این سریال روایتی تازه از ماجرای پسر دونگ‌یی است

فرادید: داستان واقعی سریال «دونگ‌یی» در حدود ۳۰۰ سال قبل اتفاق افتاده است؛ یعنی در زمان حکومت امپراتور سوکجونگ که بین سال‌های ۱۶۶۱ تا ۱۷۲۰ میلادی به عنوان نوزدهمین پادشاه سلسلۀ چوسئون فرمانروایی کرد.

یکی از تازه‌ترین سریال‌ها از این نوع، سریال «هائچی» است که به ماجرای به قدرت رسیدن «یی گئوم» پسر دونگ‌یی می‌پردازد.

شخصیت‌های اصلی این سریال چهار نفر از طبقات مختلف اجتماعی هستند که هدف مشترکشان رساندن شاهزاده یی‌گئوم به پادشاهی و اصلاح سیستم ادارۀ بازرسی سلطنتی است. یکی از این چهار نفر خود شاهزاده یی‌گئوم است؛ او با وجود اینکه یک شاهزادۀ باهوش است، اما به دلیل طبقۀ اجتماعی پایین مادرش، از سوی درباریان به عنوان کسی که استحقاق جانشینی را دارد شناخته نمی‌شود.

نفر دوم یئو جی است؛ یک کارآگاه زن در ادارۀ بازرسی که تسلط زیادی به هنرهای رزمی و زبان‌های خارجی دارد. نفر سوم باک مون سو است؛ مردی ظلم‌ستیز که برای کمک به مردم فقیر وارد قصر می‌شود و در امتحان مقام افسر بازرسی شرکت می‌کند. و نهایتا نفر چهارم دال مون است که در قالب یک گدای دلقک، شبکه‌ای از خبرچینان را در سراسر پایتخت اداره می‌کند.

نویسندۀ فیلمنامۀ این سریال خانم کیم یی یانگ است که فیلمنامۀ درخشان سریال «دونگ‌یی» را هم نوشته بود. بنابراین از جهت پیچش‌های دراماتیک و ترکیب متناسب طنز و هیجان و تاریخ، این سریال هم جاذبه‌های مخصوص به خودش را دارد.

البته این سریال نسبت به سریال دونگ‌یی ضعف‌هایی هم دارد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها عدم توجه کافی به جلوۀ بصری بوده است. بر خلاف سریالی مثل «دونگ‌یی» که از صحنه‌پردازی‌های روشن و رنگارنگ و مناظر و چشم‌اندازهای زیبا بهره ‌می‌برد، سریال هائچی صحنه‌های تاریک و کم نور زیادی دارد و لباس‌های بازیگران هم عمدتا تیره و فاقد جاذبۀ بصری هستند.

با همۀ اینها، برای کسانی که به سریال‌های تاریخی کره‌ای و خصوصا داستان دونگ‌یی علاقه داشته‌اند، «هائچی» یک دروازۀ تازه برای ورود به قلمرو چوسئون است!