این گروه‌های شغلی در معرض ابتلا به آلزایمر هستند

تعریف «فعالیت بدنی شغلی» از نگاه نویسندگان این مطالعه عبارت است از: «انجام هرگونه فعالیت فیزیکی که نیاز به استفاده قابل‌توجه از دست‌ها و پاها و حرکت کل بدن دارد؛ مانند بالا رفتن از پله، بلندکردن و جابه‌جا کردن اشیاء، راه رفتن و خم شدن». طبق نتایج این پژوهش، از جمله رایج‌ترین مشاغلی که نیازمند فعالیت بدنی شدید هستند، می‌توان به خرده فروشی، کشاورزی، پرستاری و مراقبت اشاره کرد.

در همین راستا نیز به‌تازگی اخبار پراکنده‌ای از ابتلای «کارلوس کی‌روش»، سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال ایران، به آلزایمر به گوش می‌رسد. هرچند با توجه به محدوده سنی این سرمربی باسابقه (۷۰ سالگی)، ابتلا به اختلالات شناختی یا آلزایمر اتفاق عجیبی نیست.

یک مطالعه دیگر نشان می‌دهد که طیف گسترده‌ای از مشاغل، از کشاورزی گرفته تا تدریس، ممکن است ریسک فاکتور بالقوه‌ای برای مشکلات مغزی مانند بیماری آلزایمر باشند. طی یک بررسی که روی بیش از ۲.۶ میلیون پرونده مرگ از ۲۲ ایالت طی سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ امریکا صورت گرفت، محققان دریافتند که مشاغل گوناگون با افزایش خطر مرگ ناشی از انواع مختلفی از انحطاط مغزی، مانند بیماری آلزایمر و زوال عقل زودرس، مرتبط هستند.

کدام گروه‌های شغلی بیشتر در معرض ابتلا به آلزایمر هستند؟

کشاورزان، جوشکاران و آرایشگران که به طور معمول در محیط کار با مواد شیمیایی مواجه هستند و آن را استنشاق می‌کنند، بیشتر در معرض ابتلا به آلزایمر قرار دارند. در رابطه با شغل آرایشگری، تماس با رنگ مو، حلال‌ها یا سایر مواد شیمیایی مورداستفاده در سالن‌های زیبایی، خطر مرگ ناشی از بیماری آلزایمر، زوال عقل پیش از پیری و بیماری نورون حرکتی را افزایش می‌دهد.

احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر در گروه‌های شغلی دیگری از جمله: معلمان، روحانیون دینی، متصدیان بانک و مکانیک هواپیما هم وجود دارد؛ اما تاکنون دلایل قابل توضیحی برای آن مطرح نشده است.

این پژوهش نشان داد که احتمال مرگ بر اثر بیماری آلزایمر در متصدیان بانک، روحانیون دینی، مکانیک هواپیما و آرایشگران بالاتر است.

دندانپزشکی و دامپزشکی هم از دیگر شغل‌هایی هستند که احتمال ابتلا به آلزایمر در آنها بالاست. در خصوص این مشاغل، محققان احتمال می‌دهند برخی از عناصر مورداستفاده، در افزایش خطر ابتلا به آلزایمر نقش داشته باشند. مثلاً در دندانپزشکی، ابتلا به آلزایمر می‌تواند ناشی از قرار گرفتن در معرض جیوه یا مواد مصنوعی مورداستفاده در کارهای دندانپزشکی باشد. در دامپزشکی نیز سر و کار داشتن با برخی مواد شیمیایی یا بیولوژیکی می‌تواند ریسک این خطر را بالا ببرد.

خطر مرگ ناشی از زوال عقل پیش از سالخوردگی (قبل از ۶۵ سالگی) در بین دندانپزشکان بیشتر است.