چند بازیگر مشهور ایرانی که ما دل در گروی چشمان رنگی جذابشان داریم!

چی بپوشم: در دنیایی که ما در آن زندگی می‌کنیم، 80 درصد افراد دارای چشمانی با رنگ قهوه‌ای هستند. همین اکثریت غالب باعث شده تا چشم‌رنگی‌های نادر همیشه در معرض توجه قرار گیرند. البته اقلیم‌هایی نظیر آمریکا با وجود جمعیت چشم آبی زیاد شاید به این قاعده ننشیند اما در کل چشمان رنگی دنیای متفاوتی دارند و خب اصلا همه چیز از همین چشم‌ها آغاز می‌شود. در میان سلبریتی‌ها، درست در میان همان‌هایی که بیشتر از من و شمای غیر سلبریتی دیده می‌شوند، قشر چشم‌رنگی‌ها باز هم خودنمایی می‌کنند. در این مطلب به سراغ جذاب‌ترین چشم‌رنگی‌های سینمای ایران می‌رویم. 

پارسا پیروزفر

مرد همیشه جذاب سینمای ایران در آخرین روزهای تابستان 51 در تهران متولد شد. او در اوایل دهه هشتاد برای ایفای نقش در ساخته درخشان داریوش مهرجویی یعنی «مهمان مامان» جایزه بازیگری هشتمین جشن خانه سینما را دریافت کرد. وی از زمان دبیرستان تا به حال در عرصه‌های مختلفی نظیر گرافیک، مجسمه‌سازی، بنرهای تبلیغاتی، گویندگی و نمایشنامه‌های رادیویی فعالیت کرده و به نوعی خود را محدود به جلوی دوربین نکرده است.

هندسه صورت پیروزفر به گونه‌ایست که با ریش یا بدون ریش با اغلب استایل‌های ترند هارمونی خود را حفظ خواهد کرد. پارسا پیروزفر در سالیان اخیر با بلند کردن ریش بنا به اقتضای آثاری که در آن ایفای نقش کرده، استایل متفاوتی را از خود ارائه داده است. در واقع گذر سن برای او تنها یک عدد است و حتی محاسن سفیدش هم در جهت جذابیتش گام برمی‌دارند. البته پیشانی بلند، رنگ چشم‌ها همراه موی بلند و لخت نیز سایر عوامل موفقیت مرد خوش‌استایل سینمای ایران هستند.

مهتاب کرامتی

مهتاب کرامتی متولد پاییز۱۳۴۹ در تهران است و همچنین از برندگان چندین دوره سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن برای نقش‌های اول و مکمل در سینمای ایران است. او علاوه بر بازیگری، به عنوان فعال حقوق کودکان و سفیر سازمان یونیسف در امور بشردوستانه در ایران نیز فعالیت می‌کند.

سبک پوششش مهتاب کرامتی به‌نوعی از سادگی نشات گرفته است. او با پوشیدن مانتوهایی با برش‌های آزاد و همراهی آن با شلوار جین یا کتان، زنانگی و شاید به نوعی نیمه‌رسمی بودن استایل خود را حفظ و از سوی دیگر با برگیزیدن رنگ‌های خنثی و مانتوهای ساده و عموما عاری از طرح‌های شلوغ، استایل خود را به‌سمت مینیمالیسم هدایت می‌کند.

مصطفی زمانی

مصطفی زمانی  در خرداد سال ۱۳۶۱ در شمال ایران متولد شد. از سال ۱۳۸۵ پا به عرصه‌ی تصویر نهاد و با سریال «یوسف پیامبر» به اوج شهرت رسید. البته بعدها حضور در نقش «فرهاد» در درام عاشقانه «شهرزاد» فرم دیگری از شهرت را برای او به ارمغان آورد.

ترکیب لبخند زیبا و چشمان دلنشین او را در کنار هم و ته ریش جذابی که روی صورتش مشاهده می شود، از نقاط تاثیرگذار در تیپ او به شمار می‌رود. زمانی به پوشیدن بافت علاقه نشان داده و سعی می‌کند پیراهن سفید را زیر بافتش بپوشد.

فرزانه تاییدی

نوروز 1399 بود که خبر درگذشت فرزانه تأییدی، هنرپیشه برجسته سینما و تئاتر ایران از لندن مخابره شد. او در چند اثر مطرح سینمای قبل از انقلاب از جمله «خاک»، «سفر سنگ» و «فریاد زیر آب» حضور پررنگی داشت و پس از انقلاب نیز در «میراث من جنون» ساخته مهدی فخیم‌زاده ایفای نقش کرد.

فرزانه تاییدی آخرین بازیگری بود که تا پایان سال 59 روی صحنه‌ی تئاتر حضور یافت، پس برای خودش پوششی خاص دست و پا ‌کرد. جزئیات لباس او کلاهی بود که موهایش را بپوشاند و شال گردنی که گردنش را مخفی کند. با وجود تمام این تلاش‌ها، چشم‌رنگی خاص سینمای ایران پس از مدتی کوتاه از اداره تئاتر کنار گذاشته شد تا رفته رفته کوله‌بار سفر را به آن سوی آب‌ها ببندد تا الماسی دیگر از سینمای ایران بر حسب اتفاقات جلای وطن کرده باشد.

محمدرضا فروتن

بنجامین باتن سینمای ایران اکنون در 54سالگی نشانی از پیری در خود مشاهده نمی‌کند. مردی که با بازی در فیلم «قرمز» سال‌های پایانی دهه 70 را در اوج سپری کرد و به واسطه ظاهر و هنر بی‌بدیلش همواره در هر فهرستی می‌تواند خود را قرار دهد.

از او در سالیان اخیر با وجود حواشی مختلفی که برایش ایجاد کردند چیزی به جز نجابت ندیدیم و کم‌کاری‌اش چیزی را از کارنامه موفق دو دهه قبلش کم نمی‌کند. تیپ و جذابیت او مثل تمام این سال‌ها همیشه مورد توجه مخاطبان سینما بوده است. جنتلمن چشم‌رنگی که از رنگ‌های تیره در پوشش خود استفاده می‌کند و رسمیت را به سایر موارد ترجیح می‌دهد.

بهرام رادان

علی سنتوری سینمای ایران هنوز هم تداعی‌کننده شور و شوق جوانی‌ست. او که به تازگی ازدواج کرده در سالیان اخیر سعی کرده با گذاشتن ریش، قابی جدید را از خود به نمایش بگذارد که انصافا هم به صورتش می‌نشیند.

رادان را این روزها بیشتر  در قاب یک تهیه‌کننده می‌بینیم تا بازیگری که انتخاب نخست کارگردانان برای فتح گیشه بود. بنا به همین چرخش نرم او، نوعی رسمیت به استایلش اضافه شده است. پوشیدن کت و شلوار تیره با تیشرت سفید در اکران مستند سینمایی «کاپیتان من» و تصویری که از او به جا ماند نوعی قدم زدن در مرز رسمیت و کژوال‌پوشی را به مخاطب القا می‌کند؛ چشم‌رنگی همیشه جذابی که یاد جوانی را عجیب زنده نگاه می‌دارد.