اگر رای ندهیم به نفع یک اقلیت تندرو کنار رفته‌ایم

جماران: الیاس حضرتی دبیرکل حزب اعتمادملی گفت: اگر رای ندهیم، به جریانی که می‌خواهد نقش مردم در تصمیم‌گیری تعطیل شود، مردم سالاری وجود نداشته باشد، میدان را دو دستی تقدیمشان کرده‌ایم و به نفع یک اقلیت تندرو که می‌خواهد بر همه امور مسلط شود، کنار رفته‌ایم.

الیاس حضرتی نماینده سابق مجلس و دبیر کل حزب اعتماد ملی با اشاره به اهمیت مشارکت و تاثیر انتخاب افراد کارآمد و میانه‌رو گفت: نهاد انتخابات مشروطیت است و یکی از بزرگترین دستاوردهای انقلاب اسلامی است و در دنیا به عنوان آخرین تجربه بشری برای نقل و انتقال قدرت، مسئولیت‌ها و بیان-تخلیه اعتراضات و نگرانی ها صندوق رای است. 

وی با بیان این موضوع که ما در کشورمان انتخابات بزرگی را داشتیم، گفت: متاسفانه بر اثر بی تدبیری ها و جریانات خشک مقدسی که وجود دارند، نهاد انتخابات تضعیف و محدود شده است و مردم ناامید و دلسرد شده اند، همچنین حجم مشکلاتی که وجود دارد و تبلیغاتی که مخالفین و منتقدین نظام راه انداخته اند، باعث شده تا مردم کمی دلسرد شوند. 

حضرتی در ادامه می‌گوید: حتی اگر این شمع کم سو هم باقی مانده باشد، نباید در این صندوق و نهاد انتخابات را بست و ناامید شد، ولو اینکه یک اقلیت شجاع موثری را در مجلس داشته باشیم، قطعا منشا اثر خواهد بود. من خودم این تجربه را در دوران نمایندگی و طی دوره های مختلف داشتم. یک زمانی به تنهایی توانستم یک وزیری که تدبیرش ضعیف بود، نمی‌توانست مشکلات را حل کند را استیضاح کنم و از وزارت کنار بزنم. 

اگر رای ندهیم به نفع یک اقلیت تندرو کنار رفته‌ایم

دبیر کل حزب اعتماد ملی با تاکید بر این که به نظرم یک نماینده مقتدر و شجاع می‌تواند دست به چنین کاری بزند، چه رسد به اقلیت قوی ۴۰ الی ۵۰ نفره، گفت:  معتقدم نباید از این امکان خودمان را محروم کنیم، زیرا اگر رای ندهیم، به جریانی که میخواهد نقش مردم در تصمیم گیری تعطیل شود، مردم سالاری وجود نداشته باشد، میدان را دو دستی تقدیمشان کرده ایم و به نفع یک اقلیت تندرو که می‌خواهد بر همه امور مسلط شود، کنار رفته ایم. از همین رو از همه مردم دعوت می‌کنم که فردا با تمام توان با خانواده و نزدیکانشان پای صندوق رای حاضرشوند و بهترین تجلی رای اعتراضی خود را ارائه دهند.

حضرتی در ادامه می‌گوید: ما خودمان جز معترضین و ناراضی ها هسیتم و از نوع عملکردها و تصمیم گیری ها ناراضی هستیم و خب این اعتراضمان را چگونه نشان دهیم؟ آیا باید برویم در خانه بنشینیم و زانوی غم بغل بگیریم؟ یا اینکه این اعتراض خودمان را در پای صندوق رای و با انتخاب افراد با کفایت، اعمال و ثبت کنیم؟