ادعای دولت پوتین در میانه جنگ با اوکراین

بالگرد کاموف ۵۲ (Kamov Ka-۵۲)، یک بالگرد تهاجمی چندمنظوره با امکان انجام عملیات در روز و شب و تمام شرایط آب و هوایی علیه اهداف زمینی زرهی و غیر زرهی و اهداف هوایی با سرعت کم است. این بالگرد توسط شرکت روسی Kamov طراحی شده و در ناتو با نام Hokum B شناخته می‌شود.

کاموف ۵۲ در واقع نسخه ارتقاء یافته‌ و دو سرنشینه کاموف ۵۰ است که توسط شرکت کاموف طراحی و توسعه یافته است. توسعه این بالگرد از سال ١٩٩۶ آغاز و اولین پرواز در ژوئن ١٩٩٧ با موفقیت انجام شد.تولید رسمی کاموف ۵۲ نیز از سال ٢٠٠٨ در کارخانه Progress Arsenyev واقع در منطقه Primorye روسیه آغاز شد.

تولید محدود این بالگرد باعث شده است که تا سال ٢٠٢٠ تنها ١٢٧ واحد (هر واحد بین ١٠ تا ١٣ فروند) از این بالگرد وارد خدمت در ناوگان هوایی روسیه شود. کاموف ۵۲ نسبت به کاموف ۵۰ دارای دماغه پهن‌تر و بدنه بلندتر است و از لحاظ ظاهری بسیار به یکدیگر شبیه‌اند. اشتراک بدنه، اجزا و قطعات مورد استفاده و سیستم‌های این دو بالگرد حدود ۸۵٪ درصد است. طول این بالگرد ۱۵/۸ متر، ارتفاع ۴/۹۳ متر و قطر روتور اصلی ۱۴/۵ متر است. حداکثر وزن برخاست این بالگرد نیز ۱۲/۲۰۰ کیلوگرم است.

بالگرد Ka-۵۲ توانایی انجام طیف گسترده‌ای از ماموریت‌ها مانند حمله به خودروهای زرهی و غیر زرهی، حمله به اهداف هوایی با سرعت کم، حمله به نیروهای پیاده دشمن در خط مقدم و در عمق تاکتیکی دشمن، تهیه پشتیبانی آتش برای نیروها در خطوط مقدم، پروازهای گشتی معمول و اسکورت کاروان‌های نظامی و … را دارد. همچنین کاموف ۵۲ قابلیت به‌کارگیری به‌عنوان یک سکوی مراقبت و پست فرماندهی هوایی برای گروهی از هلیکوپترهای تهاجمی را دارا می‌باشد.

هلیکوپتر ترابری نظامی Mi-۱۷۱Sh برای انجام تحویل نیروی انسانی، حمل محموله ها و مواد در داخل کابین بار یا روی بند خارجی و همچنین برای پرتاب نیروهای تاکتیکی، فرود گروه های شناسایی و خرابکاری و انهدام اشیاء زمینی طراحی شده است.

این هلیکوپتر می تواند برای تخلیه پزشکی، ارائه مراقبت های پزشکی و فوریت های پزشکی در داخل هواپیما، ارائه ماموریت های جستجو و نجات در شرایط جنگی مورد استفاده قرار گیرد. Mi-۱۷۱Sh دارای قابلیت حمل و نقل بالایی است، می تواند به طور موثر در عملیات ویژه به کار گرفته شود، خودکفا است و قابلیت ذخیره سازی خارج از آشیانه را دارد.

جنگنده Su-۵۷E، یک جنگنده برتر هوایی چندمنظوره نسل پنجم ساخت روسیه است که از سال ۲۰۰۲ تاکنون درحال ساخت و توسعه است. این جنگنده به گونه‌ای طراحی شده‌است تا توانایی پرواز ابرپیمایشی، ابرچابکی و پنهان‌کاری داشته باشد و با برخورداری از اویونیک پیشرفته بتواند از راه جنگ الکترونیک در زمین و دریا بر جنگنده‌های نسل چهارم چیره شود.

بنا بر گفته نیروی هوایی روسیه، جنگنده سوخو-۵۷ در آینده جایگزین میگ-۲۹ و سوخو-۲۷ خواهد شد و آن دو جنگنده را بازنشسته خواهد کرد. این جنگنده در آغاز پروژه و تولید پیش‌نمونه‌ها از موتور AL-۴۱F۱ بهره برد که نوعی بروزرسانی از موتور ساترن ای‌ال-۳۱ است. سپس موتور Saturn izdeliye ۳۰ که در واپسین مراحل ساخت قرار دارد برای این جنگنده پیشنهاد شده‌است که در سال ۲۰۲۰ بر روی سوخو-۵۷ نصب شد. انتظار می‌رود طول عمر این جنگنده ۳۵ سال باشد.

جنگندهSu-۳۵، یک جنگنده چندمنظوره اَبَرچابک تک‌خلبان ساخت کشور روسیه با قابلیت مانور بالا است که به عنوان یک جنگنده برتر هوایی طراحی شده است. سوخو-۳۵ در سازمان ناتو با نام فلانکر-E شناخته می‌شود. سوخو-۳۵ توانایی انجام گستره‌ای از دشوارترین مانورها ازجمله مانور کبرا، مانور کولبیت، مانور زنگوله (بِل)، مانور تِیل اِسلاید و مانور هوک را در بالاترین کیفیت داراست.

انجام مانور هِربست برای سوخو-۳۵ بسیار پیش پا افتاده‌است. همچنین می‌تواند در کمتر از پنج ثانیه سرعت خود را به صفر رسانده و کاملاً تغییر جهت دهد.

موشک اسکندر، موشک کوتاهبردی است که برای مقابله با سیستم‌های ضدموشک خصوصا پاتریوت ساخته شده‌است؛ این موشک از پوششی خاص استفاده می‌کند که سطح مقطع راداری آن را حداقل می‌کند و به گفته مسئولان روس یک ماده کامپوزیتی خاص در تولید آن بکار گرفته شده‌است. همچنین با پخش Flare (جرقه) و امواج ضدراداری و مانورهای متنوع در فازهای مختلف باعث بی اثر کردن سیستم‌های راداری می‌شود.

Iskander-E حداکثر ۲۸۰ کیلومتر برد و ۴۸۰ کیلوگرم وزن داره و قابلیت حمل همه نوع کلاهک (اتمی، شیمیایی و بیولوژیک) را دارد. برد مدل ارتقا یافته این موشک به ۴۰۰ کیلومتر رسیده و از دقت زیادی برخوردار است. خصوصیت مهم این سامانه موشکی حمل و پرتاب همزمان دو موشک توسط هر پرتابگر است. خاصیت دیگر پنهانکاری قابل توجه آن و مخفی بودن از دید رادارهای پیش اخطار است.

تانک‌های T_۹۰M یکی از گونه‌های تانک‌های پیشرفته ارتش روسیه هستند که تولید آن‌ها از سال ۱۹۹۳ آغاز شد. این تانک‌ها با پیشرفت تانک تی-۷۲ ساخت شد.

مدل اولیه تی-۹۰ از یک موتور دیزلی ۱۲ سیلندر با قدرت ۸۴۰ اسب بخار استفاده می‌کرد. در مدل تی-۹۰آ موتور پرقدرت‌تر وی-۹۲ با توان ۱۰۰۰ اسب بخار و جدیدترین مدل که تی-۹۰ام نام دارد از موتور وی-۹۶ با قدرت ۱۲۵۰ اسب بخار استفاده می‌کند. این موتور چندگانه‌سوز است و علاوه بر گازوئیل می‌تواند از نفت سفید و بنزین هم استفاده کند. نسبت قدرت به وزن در مدل اولیه تی-۹۰ حدود ۱۸٫۰۶ اسب بخار به تن است که به طرز قابل توجهی ضعیف‌تر از تی-۸۰ است.

وزن تی-۹۰ حدود ۴۶٫۵ تن است. حداکثر سرعت آن در جاده به ۶۰ تا ۶۵ و در خارج از جاده به ۴۵ کیلومتر در ساعت می‌رسد و برد عملیاتی آن با سوخت کامل ۵۵۰ تا ۷۰۰ کیلومتر است. تی-۹۰ با استفاده از هواکش (اسنورکل) امکان حرکت در عمق پنج متری آب را دارد و زمان آماده‌سازی آن برای این کار حدود ۲۰ دقیقه است.