۱۰ حقیقت خواندنی درباره مجموعه فیلم‌های مومیایی

روزیاتو: فیلم «مومیایی» (Mummy) گرچه در ابتدا با واکنش منفی تماشاگران آزمایشی رو به رو شد، اما پس از اکران خیلی زود به موفقیتی عظیم در گیشه دست یافت. این امر سبب شد زوج «ریک» و «ایولن»، با بازی برندن فریزر و ریچل وایس خیلی زود با دنباله ی این فیلم به سینما بازگردند که آن هم به موفقیت تجاری دست یافت.

با چند حقیقت جالب درباره ی مجموعه فیلم «مومیایی» همراه باشید.

۱- نقش اصلی به تام کروز پیشنهاد شد اما آن را رد کرد

بازیگران مشهور زیادی برای نقش «ریک اوکانل» در نظر گرفته شده بودند که تام کروز یکی از آن ها بود، او اما پیشنهاد بازی در این نقش را رد کرد و به جایش، فریزر برای آن انتخاب شد. کروز نزدیک به ۲ دهه فرصت داشت تا نظرش را عوض کند و در نهایت در سال ۲۰۱۷ در نسخه ی بازسازی فیلم «مومیایی» نقش آفرینی کرد.

۲- بازیگر نقش «ایمهوتپ» در مدت فیلمبرداری مجور بود روزی ۲ بار تمام بدنش را تیغ بزند

شخصیتی که آرنولد وسلو نقش آن را برعهده داشت باید از سرتا پا کاملاً بی مو می بود. و با اینکه در ابتدا روش وکس انداختن را برای او امتحان کردند، اما وسلو علاقه ای به تکرار آن تجربه ی دردناک نداشت، به همین دلیل به جایش باید ۲ بار در روز تمام بدنش را تیغ می زد.

۳- نام نقش ریچل وایس از فردی واقعی گرفته شده

شخصیت «ایولن کارناهان» از «ایولن هربرت» الهام گرفته شده بود، دختر مصرشناس انگلیسی، جورج هربرت، ارل ِ پنجم کرنارون. در سال ۱۹۲۲، ایولن واقعی و پدرش اولین کسانی از دوران معاصر بودند که وارد مقبره ی توتانخامون شدند.

۴- فیلم ها در مراکش فیلمبرداری شدند نه در مصر

با آنکه داستان ۲ فیلم اول این سه گانه در مصر می گذرد، اما به دلیل مشکلات متعدد، عوامل امکان فیلمبرداری کار در مصر را نداشتند. به همین دلیل، مراکش را برای فیلمبرداری انتخاب کردند و آنچه در فیلم به عنوان قاهره ی قرن بیستم می بینیم، در حقیقت مراکش است.

۵- بازیگران سر صحنه باید هر چند ساعت یک بار یک جوشانده می خوردند

از آنجایی که فیلمبرداری در بیابان انجام می شد، بازیگرها با خطراتی جدی، از جمله از دست رفتن آب بدن، رو به رو بودند. برای جلوگیری از این مشکل، تیم پزشکی فیلم یک ترکیب مخصوص داشتند که بازیگرها باید هر چند ساعت یک بار از آن می نوشیدند.

۶- ریچل وایس و پاتریشیا ولاسکوئز چندین ماه برای تنها یک صحنه تمرین کردند

با آنکه به راحتی می شد از بدلکارها برای صحنه ی مبارزه ی فیلم «بازگشت مومیایی» (The Mummy Returns) استفاده کرد، اما هر دو بازیگر از این کار خودداری کردند. به جایش، ۳ ماه، تا حدود ۸ ساعت در روز تمرین می کردند تا به آمادگی بدنی برسند و بتوانند در صحنه ی مورد نظر بازی کنند.

۷- در بعضی صحنه ها از موش ها و حشرات واقعی استفاده شد

وحشتی که در چهره ی ریچل وایس با دستان بسته می بینیم و موش هایی که از بدنش بالا می روند واقعی هستند. برای این صحنه از موش ها و حشرات واقعی استفاده شده بود. ملخ هایی که روی صورت و گردن بازیگر نقش «دکتر چمبرلین» راه می رفتند هم واقعی بودند.

۸- محل فیلمبرداری داخل یک آتشفشان بود

محل فیلمبرداری شهر گمشده ی «هاموناپترا» درون یک آتشفشان در جنوب شرقی مراکش بود. طبیعتاً آتشفشان، غیرفعال بود و حتی یک قلعه از قبل در آنجا وجود داشت.

۹- صحنه ی کتابخانه در تنها یک برداشت گرفته شد

در یکی از اولین صحنه های فیلم، شخصیتی که ریچل وایس نقش آن را ایفا می کند، در کتابخانه دارد کتاب ها را سر جایشان می گذارد. اما سر به هوایی کتابدار باعث می شود بیشتر کتاب ها روی زمین بریزند. برگرداندن همه ی آن ها به درون قفسه ها ساعت ها وقت می گرفت، اما به لطف بازی خوب وایس، این صحنه با تنها یک برداشت گرفته شد.

۱۰- شخصیت «مدجی» در ابتدا قرار بود سر تا پا خالکوبی شده باشد

تصمیم استفن سامر، کارگردان فیلم به این خاطر عوض شد که او به این نتیجه رسید که اودد فهر خوش چهره تر از آن است که بتوان همه ی بدنش را با خالکوبی پوشاند.

۱۱- شترها از بازیگر نقش «بنی» خیلی خوش شان نمی آمد

«بنی» که نقش آن را کوین جی. اوکانر ایفا کرده بود، در فیلم اصلاً شخصیت داشتنی ای نیست و از قرار معلوم حتی شترها هم همین نظر را داشتند. در صحنه ای که «بنی» روی شترها بار می گذارد، آن ها از حرکت خودداری می کنند. این موضوع در فیلمنامه نبود، اما از قرار معلوم شترها تصمیم گرفتند اثر خودشان را بر فیلم داشته باشند.

۱۲- برندن فریزر در صحنه ی اعدام تا پای مرگ رفت

در یکی از صحنه ها، شخصیت «ریک اوکانل» زندانی می شود و او را پای چوبه دار می برند تا اعدامش کنند و در عین حال، «ایولن» سعی می کند درباره ی آزادی او مذاکره کند و دست آخر هم جان او را نجات می دهد. گرچه برای صحنه های نمای باز که تمام بدن نشان داده می شد، از بدلکار استفاده شد، اما فریزر کماکان باید برای صحنه های نمای نزدیک، طناب دار را دور گردنش می گذاشت. در برداشت دوم، طناب دار را تنگ تر کردند تا بازی فریزر باورپذیرتر شود، اما فریزر از هوش رفت و با تلاش تیم پزشکی سر صحنه به هوش آمد.