قیام چند نفر علیه استبداد در چهارراه ولیعصر

برترین‌ها: این مطلب درباره نمایش اپرای شیپور است، در ابتدا خلاصه داستانی از این نمایش را می‌خوانیم و بعد نظرات چند تن از تماشاچیانی که کار را دیده‌اند: دو گروه سرباز با فرماندهان خود در جریزه ای روبروی هم قرار گرفته اند. از برخورد و جنگ بین آنان، موقعیت های کمیکی پیش می آید که از توخالی بودن جنگ و آتش افروزی به اهمیت روابط انسانی و عشق اشاره می شود

نمایش در سبک کمدی و تمثیلی است و صحنه جنگ را به شکل میز بازی بیلیاردی تشبیه می کند که رسانه و سیاست پشت پرده، سربازان و افراد دخیل در جنگ را مانند توپ های آن بسوی همدیگر حرکت می دهند

ملیکا بهزادی درباره نمایش اپرای شیپور نوشت: همون طور که بارها تماشاچیان اشاره کردند این ایده که میدان جنگ رو مثل میز بیلیارد ببینی ایده‌ی خیلی جالبیه که من به ذهن طراحش تبریک می‌گم، برداشت من این بود که نویسنده می‌خواد نشون بده در جنگ چه طور گاهی بازی به هم می‌خوره و گاهی زمین‌ها عوض می‌شن و گاهی حتی سربازان به دلایل مختلف زمینشون رو عوض می‌کنند. مخصوصاً اون دیالوگ که می‌گفت: نقشه‌ی این جزیره گرده مثل زمین، یک مقدار داستان زیادی کش پیدا کرد که منو اذیت کرد، یک مقدار هم جا داشت به عمق داستان بیشتر پرداخته بشه

کوروش محمدرضا نوشت: استفاده از صحنه‌ای بیلیارد بسیار هوشمندانه بود و هدایت درست بازیگران به خوبی مشهود بود، وجود فرمانده زن و زنان دیگری که در کار نشان از اهمیت زن را به تصویر می‌کشید، فرمانده زن که گویا نقش عقل کل را داشت ، وجود آشپز زن که مادر و دلسوزی را تداعی ‌گر بود ، وجود زن باردار در جنگ که اشاره‌ای به متولد شدن هر انسانی را داشت، وجود زنی زیبا با آرزوهای رنگارنگش که هیچ وقت به آن نرسیده بود نشان از فداکاری بود، کاراکترها مرد ها همگی یکی در کودکی خود مانده بود و بسیار شیرین نقشش را ایفا کرد ، ستوانی که در آرزوی ساختن یک زندگی ساده و زیبا بود ، شیپورچی که به اجبار شیپورجنگ به دست گرفته بود، بازیگر مرد دیگر که به اجبار زنش به جنگ آمده بود و در اواسط کار عشق واقعیش را پیدا کرد، فرمانده مردی که همیشه در تنهایی بوده و حالا او هم در اواسط به عشق حقیقی رسید، در نهایت عشق، انسانیت و دوستی برنده خواهد بود، نقشهای فرمانده زن،ستوان شار، رست و استریپ بازی درخشان تری داشتند

تینا زنگنه نوشت: اپرای شیپور اثری هنرمندانه و جذاب با بازیهای روان و خوب و صحنه ی هوشمندانه که کاملا در خدمت اثر و محتواست و کارگردانی خلاقانه طوریکه مخاطب را کاملا به چالش کشیده و بیرون از سالن با ذهنت همراه میشود که حالا فهمیدی که جنگ چقدر چرت و بیهوده است؟ آری به همین سادگی مخاطب و اثر در هم تنیده میشوند و این نشآت گرفته از شناخت کارگردان و نویسنده از موضوع کهن الگوی جنگ است که چقدر بیرحمانه میتواند مضحک باشد یا به قولی چقدر مضحک بیرحمانه، و همین باعث شده که او هوشمندانه پارودی بیافریند برای هجویه ی جنگ!هیاهوی بسیار برای هیچ!نگاه ضد جنگ کارگردان که جنگ را به مثابه بازی بیلیارد به تمثیل میکشد ستودنیست؛فرمی عالی برای محتوایی عالی و همین ژوست بودن فرم و محتوا و بازیهای خوب و روان مارا بس.‌‌...کمدی_تراژیکی اعتراضی با زیر لایه های فراوان

سما همتی نوشت: تئاتر اپرای شیپور جزو تئاترهای ست ک آدم رو به فکر فرو می‌بره ک بیشتر به دور و اطراف خودش دقت کنه، راجب دوست و دشمنش تحقیق کنه ببینه واقعا  این کسی ک میگن دشمن راسته یا چون فقط گفتن دشمن باید باهاش جنگید، این ک فقط مهره های میز بیلیارد نباشیم ک با برد تیم مون خوشحال بشیم چه بسا اون طرف میز خبرهای خوشی باشد، این تئاتر نشان داد دشمن و عشق همیشه متضاد نیستن گاهی مترادف هم هستن و چقدر این عشق بعد شناخت بجاستپ