تصویر و متن نامه مقتدی صدر به سردار قاآنی

رسانه‌های عراقی متن نامه رهبر جریان صدر به فرمانده سپاه قدس ایران را منتشر کرده‌اند، تاریخ این نامه مربوط به ماه مارس گذشته مصادف با نیمه‌شعبان است.

«مقتدی صدر» رهبر جریان صدر در این نامه که خبرگزاری السومریه‌نیوز آن را منتشر کرده، خطاب به سردار اسماعیل قاآنی نوشته است:

«حاج اسماعیل قاآنی ... ولادت امام و رهبرمان و بنیانگذار دولت عدل حق در سراسر جهان را به شما تبریک می‌گویم و از خداوند متعال خواستارم که ما و شمار را در این پیروزی ثابت‌قدم نگه‌بدارد.

یکی از الطاف خداوندی برای ما عراقی‌ها این است که خداوند به همسایه‌مان، جمهوری اسلامی ایران را عطا فرموده است تا عراق و ایران به عنوان دو همسایه از یکدیگر در سختی‌ها و خوشی‌ها دفاع کنند ... به‌ویژه بعد از سقوط دیکتاتور ظالمی که ما و شما از آن رنج می‌بردیم.

بنابراین عراق متعهد خواهد ماند تا زمین و آسمانش نقطه شروعی برای حمله به کشور شما نباشد، امیدواریم که شما نیز به آن پایبند بمانید؛ زیرا عدم پایبندی، ما را به شدت آزار خواهد داد و همچنین (عدم پایبندی) عاملی خواهد شد که دیگران به بهانه‌هایی به ما تعدی کنند و این چیزی است که شما آن را قبول ندارید، بلکه همانطور که می‌دانید عراق کشور اصلی تشیع است و در آن ۷ تن از امامان شیعه هستند. در حالی‌که طرف‌هایی برای بمباران مراقد شهدا در کمین نشسته‌اند.

ما نمی‌خواهیم جمهوری اسلامی دلیل و دستاویزی برای دیگران، (خواه) از جنوب و (خواه) از شمال و حتی رژیم صهیونیستی برای بمباران عراق و اماکن مقدس آن باشد.

اگر ما بپذیریم که شما به ما حمله کنید بهانه‌ای برای دیگران نیز ایجاد خواهد شد که ما را بمباران کنند ... در حالی‌که عراق، مانند (کشور) شما، کشوری مستقل است و خداوند شما را از هر شری حفظ کند ... هدف قرار دادن دشمن در خاک عراق به این طریق انجام نمی‌شود بلکه از طریق روش‌های دیپلماتیکی که در سطح جامعه جهانی رایج و معمول است.

بنابراین بایستی زبان گفت‌وگو با دولت و با طرف‌های ذی‌ربط را غالب کرد تا این دو کشور پشتیبانی غیرقابل نفوذ در مقابل دشمنان باقی بمانند ... ما آمادگی کامل را برای همکاری در این زمینه داریم یعنی ما در تلاش برای گفت‌وگو و بستن تمام مناطق دشمن هستیم که خاک ایران را هدف قرار می‌دهد.

من یقین دارم که رهبر جمهوری اسلامی از کسانی هستند که بر قدرت عراق و تشیع تأکید دارد تا به این کشور، از جایی که می‌دانید و یا نمی‌دانید، آسیبی وارد نشود.»