درمان سرطان با فناوری نانو ممکن می‌شود؟

یافته‌های جدید نشان می‌دهد این رویکرد ظرفیت مؤثر در برابر تومورهایی را دارد که قبلاً در سایر قسمت‌های بدن گسترش یافته است.

سلول‌های سرطانی از راهکارهایی برای خاموش کردن مراحل مختلف چرخه ایمنی سرطان استفاده می‌کنند، فرایندی که سلول‌های دندریتیک تی ( T) را برای از بین بردن سلول‌های سرطانی آموزش می‌دهند. محققان می‌گویند این محیط سرکوب‌کننده سیستم ایمنی که مانع فعال شدن سلول‌های تی سرطان می‌شود، اجازه می دهد تومورها رشد کنند.

جنیفر لیپشولتز از مدرسه پزشکی آیکان ماینت ساینای در آمریکا گفت: بیشتر رویکردها برای تقویت این نقش مهم سلول‌های دندریتیک برای افزایش سیگنال‌های فعال‌سازی ارائه شده به سلول‌های دندریتیک، طراحی شده است. با این حال در آزمایش های بالینی این روش‌ها چندان موفق نبوده است. این امر به این دلیل است که تومورها تمایل به تکامل به روش‌های مختلف برای خاموش کردن هر مرحله از چرخه ایمنی سرطان دارند.

محققان از انواع جدیدی از نانوذرات لیپیدی برای ارائه دو روش درمانی ام آر ان ای (mRNA) استفاده کردند تا اطمینان حاصل کنند که سلول‌های دندریتیک به اندازه کافی فعال شده‌اند تا چرخه ایمنی سرطان را تقویت کنند.

پژوهشگران نشان دادند که استراتژی آنها نه تنها این چرخه را فعال می‌کند بلکه موانع را در مراحل دیگر نیز حذف می‌کند. این موضوع باعث تغییر در ریز محیط زیست تومور شد و آنها را از داشتن توانایی دستکاری سلول‌های تی (T) در مبارزه با سرطان باز داشت.

فراتر از یافته‌های مثبت در مدل‌های موش مبتلا به ملانوما، محققان آزمایش‌های بیشتری را برای ارزیابی اثربخشی این روش روی شروع مجدد چرخه ایمنی سرطان به طور گسترده انجام دادند. تحقیقات آنها نتایج دلگرم‌کننده را نشان داد، زیرا این روش رشد تومورها را در مدل‌های موش لنفوم سلول B به ۸۳ درصد کاهش می‌دهد.

آنها همچنین این روش را در مدل‌های موش مبتلا به سرطان سینه آزمایش کردند، جایی که تقریباً نیمی از موش‌ها به طور مطلوب پاسخ دادند. در مرحله بعد، محققان در حال برنامه‌ریزی برای امکان استفاده از این فناوری در آزمایشات بالینی هستند.