نام سیدی که می‌خندید بر پیشانی یک محله

همشهری‌آنلاین: نامگذاری این محله برای خودش داستان جالبی دارد که شخصیت اصلی آن «سیدجعفر شاه ‌صاحب» مشهور به «سید جعفر گل‌مولا» است. او درآن ایام طلبه جوانی بوده که برای‌ کسب روزی حلال‌ کشاورزی و دامداری را شروع می‌کند و به واسطه حضور او در این محدوده برکت و آبادانی به این زمین‌ها هدیه می‌شود. علاوه بر اینکه به واسطه خیرخواهی و مردمداری‌اش در دل همه جا داشت ساکنان و رهگذران آن زمان، او را امین خود می‌دانستند.

وقتی کاروان‌های زیارتی اینجا می‌رسیدند

وجه تسمیه نامگذاری این محله به «سید خندان» سبک‌زندگی و خوش‌رویی سید بود. مثلا وقتی کاروان‌های مسافرتی و زیارتی از اینجا عبور می‌کردند، سید از این فرصت بهترین استفاده را می‌کرد. او کوزه‌اش را پر می‌کرد، شال سبزرنگ را دور کمر می‌بست و کلاه روی سر می‌گذاشت و با کوزه‌ای پر از آب و مقداری نان و پنیر و خرمای ساده به استقبال مسافران خسته از راه می‌رفت. طوری این کار را انجام می‌داد که انگار وظیفه است و اگر انجام ندهد، مورد بازخواست قرار می‌گیرد. برای کودکان، خوردن هدایای خوشمزه کشکول او لذت بی‌اندازه‌ای داشت.

سید خندان وقتی به تهران آمد دیگر به جاسب محل تولدش برنگشت تا اینکه در ۵۶ سالگی راهی زادگاه مادری‌اش شد. چند روز بعد از اینکه به شهر جاسب رسید، به رحمت خدا رفت و مزارش در آنجا قرار دارد.