آقای وزیر، کمبود دارو را باور کنیم یا صادراتش را؟

تجارت نیوز: کمبود دارو و گرانی دارو؛ دو کلید واژه‌ای که بارها در اخبار حوزه دارو عنوان شده و نفس بسیاری از بیماران را در جای جای کشور بند آورده است. در همین حال وزیر بهداشت از قدرت نرم کشور در حوزه دارویی و صادرات دارو به ۲۰ کشور می‌گوید. انگار صدای خرد شدن استخوان‌های بیماران در ایران زیر چرخ‌دنده گرانی و نبود دارو شنیده نمی‌شود.

بهرام عین‌اللهی، از همان سال اول که تصدی وزارت بهداشت را به عهده گرفت تا اکنون، بارها از دستاوردهای این وزارتخانه سخن گفته است. فروردین‌ماه سال جاری بود که گفت در ایران اسلامی هیچ بیماری کرونایی روی زمین نماند. گویی در خیالات ما بود که فوج فوج ایرانیان از نبود واکسن کرونا، کمبود تخت و… راهی گورستان‌ها می‌شدند.

حالا وزیر بهداشت در تازه‌ترین اظهارات خود از قدرت دارویی کشور گفته است. این در حالی‌ست که همین خردادماه وضعیت بحران دارویی در کشور به جایی رسید که عین‌اللهی گفت قرارگاهی برای تامین نیازهای دارویی و تجهیزات پزشکی کشور تشکیل شده است. در واقع اظهارات جدید عین‌اللهی با آنچه در کف بازار مردم با آن مواجه هستند و آنچه پیش از این خود گفته در تناقض است.

قدرت نرم جمهوری اسلامی در حوزه دارویی

وزیر بهداشت در مراسم افتتاحیه نمایشگاه ایران فارما که روز گذشته برگزار شد، گفت: «این نمایشگاه با حضور 427 شرکت داخلی و 282 شرکت خارجی، نمایانگر گوشه‌ای از قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران است که در حوزه دارویی به نمایش گذاشته است.»

او همچنین گفت که راهبرد ما مشارکت و همکاری با دیگر کشورهاست. طی مذاکراتی که با وزرای بهداشت با 20 کشور داشتیم از این فضا استقبال کردند. ما نیز آماده هرگونه صادرات و تجهیزات پزشکی هستیم.

اخیرا نیز عین‌اللهی از تفاهنامه‌ای با نیکاراگوئه در حوزه دارویی گفته بود. او گفت که با این تفاهنامه دارو و واکسن ایرانی در مقیاس انبوه به نیکاراگوئه صادر می‌شود.

کمبود دارو در کف بازار

البته که صادرات دارو می‌تواند نشانی از قدرت حوزه دارویی هر کشوری باشد و برای مدیران این حوزه هم جای افتخار دارد، اما نکته مهم کمبود دارویی در کشور است. سوال این است که اگر ایران در حوزه دارویی به قدرتی رسیده که می‌تواند صادر کند، چرا نیاز داخلی برآورده نمی‌شود؟ چرا مردم باید برای بسیاری از اقلام دارویی، داروخانه‌ها را زنجیره‌ای بگردند و  ناامید و دست خالی برگردند؟

برخی آخرین شانس خود را در پایتخت امتحان می‌کنند و برای پیدا کردن داروهای مورد نیاز خود راهی تهران می‌شوند، اما باز هم به در بسته می‌خوردند. خردادماه سال جاری، محمدعلی محسنی بندپی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان کشور از کمبود دارو در ایران گفت.

محسنی بندپی گفت: «متاسفانه کمبود دارو در کف جامعه به شدت مورد اعتراض مردم قرار گرفته است؛ به‌ویژه داروی بیماران خاص، پیوند کبد و کلیه. ما پاسخی برای بیماران نداریم.»

او همچنین گفت اینکه دارو خارجی و وارداتی باشد یا در داخل تولید شود برای بیماران که مدام از داروخانه‌ای به داروخانه دیگر برای تهیه یک دارو می‌روند، اهمیت ندارد. باید شخص رئیس جمهور و معاون اول وی مستقیم به موضوع تهیه داروی بیماران ورود کنند و نباید اجازه دهند بیماران بیشتر از این آسیب ببینند.

بحران دارویی در ایران و تشکیل قرارگاه

جبار کوچکی‌نژاد، دیگر نماینده مجلس نیز از بحران کمبود داروی کشور گفته است. او گفت: «ما در حوزه دارو با بحران روبه‌رو هستیم. ضمن آنکه آینده را هم شفاف و خوب نمی‌بینیم. باید چاره‌ای دیگر برای حل مشکلات دارویی مردم اندیشید.»

این نماینده مجلس با اشاره به تشکیل قرارگاهی که وزیر بهداشت خبر داده بود، گفت: «در واقع تشکیل قرارگاه و استناد به آن در میان مدیران به اصطلاح مد شده است. تا مشکلی پیش می‌آید می‌گویند قرارگاه تشکیل داده‌ایم. اما باید از وزیر بهداشت پرسید که خروجی این قرارگاه چه بود و تاکنون چه کاری برای مردم انجام داده‌اید؟»

تعارض منافع در وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو

کوچکی‌نژاد توضیح داد: «باوجود آنکه یک درصد از ارزش افزوده برای حوزه بهداشت تخصیص یافته که بالای 50 هزار همت می‌شود، 10 درصد تبصره 14 برای وزارت بهداشت است. عوارض سیگار هم برای این وزارتخانه است و ردیف بودجه‌ دیگری هم برای تهیه دارو تصویب شده است. این مسأله نشان می‌دهد مجلس به این موضوع توجه کافی داشت و حتی برای کاهش عوارض گمرکی به دولت کمک کرد.»

این نماینده مجلس گفت که با این وجود همچنان مشکلات ادامه دارد؛ چراکه معتقدم تعارض منافع در وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو عامل ایجاد مشکلات در حوزه دارو شده است.

با همه این تفاسیر و با وجود تائید مقامات دولتی از وجود بحران کمبود دارویی، همچنان وزیر بهداشت از قدرت نرم در حوزه دارو و صادرات اقلام دارویی به 20 کشور می‌گوید.