مقدمات حمله به ایران همچون حمله به عراق

خبرآنلاین: نگارنده در این یاددشت معتقد است خبر غنی سازی ۸۴ درصد به معنای آماده سازی شرایط و انجام اقداماتی علیه ایران است، شبیه آن چه که در باره عراق و صربستان رخ داد.

چنین امری چه حقیقت داشته باشد و چه حقیقت نداشته باشد مستند سازی و دلیل آوری برای اقداماتی است که ممکن است بخواهند انجام دهند، اقداماتی شبیه آنچه که در عراق و صربستان رخ داد؛ یعنی زمینه سازی خارجی برای آماده کردن اذهان عمومی کشور های طرف ایران برای برخورد با تهران. زیرا ایران در عمل در جنگ بین المللی اروپا و روسیه جزو محور متحدین روسیه و بقیه کشورها در محور متفقین قرار دارند. از سوی دیگر آنان اهدافی چون آماده سازی بخشی از افکار عمومی مردم ایران برای استقبال از فاجعه ای که در آستانه بروز است دنبال می کنند.

شعارهایی نظیر تاکید بر نابودسازی اسرائیل، مبنای همه تحریم ها و مشکلات ایران است، اصولا برجام بخاطر حمایت غرب و اتفاقا در آن زمان حمایت روسیه و چین از بقای اسرائیل ابعاد عملیاتی به خود گرفت. در برجام اسمی از اسرائیل نیامده بود، ولی وقتی که به فلسفه برجام نگاه می کنیم چنین رویکردی در آن قابل مشاهده بود.

مگر پاکستان بمب اتمی درست نکرد، اما آیا با مخالفت مواجه شد؟ یا تحت اعمال چنین تحریم ها و فجایعی قرار گرفت؟ برای این که احساس کردند ابزار نابودی اسرائیل دستیابی به سلاح هسته ای است، بنابراین خواستند جلوی ما را بگیرند.

در آن زمان ایران به جد مدعی شد چنین خواسته ای ندارد و فراهم سازی انرژی هسته ای به معنای تعقیب چنین مقاصدی نیست. منتهی بعد از اینکه برجام راه افتاد، و معاملات آغاز شد و تحریم های بانکی برداشته شد، تحرکات محافل تندرو در داخل ایران به نفع اسرائیل تمام شد.

در این میان پرتاب موشک با شعار نابودی اسراییل بر روی آن، تمام فلسفه وجودی برجام را باطل کرد. یعنی نابودسازی اسرائیل که دلیل اصلی حمایت غرب از سیاست اغماض در حد برجام بود، به ادامه تحریم ها تبدیل شد. از سوی دیگر فضای کنفرانس مونیخ علیه جنگی است که متفقین در یک صف و ایران وروسیه تحت عنوان متحدین در مقابل آن قرار دارند.

قبول مخالفان ایران در مونیخ، نشان دادن یک نوع تهدید علیه جمهوری اسلامی است که مایلند بگویند به فکر تغییر رژیم در ایران هستند و اعمال این چنینی می تواند ابزاری شود برای گرفتن امتیاز و کسب اطمینان از این که جمهوری اسلامی خواهان تداوم ستیزه جویی در منطقه نیست و خط قرمز های خود را به مرزهای خودش محدود می کند.

*فریدون مجلسی، دیپلمات پیشین و کارشناس روابط بین الملل