با یک سیارک در ۱۱ میلیون مایلی زمین است.

به نقل از سان، این پروژه بلندپروازانه که تیم‌هایی از ناسا و آژانس فضایی اروپا بر روی آن کار می‌کنند آزمایشی از فناوری برای جلوگیری از برخورد یک سیارک قاتل به زمین است. در صورت موفقت آمیز بودن این ماموریت، مسیر برای ایجاد یک سیستم دفاعی سیاره‌ای تازه هموار می‌شود که می‌تواند سنگ‌های فضایی ورودی را پیش از برخورد با زمین از مسیر خود منحرف سازد.

این طرح بازتابی از ایده فیلم پرفروش "آرماگدون" در سال ۱۹۹۸ میلادی است در آن ناسا یک فضاپیما را به سمت یک سیارک برده بود تا از برخورد آن به زمین جلوگیری شود. ناسا در وب سایت خود نوشته است:" DART اولین نمایش تکنیک ضربه گیر جنبشی برای تغییر حرکت یک سیارک در فضا خواهد بود".

فضاپیمای DART اولین نمایش تکنیک ضربه گیر جنبشی برای تغییر حرکت یک سیارک در فضا خواهد بود.

فضاپیمای DART شامل یک بدنه جعبه‌ای شکل تقریبا دو برابر یک ماشین لباسشویی است که دو پنل خورشیدی به طول ۱۸ متر در کنار آن قرار دارند. این فضاپیما در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱ میلادی از طریق موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس از پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ در کالیفرنیا به فضا پرتاب شد.

فضاپیمای DART حدود نه ماه بعد در سپتامبر در فاصله ۱۱ میلیون مایلی از سیاره اصلی خود به سیارک دوتایی نزدیک به زمین یعنی دیدیموس خواهد رسید. دیدیموس حدود ۷۴۰ متر عرض دارد و بین مدار‌های زمین و مریخ قرار گرفته و تمرکز اصلی این ماموریت بر روی آن نیست در عوض، مرکز ناسا بر روی سیارک کوچک تری است که از نزدیک به دور دیدیموس می‌چرخد متمرکز خواهد شد.

قرار است DART با سرعت ۱۵۰۰۰ مایل در ساعت به آن سیارک برخورد کرده تا مسیر مداری را در اطراف میزبان خود تغییر دهد. پس از برخورد DART به هدف خود، ناسا و آژانس فضایی اروپا تلسکوپ‌های روی زمین را روی آن متمرکز می‌کنند تا بررسی در این باره صورت گیرد که آیا این طرح کار کرده است یا خیر. یک کاوشگر کوچک که در کنار ماموریت پرتاب می‌شود داده‌ها را پیش، در حین و پس از برخورد جمع آوری می‌کند.

ناسا اعلام کرده که فضاپیمای DART با برخورد عمدی خود به قمر دیدیموس با سرعت تقریبی ۶.۶ کیلومتر بر ثانیه با کمک یک دوربین داخلی (به نام DRACO) و نرم‌افزار ناوبری خودکار پیچیده ماموریت را انجام خواهد داد.

ناسا افزوده است:" این برخورد سرعت قمر را در مدارش به دور جسم اصلی به میزان اندکی کم‌تر از یک درصد تغییر می‌دهد. این امر دوره مداری قمر را چندین دقیقه تغییر می‌دهد به اندازه‌ای که بتوان با تلسکوپ‌های روی زمین آن را مشاهده و اندازه‌گیری کرد.