با علائم و نحوه درمان سرطان‌های مردانه آشنا شوید

روزیاتو: از دهه ی ۹۰ میلادی تاکنون نرخ نجات از سرطان های مردانه پیوسته در حال افزایش بوده و مردان بیشتری از این سرطان ها نجات می یابند.

تشخیص به موقع سرطان نقش به سزایی در درمان آن دارد و این امر جز با افزایش آگاهی درباره ی این بیماری میسر نیست.

در ادامه با سرطان های مردانه آشنا خواهیم شد.

سرطان بیضه

سرطان بیضه اغلب، مردان ۱۵ تا ۴۹ ساله را درگیر می کند. این سرطان انواع مختلفی دارد اما ۹۵ درصد موارد ابتلا به سرطان بیضه از نوع ژرم سل (سلول های تولیدکننده ی اسپرم) است.

علاوه بر سن، نژاد و قومیت هم در ریسک ابتلا به سرطان بیضه مؤثر است. برای مثال، ریسک ابتلا به این سرطان، در قاره های آمریکا و اروپا بیشتر و در قاره های آفریقا و آسیا کمتر است.

نشانه ها: برآمدگی، درد یا ورم جدیدی که قبلاً در بیضه ها وجود نداشت و چیز عادی ای به نظر نمی رسد.

نحوه ی خودآزمایی: بیضه های خود را چک کنید. یک بررسی کوتاه در حمام از هر کاری مؤثرتر است.

کارشناسان تأکید دارند هر مورد غیر عادی ای لزوماً سرطان نیست. اما اگر متوجه برآمدگی ای در قسمت بیضه ها شدید که قبلاً در آنجا وجود نداشت، به پزشک مراجعه کنید.

نحوه ی معاینه: پزشک احتمالاً بیضه هایتان را معاینه خواهد کرد. سعی کنید آرام و راحت باشید؛ پزشک تان قبلاً بارها این کار را انجام داده است. ممکن است از شما بخواهد که دراز بکشید یا این کار را ایستاده انجام دهد.

وقتی پزشک مشغول معاینه است، می توانید با جا به جا کردن آلت تناسلی تان به او کمک کنید.

نحوه ی درمان: ۹۸ درصد از موارد ابتلا به سرطان بیضه درمان می شوند.

نحوه ی درمان به نوع سرطان و اینکه در چه مرحله ای قرار داشته باشد بستگی دارد اما ممکن است شامل انجام جراحی برای برداشتن بیضه یا پرتودرمانی باشد.

از شیمی درمانی اغلب برای درمان سلول های سرطانی باقیمانده استفاده می شود که ممکن است به دیگر قسمت های بدن سرایت کنند.

سرطان پروستات

پروستات غده ای تقریباً به اندازه ی یک گردو است که با بالا رفتن سن بزرگ می شود.

این غده در زیر مثانه قرار دارد و مجرای ادرار را احاطه کرده است، مجرایی که ادرار را به بیرون بدن هدایت می کند.

سرطان پروستات عمدتاً مردان بالای ۵۰ سال، مردانی که سابقه ی ابتلا به این بیماری در خانواده ی آن ها وجود دارد و همچنین مردانی که اصلیت آفریقایی یا کارائیبی دارند را درگیر می کند.

در برخی موارد، سرعت پیشرفت سرطان پروستات به قدری پایین است که مشکلی ایجاد نمی کند و نیازی هم به درمان ندارد.

اما در برخی موارد هم سرطان به سرعت پیشرفت می کند و احتمال اینکه به دیگر قسمت های بدن سرایت کند بیشتر است.

نشانه ها: تکرر ادرار به ویژه هنگام شب، سخت شدن شروع ادرار کردن یا نگه داشتن ادرار، اختلال نعوظ، احساس درد هنگام انزال، و وجود خون در ادرار یا منی.

همه ی مبتلایان سرطان پروستات نشانه ندارند. این سرطان در اغلب موارد، توسط پزشک در حین انجام معاینات معمول کشف می شود. اگر نگران هستید که به این سرطان مبتلا شده اید، یا جزء گروه های پرخطر هستید و یا بالای ۵۰ سال دارید، به پزشک مراجعه کنید.

نحوه ی معاینه: پزشک احتمالاَ یک آزمایش ادرار و یک آزمایش خون برایتان تجویز می کند.

علاوه بر این، ممکن است با فرو بردن انگشت (با استفاده از دستکش) به درون مقعد، به معاینه ی پروستات بپردازد.

نحوه ی درمان: گزینه های مختلفی برای درمان پروستات وجود دارد، از جمله: نظارت فعال، عمل جراحی برداشتن پروستات، پرتو درمانی، هورمون درمانی و شیمی درمانی.

اگر مبتلا به سرطان پروستات تشخیص داده شدید، به خاطر داشته باشید که در بسیاری از موارد، سرعت پیشرفت این سرطان پایین است و ممکن است نیازی به جراحی یا دیگر درمان های قوی نباشد.

سرطان آلت تناسلی مردان

سرطانی نادر که بیشتر، پوست آلت تناسلی مردان و پیش پوست آن را درگیر می کند. عامل نیمی از موارد ابتلا به این سرطان، ویروس پاپیلوم انسانی یا همان اِچ‌پی‌وی است.

اِچ‌پی‌وی از طریق هر گونه تماس پوستی در ناحیه ی تناسلی، رابطه جنسی واژنی، مقعدی یا دهانی و استفاده از اسباب بازی های جنسی مشترک سرایت می یابد. اما اغلب مردانی که به اِچ‌پی‌وی دچار می شوند، به سرطان آلت تناسلی مبتلا نمی شوند.

اگر سیگار مصرف می کنید، بالای ۵۰ سال دارید، یا به خاطر مناسب نبودن وضعیت پیش پوست آلت تناسلی تان برای حفظ تمیزی آن با مشکل رو به رو هستید، ریسک ابتلا به این سرطان در شما بالاتر است.

همچنین ریسک ابتلا به این سرطان در کسانی که به دلیل ابتلا به بیماری هایی مانند اِچ‌آی‌وی دستگاه ایمنی ضعیفی دارند، یا آن هایی که به دلیل ابتلا به بیماری پسوریازیس دارویی به نام پسورالن مصرف می کنند، و همچنین آن هایی که به دلیل داشتن بیماری های پوستی تحت فوتوشیمی درمانی قرار دارند، بیشتر است.

نشانه ها: ظاهر شدن یک برآمدگی یا زخم بر روی آلت تناسلی که ظرف یک ماه برطرف نشود، ظاهر شدن ضایعه پوستی، خونریزی از آلت تناسلی یا از زیر پیش پوست، داشتن ترشحات بدبو، ضخیم شدن پیش پوست، تغییر در رنگ پوست، ظاهر شدن غده لای پاها، احساس خستگی، شکم درد یا کاهش وزن بی دلیل.

نحوه ی خودآزمایی: حواس تان به هر تغییر پوستی غیر معمولی یا زخمی باشد و اگر بعد از یک ماه برطرف نشدند، به پزشک مراجعه کنید.

نحوه ی معاینه: معمولاً برای تشخیص سرطان آلت تناسلی مردان، نمونه گیری انجام می شود.

نحوه ی درمان: کرم های شیمی درمانی، لیزر درمانی و سرمادرمانی (منجمد کردن سلول های سرطانی) گزینه های موجود برای درمان این سرطان هستند.

در موارد پیشرفته، ممکن است به انجام جراحی نیاز باشد که در آن بخش سرطانی و مقداری اندکی از دور آن برداشته می شود تا جلوی بازگشت سرطان گرفته شود.

در موارد نادر، بخشی از آلت تناسلی یا تمام آن برداشته می شود، اما تنها در صورتی که چاره ی دیگری نباشد.