سرنوشت متفاوت ۶عضو خانواده‌ای در سیل امام‌زاده داود

آرمان ملی: شش عضو خانواده تبعه افغان، شامگاه چهارشنبه در امامزاده داوود(ع) گرفتار سیل شده و با سرنوشتی متفاوت رو‌به‌رو شدند. سه دختر خانواده زنده ماندند اما مادر، برادر و عمه‌شان ناپدید شدند.

نیمه‌شب چهارشنبه هفته گذشته باران در امامزاده داوود‌(ع) تهران شروع به باریدن گرفت و ناگهان سیل هولناکی جاری شد. به‌گفته سخنگوی آتش‌نشانی، در این سیل 22 نفر جان باختند و تعدادی هم ناپدید شدند. خانواده افراد ناپدید شده در محل حضور دارند و چشم به جست‌وجوی امدادگران دوخته‌اند تا شاید ردی از گمشده‌شان پیدا شود. یکی از چشم انتظاران، اسدا... احمدی است که سیل سه عضو خانواده‌اش را با خود برده و هیچ خبری از آنها نیست. او که تبعه افغانستان است درباره ناپدید شدن اعضای خانواده‌اش به جام‌جم گفت: ما در ورامین زندگی می‌کنیم. خواهرم، دامادمان و سه دختر و یک پسر‌شان از یک‌سال قبل و بعد از جنگ داخلی در افغانستان به ایران آمده و در ورامین ساکن شدند. چهارشنبه هفته گذشته خواهرم نوریه 28 ساله همراه پسرش مصور هشت ساله، دخترانش معصومه 9 ساله، آسیناب چهار ساله و تمنای یک‌سال و نیمه و خواهرشوهرش شفیقه با خودروی دربستی برای زیارت راهی امامزاده داوود(ع) شدند.

وی افزود: یک‌بار تلفنی با خواهرم تماس گرفتم که گفت زیارت رفته‌اند. ساعت 23 چهارشنبه آخرین‌بار بود که با خواهرم حرف زدم، گفت شب را می‌مانند و روز بعد راهی ورامین می‌شوند. نیمه‌شب با صدای زنگ تلفن از خواب بیدار شدم. یکی از اقوامم بود و گفت چرا در خانه مانده‌ای، امامزاده داوود سیل آمده‌است. شوکه شدم. سراغ برادرانم و دامادمان رفتم و آنها را خبر کردم، بامداد روز پنجشنبه راهی امامزاده شدیم. وقتی به آنجا رسیدیم،‌ ویرانه‌هایی از خانه‌ها، مغازه‌ها و مهمانپذیرها برجای مانده بود. نیروهای امدادی مشغول پاکسازی محل و یافتن افراد مصدوم، اجساد و گمشده‌ها بودند. به آنها گفتیم شش نفر از اعضای خانواده‌مان برای زیارت آمده و بازنگشته‌اند. اطراف را جست‌و‌جو کردیم اما اثری از آنها نبود. از همشهری‌هایمان که همان حوالی ساکن بودند هم کمک گرفتیم. گفتند شاید آنها در میان مصدومان باشند که راهی بیمارستان‌ها شدیم اما آنجا هم نبودند. به پزشکی قانونی رفتیم اما در میان قربانیان هم نبودند. ظهر پنجشنبه از ورامین به ما زنگ زدند و خبر دادند سه بچه خواهرم زنده هستند و به خانه بازگشتند. خودمان را به خانه رساندیم، دیدم سه دختر خردسال خواهرم آمدند اما از مادرشان، برادر هشت‌ساله و عمه آنها خبری نیست. وقتی با بچه‌ها حرف زدیم، فهمیدیم آن شب آنها مشغول خوردن شام بودند که سیل ویرانگر آمده بود‌. آنها از ترس گریه می‌کردند که هموطنان‌مان متوجه شده و به این سه کودک کمک کرده و آنها را به محلی امن بردند. وقتی برای نجات دو زن دیگر و پسر بچه آمدند، متوجه شدند اتاق زیر گل‌و‌لای رفته است. در این چهار شبانه‌روز که از سیل می‌گذرد هر روز برای جست‌و‌جو به محل حادثه آمده و در میان گل‌و‌لای جست‌و‌جو می‌کنیم‌. امیدواریم معجزه‌ای بشود و آنها را زنده پیدا کنیم.