چارت‌ سازمانی داعشی ها مشخص شد!

روزنامه دنیای اقتصاد: کنسرسیوم تحلیل و تحقیقات تروریسم (TRAC) به تازگی در گزارشی دست به افشای پشت پرده داعش زده است. داده‌های این کنسرسیوم نشان می‌دهد که چگونه داعش از یک نیروی صرف نظامی در حال حرکت به سوی یک جریان سیستمی است.

بر این اساس، سلسله مراتب اداری داعش از کابینه و فرمانداران تا نهادهای مالی و قانونگذاری بسیار شبیه به سیستم کشورهای غربی است که این گروه فقط ارزش‌های غربی آن را نمی‌پذیرد؛ یعنی دموکراسی را از آن بگیرید و اختیارات را به شورایی بدهید که تصمیم می‌گیرد سر چه کسی باید بریده شود.

خود را جای ابوبکر البغدادی، رهبر مرموزترین و خشن‌ترین گروه تروریستی در جهان، با آن عبای سیاهِ قرن ششمی‌اش قرار دهید.در چنین شرایطی موفق می‌شوید از حملات هواپیماهای بدون سرنشین و جنگ‌های داخلی بگریزید، گروه‌های شبه نظامی را در دو کشور مختلف زیر بیرق خود متحد کنید، علم خلافت را برافرازید و سرزمین‌هایی در عراق و سوریه را به تصرف درآورید.

دولت خودخوانده اسلامی‌تان را (که نشانی از اسلامی بودن در خود ندارد، بلکه همان‌گونه که برخی کارشناسان می‌گویند ارتشی شورشی و تروریستی است) که به اندازه پنسیلوانیاست چگونه اداره می‌کنید؟ شما آن را به قطعات کوچک تقسیم می‌کنید تا با وجود دشمنان فراوانی که در تمام پیرامون‌تان حضور دارند، بتوانید آن را راحت‌تر اداره کنید.


داده‌های جدید از «کنسرسیوم تحلیل و تحقیقات تروریسم» (TRAC) نشان داده که داعش در حال طراحی ساختارهای دولتی است تا بر سرزمین‌هایی که به تسخیر در آورده - به محض فرو نشستن گرد و غبار جنگ- بتواند حکومت را آغاز کند.

داده‌های این کنسرسیوم نشان می‌دهد که چگونه داعش از یک نیروی صرف نظامی در حال حرکت به سوی ساختن سیستمی است که می‌تواند خدمات اجتماعی اساسی (مانند تضمین در دسترس بودن گاز و غذا) به «شهروندان» خود ارائه دهد. «نیک تامسون» گزارشگر سی.ان.ان در این رابطه می‌نویسد: «سلسله مراتب اداری داعش از کابینه و فرمانداران تا نهادهای مالی و قانون‌گذاری بسیار شبیه به سیستم کشورهای غربی است اما فقط دموکراسی را از آن بگیرید و اختیارات را به شورایی بدهید که این شورا تصمیم می‌گیرد که چه کسی باید سر بریده شود.» بغدادی، مشاوران کابینه‌اش و دو معاون اصلی او شاخه اجرایی را تشکیل می‌دهند که «العماره» نامیده می‌شوند.

دو معاونی که «ابوعلی الانباری» (او یکی از افسران ارشد ارتش صدام حسین بود که به همراه ابو ایمن العراقی به طایفه «بیدور» در جنوب عراق تعلق دارند) و «ابو مسلم ترکمانی» (نام واقعی او «فاضل الحیالی» است که در دوران صدام از افسران اطلاعاتی بود. وی در بمباران آمرلی کشته شد) نامیده می‌شوند بر امور سوریه و عراق نظارت دارند.

«یاسمین اوپرمان» مدیر جنوب آسیای TRAC می‌گوید: «داعش خود را به شاخه‌های عراق و سوریه تقسیم کرده تا بتواند آسان تر آنها را اداره کند.» وی به سی.ان.ان می‌گوید: «آنها خلافت را یک حکومت واحد می‌بینند؛ اما دو دولت مختلف وجود دارد. من معتقدم این تقسیم کار در این بازه زمانی کاملا «اداری» است. آنها نمی‌خواهند به‌گونه‌ای نگریسته شوند که گویی خلافت را دست‌کم گرفته‌اند؛ اما برای اداره راحت‌تر آن، آنها مجبورند تا عراق و سوریه را موقتا از هم جدا کنند.»

این دو معاون دستوراتی به فرماندارانی می‌دهند که در مناطق تحت کنترل داعش به «زیر‌دولت»‌هایی در عراق و سوریه تقسیم می‌شوند که آنها هم به شوراهای محلی آموزش می‌دهند که چگونه فرامین شاخه اجرایی در مورد همه چیز - از روابط رسانه‌ای و عضوگیری تا حفظ نظم و مسائل مالی- را به اجرا در آورند. «شورا» - که مستقیما به شاخه اجرایی گزارش می‌دهد- ناظر دینی خلیفه است و به این دلیل انتخاب می‌شود تا اطمینان حاصل کند که تمام شوراهای محلی و فرمانداران به برداشت داعش از قوانین اسلامی متعهدند. اوپرمان می‌گوید: سر بریدن گروگان‌هایی مانند جیمز فولی، استیون ساتلوف و دیوید هینز تحت فرامین شورا صورت گرفت. او می‌گوید: «اعدام‌های مهمی که از سوی داعش انجام می‌شود و داعش را بر صفحه اول روزنامه‌ها می‌نشاند نمی‌تواند بدون تصویب و پذیرش شورا انجام شود.»


اوپرمان می‌افزاید: شورا همچنین از قدرت سانسور به خاطر برداشتش از قانون شریعت برخوردار است. او به سی.ان.ان می‌گوید: «شورا حق دارد به بغدادی بگوید «برو» اگر او معیارهای مذهبی داعش را رعایت نکند و به آنها گردن ننهد. این به احتمال زیاد اتفاق نخواهد افتاد؛ اما این واقعیت که احتمال آن را نباید دست کم گرفت نشان از برتری و ارجحیت شورا دارد.» بغدادی که روزگاری از سوی نیروهای آمریکایی در عراق زندانی شده بود ظاهرا «منشور نظامی ضد شورشی آمریکا» با عنوان «پاک‌سازی کرده و نگه دارید» را برای کسب سرزمین‌های بیشتر به‌کار بسته است تا بر این منطقه کنترل اعمال کرده و سپس بومیان را وادار می‌کند تا در اداره کردن آن کمک کنند.

با گذشت زمان، داعش در حال تغییر به حکومتی است که تصمیم‌گیری‌های سیاسی‌اش را نمی‌توان از ظرفیت‌های نظامی‌اش جدا کرد. اوپرمان مدیر جنوب آسیای TRAC می‌گوید: «این دو روی یک سکه است. ما جنبه نظامی را با کابینه جنگی که یگان‌ها را هدایت می‌کند، دیده‌ایم؛ اما در سوی دیگر، شاهد این هستیم که چگونه داعش می‌خواهد حکومت کند. این دو فرآیند مکمل هم هستند.»