انتقاد تند مهاجرانی از حسن عباسی و رائفی‌پور

عطاءالله مهاجرانی در روزنامه اعتماد نوشت: در جلسه سران قوا، نمی‌خواهند فکری برای این فضای اظهارنظرهای بی‌مهار و مساله‌ساز و گاه بحران‌آفرین بکنند؟

فردی که به عنوان دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر اظهارنظر غریبی را مطرح می‌کند، اگر صحت انتساب سخن به او ثابت شود، حتی یک ساعت هم نباید در آن مسوولیت باقی بماند.

فردی که به شخصیت‌های ورزشی کشور اهانت می‌کند. فردی که می‌گوید، دانشگاه به حجامت احتیاج دارد، فردی که می‌گوید، تاکسی‌های اینترنتی را اگر سرنشین بدحجاب داشتند جریمه کنیم. فردی که می‌گوید به هواپیماهای مسافری تیراندازی شده است و...

فردی که در برنامه زنده تلویزیون از تیراندازی به هواپیماهای مسافری سخن می‌گوید و بدیهی‌ترین مفاهیم و مسائل امنیت اجتماعی را نمی‌شناسد، نمی‌بایست مطلقا به برنامه زنده دعوت شود.

البته اینان لابد گمان می‌کنند که دارند خدمت می‌کنند، اگر واقعا چنین بینگارند، باید در سلامتی عقل‌شان تردید کرد. اگر هم موضوع لایه پنهانی داشته باشد، سخن دیگری است.

وقتی ناحیه‌ای از جنگل آتش می‌گیرد، آتش‌نشانان می‌کوشند محدوده آتش را کنترل کنند، به قطع درختان در اطراف ناحیه آتش گرفته می‌پردازند تا کمربند ایمنی ایجاد کنند و از تسرّی‌آتش جلوگیری کنند. حال اگر افرادی در نواحی دیگر آتش بیفروزند؟ و بر التهاب جامعه بیفزایند و ناامنی اجتماعی را دامن بزنند، نباید با آنان با تعارف و مسامحه و ان‌شاءالله گربه است، رفتار کرد.

مسوولیت‌ها و نیز تریبون را از آنها بگیرید. ممکن است سخن آنان یا موضع آنان با واسطه سخن دشمن دانایی باشد که از زبان دوست نادانی روایت می‌شود. در یک کلام مراقب افراطی‌ها باشیم و باشید!

مهاجرانی در یادداشت خود به خاطره ای اشاره کرده و نوشته است:صلاح خلف، یا ابوایاد، رهبر شهید فلسطینی برایم بسیار عزیز و محبوب بود.در بهمن ماه سال ۱۳۶۱ از طرف مجلس شورای اسلامی به اتفاق هیاتی به الجزایر رفتیم. جمع ما را که همگی جوان و در دهه بیست عمرمان بودیم. با محبت و صمیمیت پذیرفت. جلسه تا دیر وقت تا ساعاتی پس از نیمه شب به طول انجامید.

با صدای آرام و چشمان هوشمند و حلقه‌های دود که بوی قهوه می‌داد و از دهان و سیگارش متصاعد می‌شد، گفت: «در انقلاب ایران، مراقب افراطی‌ها باشید. ما در انقلاب فلسطین تجربه کردیم. افراطی‌ها یا خائن بودند یا احمق.»