بازگشت رئیس جمهور فولادین + عکس

سرانجام گمانه‌زنی‌ها به پایان رسید و ولادیمیر پوتین، روز گذشته اعلام کرد که پذيرفته است به عنوان كانديداي حزب «روسيه متحد» در انتخابات رياست‌جمهوري اين كشور شركت كند.

پوتین هیچ گاه روز نهم اگوست ۱۹۹۹ را فراموش نمی کند؛ صبح این روز، او که در مقام رییس وقت اداره اطلاعات و امنیت روسیه «اف‌.اس‌.بی» (جانشین ک.گ‌.ب) و رییس شورای امنیت فدراتیو روسیه بود، از سوی «سرگئی استپاشین»، نخست‌وزیر وقت به عنوان یکی از سه معاون نخست‌وزیری برگزیده شد، ولی عمر نخست‌وزیری استپاشین دیری نپایید و دولت وی چند ساعت بعد سقوط کرد و ولادیمیر جاه‌طلب، کفالت نخست‌وزیری را به عهده گرفت.

اما رخداد شگفت‌آورتر، ساعتی پس از این روی داد؛ «بوریس یلتسین»، پرحاشیه و بیمار به دلیل وخامت اوضاع مزاجی از قدرت کناره‌گیری و پوتین را به عنوان جانشین توصیه کرد.
در آخرین روز سال 1999 ولادیمیر پوتین، رسما کفیل ریاست جمهوری روسیه شد؛ پستی که به او کمک کرد تا در انتخابات ماه می سال ‌2000 بر رقبا پیروز شود و از آن تاریخ تاکنون، پوتین مرد نخست عرصه سیاسی روسیه است.

هرچند از سال 2008 دیمیتری مدودف، سکان ریاست جمهوری روسیه را در دست دارد، حضور پوتین در مقام نخست‌وزیری وی، همچنان سایه سنگین او را بر سپهر سیاست روسیه می‌اندازد، به گونه‌ای که همگان پوتین را قدرت پشت پرده روسیه می‌دانند و مدودف را اجرا کننده دستورهای او قلمداد می‌کنند.

در این باره باید گفت که پوتین در روسیه، طرفداران فراوانی دارد که او را نجات دهنده اقتصاد روسیه می‌دانند و به همان میزان هم در میان روشنفکران و دانشجویان روسی مخالفانی دارد که او را رهبری اقتدارگرا و پوپولیست می‌خوانند؛ بنابراین، باید دید در انتخاباتی به سبک روسی، موافقان پیروز خواهند شد یا مخالفان، هرچند گویا نتایج انتخابات از هم اکنون روشن است.

گزارش تصویری زیر با ده عکس، به روایت مراودات پوتین و مدودف در این سال‌ها می‌پردازد:

کمتر از یک ماه دیگر، انتخابات پارلمانی روسیه برگزار می‌شود. روز گذشته، پوتین در حرکتی انتخاباتی در جمع اعضای حزب روسیه متحد، اعلام کرد که پذیرفته در انتخابات ماه مارس ۲۰۱۲ کاندیدای این حزب باشد.



در نشست ماه سپتامبر، حزب روسیه متحد مدودف، ولادیمیر پوتین را آموزگار سیاسی و سلف بزرگ خود اعلام کرد. پوتین در انتخابات سال ۲۰۱۲ از سوی این حزب به عنوان کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری معرفی شد؛ مقامی که با توجه به شش ساله شدن دوره ریاست‌ جمهوری در روسیه، می‌تواند پوتین را تا سال ۲۰۲۴ در مسند قدرت باقی نگه دارد؛ یعنی هنگامی که پوتین ۷۱ سال سن خواهد داشت.


بسیاری این را یک تجربه سیاسی بی نظیر در جهان سیاست می‌خوانند؛ اداره یک کشور به دست دو نفر ـ یک وکیل تکنوکرات کارکشته در مقام رئیس‌جمهور و یک مأمور سابق «ک.گ.ب» در مقام نخست‌وزیر ـ که شاید تنها در زمان پوتین به چنین قدرت باور نکردنی دست یافته باشد.


در سال ۲۰۰۵ پوتین کمک کرد تا مدودف که در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۴ رئیس دفتر انتخاباتی وی و در این سال، وکیل دفتر شهردار سن پترزبورگ نیز بود، به عنوان یکی از معاونین نخست وزیر منصوب شود. پوتین راهی را که خود رفته بود برای مدودف برگزید.

سال ۲۰۰۸؛ در حالی که قانون اساسی به پوتین اجازه نمی‌داد، بیشتر از این بر مسند ریاست جمهوری روسیه تکیه بزند، جای خود را به مدودف داد تا با حمایت‌های پوتین، او برنده انتخابات ۲۰۰۸ روسیه باشد.

حضور پوتین به عنوان نخست وزیر روسیه، همواره او را به اعمال نفوذ بر مدودف متهم می‌کرد. این در حالی بود که افکار عمومی، پوتین را «مرد پشت صحنه سیاست‌های مدودف» می‌دانند.

تابستان سال ۲۰۰۸؛ یکی از مهمترین چالش‌های روسیه رخ داد و آن هم درگیری در اوستیای جنوبی بود که منجر به جنگ میان روسیه و گرجستان شد. هرچند مدودف، رئیس‌جمهور جوان روسیه، دستور حمله به اوستای را صادر کرده بود، حتی در گرجستان هم بر این باور بودند که آتش این جنگ را پوتین برافروخته است.

به رغم حضور پوتین در میدان قدرت در روسیه، سران کشورها بیشتر ترجیح می‌دهند با مدودف مراوده داشته باشند تا پوتین. به هر روی، سوابق فعالیت‌های پوتین در دستگاه جاسوسی، این حس را پدید می‌آورد که شاید او چندان معاشر خوبی نباشد و یا شاید معاشرت با او چندان جذاب نباشد!

اکنون پوتین در آستانه ریاست جمهوری دوازده ساله خود بر روسیه است؛ آیا مدودف پس از پوتین به نخست‌وزیری خواهد رسید و آیا همکاری Vova و Dima آنچنان که روس‌ها این دو را می‌خوانند، ادامه خواهد داشت؟!

منبع: تابناک

باز نشر: مجله اینترنتی Bartarinha.ir