واقعیت علمی درباره «مثلث برمودا» چیست؟

یک مطالعه تازه نشان داده که طوفان‌های همگرا ممکن است امواج سرکشی تا ارتفاع ۳۰ متر ایجاد کنند که می‌تواند حتی قایق‌های بزرگ را غرق کند. در شبیه‌سازی‌های آزمایشگاهی تأیید شد که چنین امواجی، پتانسیل غرق کردن کشتی را دارند، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که وقوع آن‌ها را در مثلث برمودا ثابت کند. 

برخی ادعا می‌کنند ناهنجاری‌های مغناطیسی سبب شد ملوان‌ها و خلبانانی که با قطب‌نما حرکت می‌کردند از مسیر خارج شوند. اگرچه چنین ناهنجاری‌هایی شناسایی نشده، اما اوایل قرن بیستم، شمال جغرافیایی واقعی و شمال مغناطیسی در مثلث برمودا همسو شدند؛ اتفاقی که می‌توانست منجر به خطاهای ناوبری شود. 

اما در هر حال شایان ذکر است که گارد ساحلی ایالات متحده هیچ خطر خاصی را در مثلث برمودا شناسایی نکرده است و یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ خطرناک‌ترین آب‌ها برای کشتیرانی را فهرست کرده بود که این منطقه جزو آن‌ها نبود. 

به رغم حجم بالای ترافیک هوایی و دریایی و همچنین طوفان‌های مکرر، شمار سقوط هواپیما و کشتی‌شکستگی‌های غیرعادی در مثلث برمودا غیرعادی نبوده است. 

دلیل واقعی ماندگار شدن این افسانه بسیار پیش‌پاافتاده است. مردم به طور طبیعی جذب رمز و راز می‌شوند، بنابراین گزارش‌های اولیه درباره ناپدید شدن‌ها، توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد. 

وقتی این افسانه تثبیت شد، خبرنگاران به سرعت حوادث بعدی را به نیروهای مرموز مثلث برمودا نسبت می‌دادند. این حالت جنون‌آمیز در سال‌های اخیر فروکش کرده و شاید دلیلش، فناوری مدرن باشد که به ما اجازه می‌دهد ترافیک اقیانوسی و هوایی را با دقت بیشتری ردیابی کنیم.