گم‌شدن این بچه کام شما را تلخ نمی‌کند!

برترین‌ها: ایده‌ای خلاقانه از یک گروه موسیقی با طعم ساز و آواز، فرزند گم‌شده را به آغوش پدرش بازگرداند.

اکانت توئیتری «کربن» با انتشار این ویدئو نوشت: بچه گم شده، ترسیده و گریه می‌کنه. مرد بچه رو روی شونه‌هاش می‌ذاره، از گروه موسیقی می‌خواد که پشت میکروفن پدر بچه رو صدا کنند  و از مردم می‌خواد که همراهی کنند، گروه موسیقی و مردم با آهنگ و خوندن ادواردو رو صدا می‌زنند تا بیاد و پسرش رو پیدا کنه. یه تروما رو تبدیل به خاطره می‌کنه.

اما این توئیت وکنش‌های زیادی را در پی داشت. طبعا در مقابل موافق‌ها، برخی هم مخالف‌اند. با هم چند مورد را می‌خوانیم.

کاربری به نام «آلیگا» که با این حرکت مخالف است نوشته: راستش رو بخوای اصلا حس خوب نگرفتم، نمیدونم چرا ولی اون بچه اون بالا خیلی تنها و ترس‌خورده به نظر میرسید، انگار آدم رو جلوی جمع برهنه کرده باشن، شبیه خوابای ترسناک و تکراری منه.

واکنش بامزه «قرباغه یخ‌زده»: حالا من یه بار بچگی گم شدم همه دوره‌م کرده بودن میپرسیدن خونه‌تون کجاست؟ اسم بابات چیه؟ شغل بابات چیه... آخرشم که خونواده پیدام کردن یه کتک مفصل خوردم تا دفعه دیگه گم نشم...

«یاسمین» از تجربه مشابه روایت می‌کند: چهار سال پیش تو یکی از بازارای خیلی شلوغ قشم، دخترخاله‌م گم شد. یک اقای قدبلند دقیقا همین کار رو کردن و گذاشتن رو شونه هاشون  و ما تونستیم لابه لای اون جمعیت، پیداش کنیم.

«زهرا» نوشت: حس کردم بچه بیشتر داره از اون جمع می‌ترسه چون همه داره بهشون خوش می‌گذره و اون بیچاره تنهاس اون وسط و مردم دارن دست می‌زنن!

«بانوی شرقی» این رفتار را کاملا در جهت منطق قلمداد کرده: چقدر سطح آگاهی و شعور مردم در بخش هایی از دنیا بالاست! حس خوبی از این ویدئو گرفتم.

و اما روایت تلخ «آنت»: قبل کرونا، اولین شبی که رسیدیم شیراز توی بازار، مادری هراسان داشت دنبال پسرش میگشت و صداش میزد ولی پیدا نشد، هی هم می‌گفت بردنش! اسمش میکاییل بود و من هنوز بهش فکر میکنم که آیا پیدا شد یا نه، گم شدن بچه وحشتناکه...