انگیزه اصلیِ نتانیاهو از ایجاد بلوای اخیر در نوار غزه فاش شد

برترین‌ها: بدون در نظر گرفتن درگیری‌های دوره‌ای برون مرزی، اسرائیل از زمان خروج نیرو‌های خود از غزه در سال ۲۰۰۵ میلادی در سال‌های ۲۰۰۸، ۲۰۱۴ و ۲۰۲۱ میلادی سه جنگ بزرگ علیه حماس انجام داده است. در چند هفته گذشته اسرائیل نیروی عظیمی را برای تهاجم زمینی دیگری به تلافی حملات فرامرزی حماس در تاریخ ۷ اکتبر  گردهم آورده است.

نیرو‌های دفاعی اسرائیل کل سپاه زرهی خود را فراخوانده اند. بیش از ۱۰۰۰ تانک و حدود ۳۶۰,۰۰۰ نیروی ذخیره نیز به پرسنل تمام وقت که حدود ۱۷۰,۰۰۰ نفرند، خواهند پیوست. این عملیات در حال شکل‌گیری است و بزرگترین عملیات اسرائیل از زمان تهاجم اسرائیل به لبنان در سال ۱۹۸۲ میلادی که هدف آن بیرون راندن سازمان آزادی‌بخش فلسطین از پایگاه خود در آنجا بود، قلمداد می‌شود.

آخرین تحولات جنگ غزه را در گزارش زیر ببینیند و بشنوید:

اسرائیل بر فرض اینکه بتواند حماس را شکست چه برنامه ای برای بعد از جنگ دارد؟

۱- اشغال مجدد غزه؛ همان گونه که اسرائیل در فاصله سال‌های ۱۹۶۷ تا ۲۰۰۵  انجام داد

این بار یک عملیات نظامی بزرگ در پیش است و پرسنل ارتش اسرائیل را در معرض خشونت و آدم ربایی قرار می‌دهد. جو بایدن رئیس جمهور آمریکا هشدار داده که اشغال مجدد یک اشتباه بزرگ خواهد بود.

۲- رهبری ارشد حماس را حذف کرده، اعلام پیروزی نماید و  برود

چنین پیروزی‌ای تقریبا به طور قطع کوتاه مدت خواهد بود. سایر اعضای سطح پایین حماس از حضور مجدد برای تشکیل مجدد آن گروه با حسی سرشار از افتخار استقبال می‌کنند. گروه دیگری مانند جهاد اسلامی فلسطین ممکن است این خلاء را پر کند. اسرائیل قادر نخواهد بود موجودیت گروه جایگزین یا این که چه افرادی رهبران آن خواهند بود را کنترل کند.

۳- از جریان سکولار فتح که اکنون در قالب تشکیلات خودگردان فلسطین کرانه باختری را کنترل می‌کند بخواهد تا کنترل غزه را در دست گیرد

این اقدامی است که دوام آن اندک محسوب می‌شود. فتح در جریان نزاع داخلی در برابر حماس در سال ۲۰۰۷ میلادی متحمل شکست شد و هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که نشان دهد بازگشت تشکیلات خودگردان فلسطین برای فلسطینی‌ها قابل قبول است. علاوه بر این، محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در سال ۲۰۰۵ برای یک دوره چهار ساله انتخاب شد و هنوز هم در راس امور است. به این ترتیب او حتی در کرانه باختری فاقد مشروعیت است.

۴-اداره غزه توسط رهبران محلی غیر متعهد

این صرفا در حد یک رویاست. حتی اگر بتوان چنین شخصیت‌هایی را پیدا کرد مردم غزه تقریبا آنان را به عنوان همکار اسرائیلی‌ها قلمداد خواهند کرد، زیرا نقش آنان تحت کنترل قرار دادن تندرو‌های نوار غزه خواهد بود.

۵-اداره غزه توسط یک نیروی عرب غیر فلسطینی

مجددا این گزینه نیزامکان پذیر نیست. رهبران بالقوه مشارکت کننده در چنین نیرویی مانند مصر، اردن یا عربستان سعودی نمی‌خواهند به عنوان پلیس فلسطینیان به نمایندگی از اسرائیل دیده شوند.

۶-اداره غزه توسط نیرو‌های غیر عرب یا سازمان ملل

با توجه به خطرات عظیم دیدن این که هر کشور غیر عربی این ایده را پذیرفته باشد بسیار دشوار است. یک نیروی حافظ صلح سازمان ملل نه تنها به تایید اسرائیل بلکه به قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد نیاز دارد آن هم در زمانی که روسیه و چین به ندرت با سه عضو دائمی غربی شورای امنیت توافق نظر دارند. اسرائیل همچنین مدعی است که حزب الله مانع از اجرای ماموریت نیرو‌های حافظ صلح سازمان ملل در لبنان و مانع از توقف حملات شبه نظامیان شده است. پس از حملات حماس بعید است که اسرائیل امنیت خود را به نیرو‌های حافظ صلح بسپارد نیرو‌هایی که انگیزه کمی برای به خطر انداختن جان شان به خاطر اسرائیل دارند.

اکنون پرسش اساسی آن است که آیا "بنیامین نتانیاهو" نخست وزیر اسرائیل این بار استراتژی متفاوتی را اتخاذ خواهد کرد یا خیر. در هفته‌های آینده متوجه پاسخ این پرسش خواهیم شد.