بازاری که در این شرایط بد اقتصادی هنوز داغ است

برای یک قرار تجاری متوسط، رستوران‌های مشهور تهران می‌توانند جای مناسبی باشند. یک چلوکباب یا چلوجوجه، غذای رایج در این‌گونه قرارها است، اما با تحولات گاه و بیگاه قیمت مواداولیه و متعاقب آن تغییر قیمت منوی رستوران‌ها، این سوال مطرح است که در این هفته، یک قرار تجاری در رستوران، چه هزینه‌ای را برای میزبان به‌همراه خواهد داشت.

رستوران‌های متعددی در تهران وجود دارند که فضای داخلی آنها و کیفیت غذای آنها برای چنین قرارهایی مناسب به‌نظر می‌رسد، با این‌حال در این گزارش به بررسی قیمت‌های ۴ رستوران قدیمی و یک رستوران نسبتا جوان‌تر بسنده می‌کنیم. هرچند یادآوری این نکته ضروری است که قیمت‌ها پایداری چندانی ندارند و اگر با فاصله زمانی معناداری از زمان چاپ این گزارش قصد میزبانی یک نشست را دارید، لازم است که قیمت‌ها را از طریق استعلام تلفنی یا جست‌وجوی اینترنتی، به‌روزرسانی کنید.

مزایای پرهیز از قیمت دستوری

خوشبختانه اتحادیه کباب، آش و حلیم برخلاف بسیاری از صنوف دیگر، نرخ‌گذاری رسمی و دستوری برای کباب نداشته و قیمت‌ها براساس قیمت تمام‌شده محصول و شرایط رقابتی از سوی واحدهای صنفی تعیین می‌شود. این مساله باعث‌شده تا طیف متنوعی از قیمت و کیفیت در رستوران‌های تهران وجود داشته باشد که هرکدام، طرفداران خاص خود را دارد.

لو ونفو؛ نویسنده شهیر چینی در رمان مزه‌شناس، وضعیتی را توصیف می‌کند که مداخلات مکرر دولتی در حوزه قیمت و کیفیت رستوران‌داری، یکی از مشهورترین رستوران‌های چین را به فروشگاهی نفرت‌انگیز بدل می‌کند. وضعیتی که خوشبختانه هیجانات چپ‌گرایانه در ایران نتوانسته‌اند مشابه آن را رقم بزنند و همچنان شاهد فعالیت رستوران‌های خوب در شهر تهران هستیم.

غذای خوب به‌همراه فضای مذاکره

رستوران‌هایی که چلوکباب کوبیده اصیل و خوشمزه در تهران ارائه می‌کنند، بیش از انگشتان هر دو دست است و مشتریان می‌توانند بر اساس ذائقه و محل سکونت یا کار خود، گزینه‌های متنوعی را در اختیار داشته باشند، اما همه این رستوران‌ها برای یک مذاکره تجاری جدی مناسب به‌نظر نمی‌رسند؛ به‌ویژه آنهایی که همچون رستوران مسلم بازار در منطقه پرترددی واقع شده‌اند و با ارائه قیمت‌های اقتصادی‌تر، مشتری‌های بیشتری را به خود جذب می‌کنند.

چنین رستوران‌هایی به دلیل معطلی و صف سفارش و تعداد بالای مشتریان و همهمه نسبی آنها، نمی‌تواند گزینه مناسبی برای یک دیدار و مذاکره تجاری به‌شمار آید، به ‌همین‌دلیل در ادامه گزارش، صرفا به بررسی برخی رستوران‌هایی می‌پردازیم که همزمان کیفیت غذای مناسبی دارند و در عین حال، آرامش لازم برای گفت‌وگو را نیز دارا هستند. ناگفته پیداست که این گزارش، نمی‌تواند همه رستوران‌های برخوردار از این شرایط و قیمت آنها را بررسی کند و نبودن نام برخی رستوران‌های مشهور در این گزارش، صرفا به دلیل محدودیت تعداد کلماتی است که گزارش‌های روزنامه‌های چاپی با آن مواجه هستند.

از ۲۰۰ تا ۵۰۰‌هزارتومان

نایب قدیمی‌ترین چلوکبابی تهران به‌شمار می‌آید که شعبه‌های متعددی دارد، اما همه این شعبه‌ها در یک گروه زنجیره‌ای قرار ندارند. برای بررسی قیمت چلوکباب نایب به سراغ نایب وزرا رفتیم. لقمه زعفرانی در این رستوران ۲۳۵‌هزارتومان قیمت خورده است. جوجه ۲۰۰‌هزار، برگ ۳۲۰‌هزار و چلوماهیچه نیز ۳۰۰‌هزارتومان عرضه می‌شود. رستوران البرز که در کوچه‌ای فرعی در خیابان فرشته قرار دارد، برگ ممتاز را ۴۲۰‌هزارتومان عرضه می‌کند. کوبیده مخصوص در این رستوران ۲۲۰‌هزار و باقالی‌پلو با گردن نیز ۴۰۰‌هزارتومان قیمت خورده است.

در رفتاری سعادت‌آباد، چلو لقمه مخصوص ۲۱۰‌هزارتومان است. چلوبرگ مخصوص با ۲۴۲‌هزار و باقالی‌پلو با ماهیچه نیز ۲۹۰‌هزارتومان قابل سفارش است. اگر دنبال آب و هوایی متفاوت می‌گردید، اسپیو در درکه یکی از گزینه‌های مناسب است. منوی این رستوران جوجه را ۱۹۰‌هزار، برگ مخصوص را ۲۸۵‌هزار، لقمه گوسفندی را ۱۸۵‌هزارتومان قیمت زده است که لازم است ۶۵‌هزارتومان برای برنج سفید یا ۸۰‌هزار ‌تومان برای باقالی‌پلو را هم به این قیمت اضافه کنید. باقلی‌پلو با ماهیچه نیز در این منو، ۳۳۰‌هزارتومان است.

در شمرون کباب میدان تجریش، قیمت‌ها کمی بالاتر است. یک پرس لقمه ۲۴۰، جوجه ۲۳۰ و کباب بره ۳۶۵‌هزار ‌تومان قیمت خورده است که باید ۱۰۰‌هزار تومان بابت چلوکره را هم به آن اضافه کنید. در کنار قیمت‌های یادشده، سرویس‌های جانبی غذا نیز باید محاسبه شود.

همه رستوران‌هایی که از آنها یاد کردیم، نوشیدنی‌های کارخانه‌ای را با قیمت‌های نسبتا یکسان و اندکی بیش از قیمت‌های سوپرمارکت‌ها عرضه می‌کنند. ماست‌های ساده، ماست وخیار، بورانی‌های اسفناج و بادمجان نیز در این رستوران‌ها قیمتی بین ۳۰ تا ۷۰‌هزارتومان دارند. زیتون‌پرورده نیز در دامنه قیمتی ۷۰ تا ۱۰۰‌هزار ‌تومان قرار دارد.

مشاهدات ما از برخی از رستوران‌های یادشده نشان می‌دهد که به‌رغم افزایش قیمت‌ها، تعداد مشتریان این رستوران‌ها تفاوت فاحشی پیدا نکرده است؛ این در حالی است که در مجموع صنعت رستوران‌داری با ۷۰‌درصد کاهش مشتری در ۲ سال‌اخیر مواجه شده است که البته برندهای قدیمی، سهم کمتری از این کاهش را به خود اختصاص داده‌اند.