تا چه حد باید در قبال منافع روس‌ها عقب‌نشینی کنیم؟

خبرآنلاین: غربی ها در تلاش برای اجماع سازی و فشار بیشتر علیه ایران هستند. قطعنامه اخیر پارلمان اروپا علیه سپاه و اعمال تحریم ها علیه کشورمان از جمله اقدامات اخیر محسوب می شود و به ادعای مقام های غربی بحث احیای برجام دیگر در دستور کار نیست و تمرکز بر ناآرامی ها و همکاری ایران با روسیه در جنگ اوکراین مطرح است.

حشمت‌الله فلاحت پیشه، نماینده و رئیس پیشین کمیسیون امنیت ملی مجلس با اشاره به هشدارهای قبلی خود مبنی بر اینکه گلیم برجام را از جنگ اوکراین بیرون بیاوریم گفت: متاسفانه به هشدارها توجهی نشد و همان کسانی که ژست مقابله با غرب می گرفتند در حال حاضر درخواست های بدون پاسخ برای احیای برجام می دهند. در نهایت فرصت ها سوخت و کسی پاسخگوی آن هم نیست و ممکن است چالش بعدی در راه باشد.

بخش هایی از گفت و گوی فلاحت پیشه را در ادامه می خوانید:

در صورت انتقاد به این مسائل به طرف برچسب غرب گرایی می زنند. ما می دانیم که کشورهای غربی خبیث هستند و اگر ایران توانایی دفاعی و نظامی نداشت اوضاع به شکل دیگری بود. حمله به عین الاسد و ساقط کردن پهپاد آمریکایی به خوبی توانایی های ایران را نشان داد و گزینه نظامی را از روی میز غرب کنار زد.

در چند ماه اخیر بررسی کنید آنهایی که اتفاقات امروز را پیش بینی می کردند و چه توهین هایی که به آنها نشد. چه سودی از این همه هشدارها بردند؟ آیا به منفعتی رسیدند؟ غیر از این بود که دلسوزانه و در راستای منافع ملی هشدار می دادند؟

هشدار می دادند که مبادا منافع ایران در جنگ ایران از بین برود. هشدار می دادند که مثلث آمریکایی ـ صهیونیستی ـ عربی را به هم نزدیک نکنید.

وقتی این هشدارها گفته می شد می گفتند شما چرا ایران را مقصر اصلی می دانید؟! نکته اینجاست که اگر ایران قدرت نداشت غربی ها وارد مذاکره نمی شدند. موضع قدرت ایران بود که باعث پیوستن غربی ها به این مذاکرات شد و اگر چنین نبود روند دیگری را دنبال می کردند. ایران از موضع قدرت موفق شد تا از ذیل فصل هفتم خارج شود.

روی متن اصلی توافق شده بود. یکی بحث تعهدات ایران در موضوع هسته ای و تعهدات طرف مقابل در حوزه رفع تحریم ها. حتی به مرحله بررسی اجرا نیز رفت.

اولیانوف نماینده روسیه در سازمان های بین المللی در وین در این خصوص اعلام کرد که نمی توان آن را اجرا کرد. چون قرار بود ایران سوخت های بالای ۵درصد را تحویل روسیه دهد و در مقابل کیک زرد دریافت کند.

روسیه برای اجرای برجام به حلقه ای وصل بود و اعلام کرد که در این زمینه نمی تواند اقدامی انجام دهد چرا که به خاطر جنگ اوکراین مورد تحریم قرار گرفته است. ۸ ساعت بعد سرگئی لاوروف وزیرخارجه روسیه که دید این قلاب به ماهی گیر کرده است اعلام کرد که بحث هسته ای نیست و روسیه تنها در زمانی رضایت می دهد که تمامی روابط نظامی، اقتصادی و غیره مسکو با تهران باید مصون از تحریم های غرب باشد.

کشورهای غربی نیز اعلام کردند که روسیه می خواهد از ایران به عنوان یک ابزار برای رفع تحریم های خود استفاده کند و برجام به مرحله اجرا نرسید.

کسانی که در این زمینه کارشکنی کردند در آینده باید پاسخگو باشند. آنها برای اینکه روسیه را نزد افکار عمومی تطهیر کنند گفتند که روسها مقصر نیستند و اختلافات دیگری مطرح مانند تحریم های سپاه مطرح است اما این مساله ای نبود که مانع توافق شود. بنابراین وقتی قرار بر توافق نیست اختلاف زایی صورت می گیرد.

به این دلیل که روس ها در جنگ اوکراین از این پهپادها به بدترین شکل ممکن استفاده کردند. با پهپادهایی که ادعا می شد برای ایران است نیروگاه ها را مورد هدف قرار دادند تا در زمستان لرز به دل اروپایی ها بیندازند.

مناطق مسکونی را نیز هدف حمله قرار دادند تا ترس به دل مردم بیندازند. حتی گروه واگنر که بیشترین جنایات را مرتکب شده هنوز در لیست سازمان های جنایی فراملی آمریکا قرار نگرفته است. اما می بینیم علیه سپاه چه رویکردی دارند.

فرسایشی شدن جنگ اوکراین می تواند روسیه را به این فکر وادارد که جنگ دیگری اتفاق بیفتد و این جنگ حتی به صورت محدود علیه ایران شکل بگیرد تا ضمن شکل گیری جبهه دوم جنگ، حواس ها کمی از جنگ اوکراین منحرف شود و دنیا شاهد دو جنگ باشد.

سوال من این است که تا چه حدی باید در قبال منافع روس ها عقب نشینی کنیم؟ آیا روسیه با ایران رابطه راهبردی دارد؟ پس چرا اس ـ ۴۰۰ به ایران نمی دهد؟ چرا بالاترین سطح دفاع هوایی و تهاجمی خود را در اختیار ایران قرار نمی دهد؟ چرا نباید عضو گروه بریکس باشیم؟ من می گویم با این مسیر به جلو حرکت کنیم و ایران روسیه را بیازماید.