۱۰ فیلم گانگستری برتر تاریخ سینما

روزیاتو: فیلم گانگستری از دوران سینمای صامت نیرویی غیرقابل انکار و قوی در هالیوود بوده اند، فیلم هایی که بسیار سرگرم کننده و جذاب هستند هر چند کمتر کسی از شیوه ساخت آن ها مطلع است.

اما خوشبختانه اخیراً سریال The Offer توانسته به مقدار زیادی و با دقت بالا مراحل ساخت فیلم گانگستری تحسین شده The Godfather که یکی از بهترین فیلم های تاریخ سینماست را روایت کند، فیلمی که هیجان ساخت آن شاید کمتر از هیجانی نباشد که هنگام تماشا کردنش به مخاطب دست می دهد. اگر چه مارتین اسکورسیزی را استاد فیلمسازی در ژانر گانگستری می دانند اما بوده اند کارگردانان دیگری که برخی از بهترین فیلم های این ژانر را در تاریخ سینما ساخته اند. در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با ۱۰ مورد از بهترین فیلم های گانگستری تاریخ سینما آشنا کنیم که همگان بر سر آن ها توافق دارند.

۱۰- American Gangster (۲۰۰۷)

بدنبال مرگ پدرخوانده جرم و جنایت منطقه هارلم به نام بامپی جانسون، یک خلافکار دیگر به نام فرانک لوکاس اهل کارولینای شمالی مدیریت کسب و کار او را در دست می گیرد. او در ادامه یکی از بزرگ ترین امپراطوری های قاچاق مواد مخدر در ایالات متحده را می سازد. با بازی دنزل واشنگتن و راسل کرو در نقش شخصبت بد و قهرمان داستان، در مورد بازیگری فیلم American Gangster چیزی برای انتقاد باقی نمی ماند. و در شرایطی که در هنگام انتشار این درام تاریخی ساخت ریدلی اسکات، این دو بازیگر در دوران اوج حرفه خود بودند، جای تعجب ندارد که سینماروها از تک تک لحظات فیلم نهایت لذت را برده اند. این فیلم توانسته تعادلی بی نقص بین تحسین شخصیت های خلافکار و البته محکوم کردن آن ها و کارهایشان برقرار کند. فیلم American Gangster همچنین مملو از لحظات خشن نیز هست، از جمله سکانسی که لوکاس یک بدهکار را در وسط خیابان می کشد.

۹- Reservoir Dogs (۱۹۹۲)

یکی از بهترین فیلم های کوئنتین تارانتینو در مورد ۶ سارقی است که برای سرقت مجموعه ای الماس اجیر شده اند اما سرقت آن ها به یک فاجعه مرگبار می انجامد. اولین فیلم سینمایی تارانتینو با گنجاندن موتیف هایی که اکنون سبک ویژه کارگردان به شمار می آیند- از جمله سبک روایت غیرخطی، خشونت محض، تقلید ادبی و دیالوگ های به شدت رکیک- تماشاگران را بهت زده و غافلگیر کرد. و علیرغم اینکه Reservoir Dogs تنها فیلم مستقل این لیست است، اما کمبود بودجه باعث نشده که کیفیت فیلم تحت تاثیر قرار گیرد زیرا کارگردان به اندازه کافی باهوش هست که صحنه های فیلم را در چند لوکیشن محدود بگیرد.

۸- A Bronx Tale (۱۹۹۳)

فیلم A Bronx Tale که توسط رابرت دنیرو کارگردانی شده در مورد نوجوانی است که با یک خلافکار محلی دوست می شود و سبک و سیاق زندگی مافیایی را از او یاد می گیرد. اما وقتی این نوجوان عاشق می شود شرایط زندگی او به یکباره دگرگون شده و خطرناک می شود. چند فاکتور باعث می شود که A Bronx Tale یکی از بهترین کارگردانی اولی ها برای یک ستاره سینما باشد. این فیلم به همان اندازه که در مورد بزرگ کردن و تربیت کودکان آموزنده است، به همان اندازه نیز ما را با عشق آشنا می کند. اکثر اتفاقات فیلم اگر چه غم انگیز هستند اما آنقدر دیالوگ های بامزه وجود دارد که باعث می شود هنگام تماشای فیلم چشم تان پر از اشک نشود. علاوه بر این، فیلم A Bronx Tale به خوبی بی عدالتی علیه آمریکایی های ایتالیایی الاصل و سیاه پوستان آمریکا را نشان می دهد.

۷- Donnie Brasco (۱۹۹۷)

یک مامور مخفی اف بی آی مامور می شود تا به یکی از بزرگ ترین خانواده های مافیایی در آمریکا نفوذ کند. او به سرعت پله های ترقی را در این ساختار مافیایی طی کرده و چندین نفر از شخصیت های اصلی آن را به دام می اندازد. جانی دپ تازه به شهرت رسیده و آل پاچینویی که از قبل جایگاهی افسانه ای دارد در فیلمی بسیار هیجان انگیز بی نقص ظاهر می شوند و انرژی مشابهی را در کالبد داستان فیلم به جریان می اندازند تا هیچ سینمارویی از تماشای فیلم ناامید نشود. نکته جالب در فیلم Donnie Brasco این است که از بسیاری از کلیشه های شناخته شده ژانر گانگستری اجتناب می شود. شخصیت نفوذی کشته نمی شود و نفرات اصلی ساختار مافیایی نیز نقش اصلی را در روایت فیلم ندارند.

۶- Scarface (۱۹۸۳)

یک مهاجر کوبایی بعد از مهاجرت غیرقانونی به میامی یک امپراطوری قاچاق مواد مخدر در این شهر تشکیل می دهد. اما قدرت ذهن او را ویران کرده و باعث می شود با برخی از متحدان کلیدی اش درگیر شود که سقوط او را رقم می زند. فیلم Scarface ساخته برایان دی پالما برای پروپاقرص ترین طرفداران ژانر گانگستری نیز خوشایند و جذاب است زیرا محتوا و دیالوگ های آن طوری طراحی شده اند که بسیار قابل درک و پذیرفتنی باشند. با استانداردهای هالیوود دهه ۸۰ میلادی، همه خطوط داستانی به هم مرتبط می شوند، چه استفاده از دیالوگ های طولانی و بیش از حد باشد و چه به تصویر کشیدن خشونت مطلق. همه این ها نتیجه خوبی در پی دارند زیرا به جای ایجاد تنفر و انزجار در مخاطب، باعث می شود فیلم بسیار واقعی جلوه کند.

۵- The Departed (۲۰۰۶)

در یکی از بهترین فیلم های کارنامه فیلمسازی مارتین اسکورسیزی، یک عضو مافیای ایرلندی ها ماموریت می یابد که به نیروی پلیس ماساچوست پیوسته و برای مافیا جاسوسی کند. همزمان، یک پلیس تازه کار نیز مامور می شود تا به این گروه مافیایی نفوذ کند. قدرت ستارگی اولین چیزی است که مخاطبان را در این فیلم گانگستری جذب می کند. با لئوناردو دی کاپریو، جک نیکلسون، مت دیمون و مارک والبرگ در نقش هایی کاملاً متفاوت، انتخاب های بسیاری در اختیار مخاطب قرار می گیرد تا با آن ها همزادپنداری کند. و اگر چه این فیلم از یک تریلر اکشن هنگ کنگی مشهور به نام Internal Affairs اقتباس شده اما اسکورسیزی با قرار دادن تم ها و پیچش های داستانی جدید در آن، نهایت تلاش خود را می کند تا فیلمی متفاوت و تازه خلق کند.

۴- Casino (۱۹۹۵)

یک عضو مافیا مامور می شود تا یکی از بزرگ ترین کازینوها در لاس وگاس را مدیریت کند. اما به همان اندازه که وی در کارش خبره است، دوست بی ملاحظه و عشق خطرناک او باعث می شود موفقیت های وی در خطر قرار گیرد. Casino چیزی زیادی به ژانر گانگستری اضافه نمی کند و بسیاری آن را بسیار شبیه Goodfellas می دانند. شاید چنین تکراری با هر بازیگر یا کارگردانی می توانست فاجعه سینمایی بزرگی در پی داشته باشد اما اسکورسیزی، رابرت دنیرو، جو پشی و شارون استون آنقدر خوب هستند که مشکل داستان فیلم مانع ساخت فیلمی باکیفیت و موفق شود. کسانی که فیلم ساخته شده سال ۱۹۹۰ توسط همین کارگردان و بازیگران را دوست دارند بدون شک از تماشای این فیلم با تیمی مشابه نیز لذت خواهند برد.

۳- The Godfather (۱۹۷۲)

دون ویتو کورلئونه مجبور می شود با دشمنان بسیاری مقابله کند در روزگاری که یکی از بزرگ ترین خانواده های مافیایی در نیویورک را مدیریت می کند. بعد از سوء قصد به جانش، پسرش که قول داده هیچگاه وارد کسب و کار مافیایی خانواده اش نشود، پس از تهدید خانواده اش مجبور می شود وارد این عرصه شود. شاهکار فرانسیس فورد کوپولا هنوز هم فیلمی دیدنی و ماندگار است زیرا داستانی دارد که تماماً باکیفیت است و هیچ نقطه ضعفی در آن دیده نمی شود. اتفاقات فیلم از ابتدا تا انتها سرگرم کننده و جذاب هستند و باعث می شود تماشاگر در جریان سه ساعت روایت فیلم دنیای خارج را فراموش کند. مهم تر از همه اینکه سکانس های بسیاری در این فیلم وجود دارد که می توان از هم جدا کرده و بارها تماشایشان کرد. بسیاری از سکانس ها و دیالوگ های فیلم The Godfather هنوز هم در اذهان طرفداران ژانر گانگستری باقی مانده اند.

۲- The Godfather: Part II (۱۹۷۴)

بعد از بدست گرفتن قدرت از جانب پدر،  مایکل کورلئونه تلاش می کند وارد کسب و کارهای قانونی شود. در ادامه به دوران جوانی ویتو کورلئونه و چگونگی ورودش به آمریکا و شروع فعالیت های خلافکارانه اش پرداخته می شود. چیزهای دوست داشتنی زیادی در مورد اولین دنباله سینمایی که موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم سال شد، وجود دارد. رفتن از یک دوره تاریخی به دوره تاریخی دیگر باعث می شود تنش کاهش یابد. آل پاچینو نیز بازی قوی تری نسبت به فیلم اول از خود ارائه می دهد در حالی که معرفی رابرت دنیرو، چاشنی مضاعفی به این خوراک از قبل خوشمزه می افزاید. اما چیزی که بیش از همه تماشای The Godfather: Part II را لذت بخش می سازد دیالوگ های پرمعنی و ماندگار فیلم است.

۱- Goodfellas (۱۹۹۰)

یک نوجوان ایرلندی-آمریکایی به سرعت در خانواده مافیایی گامبینو رشد می کند، بعد از آنکه موفق می شود مافوق هایش را تحت تاثیر توانایی های خود قرار دهد. اما فشار از جانب نیروهای پلیس باعث می شود وی دست به جاسوسی علیه خانواده گامبیون و مافیای آن ها بزند. حتی برای طرفداران عام سینما نیز اتفاقات این درام بیوگرافی بسیار ساده قابل درک خواهد بود که این موضوع ناشی از روایت راوی به صورت صوتی است. شخصیت ها برای مخاطب آشنا می شوند، حتی پیش از اینکه کلمه ای به زبان بیاورند و بدین ترتیب انگیزه هایشان برای مخاطب شفاف می شود. پیچش های داستانی فراموش نشدنی زیادی نیز در فیلم وجود دارد، از جمله کشته شدن یکی از شخصیت های اصلی به شکلی غیرمنتظره و یک داستان عاشقانه ظاهراً بی نقص که به سرعت به آشوب می انجامد.