دستاورد جدید دانشمندان درباره پای ملخ!

مهندسان با الگوبرداری از پاهای ملخ ماده جدیدی ساخته‌اند که می‌تواند با خاصیت الاستیکی که دارد، انرژی ذخیره‌شده در خودش را آزاد کند.

دیجیاتو نوشت: مهندسان با الگوبرداری از پاهای ملخ ماده جدیدی ساخته‌اند که می‌تواند با خاصیت الاستیکی که دارد، انرژی ذخیره‌شده در خودش را آزاد کند.

مهندسان دانشگاه «کلرادو بولدر» با الگوبرداری از پاهای ملخ، ماده جدیدی ساخته‌اند که می‌تواند با خاصیت الاستیکی که دارد انرژی ذخیره‌شده در خودش را آزاد کند. چنین موادی می‌توانند در توسعه ربات‌های نرم نقش مهمی داشته باشند.

5799929

محققان می‌گویند این ماده الاستیکی کاملاً به‌تنهایی و بدون هیچ‌گونه تحریک یا دخالت بیرونی، می‌تواند ۲۰۰ برابر ضخامتی که دارد، بپرد. محققان یافته‌های خود را نشریه Science Advances منتشر کرده‌اند.

تحولی در توسعه ربات‌های نرم با ماده جدید

«تیموتی وایت»، پروفسور مهندسی شیمی و بیولوژیکی دانشگاه کلرادو بولدر، می‌گوید در طبیعت الگوهایی وجود دارند که می‌توان از آن‌ها برای توسعه طرح‌های خلاقانه استفاده کرد. این‌بار محققان از پای ملخ الگوبرداری کرده و ماده‌ای الاستیکی توسعه داده‌اند که می‌تواند قدرت پرش بالایی را به نمایش بگذارد. همچنین تیموتی وایت می‌گوید محققان در تلاشند تا با الگوبرداری از مواد طبیعی، بتوانند مواد مصنوعی را توسعه دهند.

دستاورد جدید دانشمندان: ساخت ماده‌ای با الگوبرداری از پای ملخ که ۲۰۰ برابر ضخامتش، می‌پرد

«تایلر هبنر»، نویسنده ارشد این مطالعه که درحال‌حاضر یکی از محققان فوق دکتری در دانشگاه است، می‌گوید چنین موادی فرصت‌هایی را برای استفاده از مواد پلیمری به روش‌های جدید برای کاربردهایی مانند رباتیک نرم ارائه می‌دهند. در برخی موارد لازم است ربات‌های نرم به‌سرعت نیروی زیادی آزاد کنند و ماده جدید می‌تواند چنین کاری را به‌خوبی انجام دهد. البته ظاهراً محققان حین انجام برخی آزمایش‌ها، به‌صورت تصادفی و بدون برنامه‌ریزی قبلی این ماده را شناسایی کرده‌اند.

تحقیق روی مواد مختلف الاستیکی ادامه دارد و محققان در تلاشند بتوانند موادی را شناسایی کنند که می‌توانند با تغییرات دمایی، تغییر شکل دهند. از این مواد جامد و کشسانی می‌توان برای توسعه لپ‌تاپ یا نمایشگر تلویزیون استفاده کرد. ویفرهای کوچکی از الاستومرهای کریستال مایع و در ابعاد و اندازه یک لنز، روی یک صفحه گرم قرار می‌گیرند و با گرم‌شدن، به بیرون پرتاب می‌شوند. در آزمایش انجام‌شده، ماده در عرض تنها ۶ میلی‌ثانیه به ارتفاعی نزدیک به ۲۰۰ برابر ضخامتش به بیرون پرتاب شد.