آقای ولایتی، این چه دل و قلوه‌ای بود که به روس‌ها دادید؟

روزنامه جهان صنعت در یادداشتی تند از اظهارت اخیر ولایتی درباره روسیه انتقاد کرده است.

این روزنامه نوشت:

* علی‌اکبر ولایتی قدیمی‌ترین کادر از نیروهای وفادار به اصولگرایان امروز‌، محافظه‌کاران دیروز و راستگرایان دهه ۱۳۶۰ در سیاست خارجی نظام سیاسی حاکم بر ایران است که بیشتر از هر مقام دیگری وزیر خارجه بوده و حالا سال‌های طولانی است که مشاور عالی مقام رهبری در سیاست خارجی است.

* وی در تازه‌ترین سخنان خود با درهم‌تنیدن مفاهیم و درهم کردن روز و روزگار تاریخی سخنانی بر زبان آورده که شهروندان ایرانی با این حرف‌ها فرسنگ‌ها فاصله دارند. او می‌گوید‌: «آمریکا و متحدانش همواره با ایران دشمنی کرده‌اند، اما روسیه در طول تاریخ به ما کمک کرده بنابراین عقل حکم می‌کند به سمت کشوری برویم که همیشه دوست ما بوده‌ است. نگاه به شرق، توصیه رهبران انقلاب بوده و ما نیز بر اساس همین توصیه ارتباط با چین، هند و روسیه را در اولویت سیاست خارجی جمهوری اسلامی قرار داده‌ایم. حاکمان کرملین بی‌خدا و آتئیست بودند و اکنون از رییس تا پایین‌ترین حد سکنه‌های آن به کلیسا می‌روند یا به مسجد.»

* دقت در این سخنان علی‌اکبر ولایتی جز شگفتی و جز تاسف چیزی به همراه ندارد که چگونه یک سیاستمدار برای توجیه وضعیت موجود همه حقیقت تاریخ معاصر را نادیده می‌گیرد. آقای ولایتی! لطفا یکی از کمک‌های روسیه در طول تاریخ به ایران را برای شهروندان یادآوری کنید و با مراجعه به مستندات تاریخی بگویید روسیه تزاری یا شوروی استالینی یا روسیه پوتینی چه کمکی به ایرانیان کرده‌اند. اینکه مثل روز روشن است همسایه شمالی ایران همواره دنبال بلعیدن ایران بوده و نتوانسته است و همین حالا هم روسیه پوتین بازار نفت و گاز و فولاد و پتروشیمی و قیر ایران را می‌بلعد و ایران را از بازار جهانی نفت و گاز بیرون کرده است.

* آقای ولایتی انگار نمی‌داند که پوتین آرزو دارد پتر کبیر شود و آرزو دارد شوروی سابق را زنده کند و به همین دلیل هر روز به یکی از کشورهای جداشده از شوروی یورش می‌برد. وزیر خارجه پرسابقه ایران که به تاریخ هم علاقه دارد یادش می‌رود که ولادیمیر پوتین یک افسر وفادار حزب کمونیست بوده و ترک عادت کمونیستی به این سادگی نیست. از این گذشته آیا آقای ولایتی آنقدر اشراف اطلاعاتی دارد که می‌داند پوتین و باند مافیایی‌اش به کلیسا می‌روند…

یک فرد با این همه سابقه فعالیت در سیاست خارجی نیازی ندارد برای نشان دادن علاقه‌های سیاسی و یا شاید شخصی خود به روسیه امروز و روسیه کمونیستی و روسیه ‌تزاری آسمان و ریسمان را به هم ببافد و می‌تواند آسان و سرراست بگوید منافع حکومت این است که با روسیه دوستی راهبردی داشته باشد.