رقیب چینی اف ۱۶ چه ویژگی‌هایی دارد؟

گجت نیوز: کشور مصر در راستای افزایش قدرت نظامی و راهبردی خود، در سال ۲۰۱۸ سفارش خرید جنگنده‌های سوخو Su-۳۵S از روسیه را ثبت کرد؛ اما تحت فشار ایالات متحده و به دلیل قانون کاستا (CAATSA) که صادرات تسلیحاتی روسیه را هدف قرار می‌دهد مجبور به لغو آن شد. اکنون به نظر می‌رسد مصر به سمت خرید جنگنده‌های چینی روی آورده است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که وزارت دفاع مصر در ۱۹ آگوست اولین سفارش رسمی خود را برای جنگنده‌های نسل چهارمی J-۱۰C چین ثبت کرده است. این تصمیم پس از پیوستن مصر به گروه بریکس در اوایل سال جاری و نیاز به جایگزینی برای ناوگان قدیمی جنگنده‌های خود اتخاذ شده است. این خرید، مصر را به دومین کشور در جهان (پس از پاکستان) تبدیل می‌کند که جنگنده J-۱۰C را سفارش می‌دهد.

جنگنده J-۱۰C به‌عنوان رقیب چینی برای جنگنده اف ۱۶ در نظر گرفته می‌شود و به‌نظر می‌رسد از نظر توانایی رزمی و با قیمت مشابه، برتری‌هایی نسبت به F-۱۶ ارتقا یافته داشته باشد.

معرفی جنگنده چینی و توانمند J-۱۰C

جنگنده J-10 (Jian-10 یا Fighter-10)، نخستین جنگنده چندمنظوره بومی چین توسط شرکت هواپیماسازی چنگدو طراحی و ساخته شده است. این جنگنده که در غرب با نام مستعار «اژدهای نیرومند» و در ناتو با نام “Firebird” شناخته می‌شود، پروژه‌ای با سابقه طولانی است که ریشه‌های آن به اوایل دهه ۱۹۹۰ بازمی‌گردد.

برنامه رسمی توسعه J-10 در سال ۱۹۹۸ با اولین پرواز نمونه اولیه تک‌سرنشین آغاز شد. در سال ۲۰۰۳، نسخه دو سرنشین این جنگنده برای نخستین بار به پرواز درآمد و بنا بر گزارش‌ها، J-10 در سال ۲۰۰۵ به‌طور رسمی وارد خدمت نیروی هوایی چین شد. در آوریل ۲۰۱۰، نیروی هوایی چین به‌طور عمومی از J-10، به‌عنوان نخستین جنگنده بومی نسل چهارم خود، رونمایی کرد.

از آن زمان این جنگنده در چندین نسخه توسعه یافته است. J-10B که در سال ۲۰۱۶ معرفی شد، نسخه ارتقا یافته‌ای با رادار آرایه فازی فعال الکترونیکی (AESA)، قابلیت سوخت‌گیری هوایی، سیستم کنترل بردار رانش پیشرفته و آنتن پوش دماغه بلندتر است. آخرین نسخه، J-10C، در آوریل ۲۰۱۸ رونمایی شد و به‌عنوان جنگنده نسل 4.5 در نظر گرفته می‌شود که قابل مقایسه با F-16 ارتقا یافته ایالات متحده است.

J-10C دارای ویژگی‌های قابل توجهی است که آن را در زمره جنگنده‌های پیشرفته قرار می‌دهد. رادار AESA آن، دقت، وضوح و مقاومت در برابر پارازیت بسیار بالاتری نسبت به نسل‌های قدیمی‌تر رادار ارائه می‌دهد. همچنین، استفاده از مواد کامپوزیتی در ساختار هواپیما به افزایش استحکام و کاهش وزن آن کمک کرده است.

پیشرانه و تجهیزات جنگنده جی ۱۰

جنگنده J-10 در ابتدا با موتورهای روسی Saturn AL-31FN توسعه داده شد، اما پس از مدتی چین موتور بومی خود با نام WS-10 را توسعه داد و در این جنگنده به کار برد. موتور WS-10 از نظر قدرت، عملکرد بهتری نسبت به AL-31FN دارد و این امر به افزایش توانایی‌های رزمی J-10 کمک کرده است.

همچنین، J-10 به رادارهای پیشرفته و چندمنظوره مجهز شده است که قابلیت کشف و رهگیری اهداف زمینی و هوایی را به طور همزمان دارد. این رادارها در کنار سیستم‌های اویونیک پیشرفته مانند نمایشگرهای دیجیتال، سیستم‌های هشدار راداری و سامانه جنگ الکترونیک، قابلیت‌های رزمی این جنگنده را به طور قابل توجهی افزایش داده‌اند.

از نظر تسلیحاتی، J-10 قادر به حمل طیف گسترده‌ای از مهمات از جمله موشک‌های هوا به هوای هدایت‌شونده PL-8 و PL-12، موشک‌های هوا به زمین و ضد کشتی و بمب‌های هدایت شونده لیزری و ماهواره‌ای است. این جنگنده از یک توپ دولول Gryazev-Shipunov GSh-23 در زیر ورودی هوا برخوردار است و به یازده نقطه اتصال خارجی برای حمل تسلیحات و تجهیزات مختلف تا وزن شش هزار کیلوگرم مجهز است.

این نقاط می‌توانند برای حمل موشک‌ها، بمب‌ها، مخازن سوخت و غلاف‌های اویونیک مورد استفاده قرار گیرند. از لحاظ قابلیت‌های پروازی، J-10 مانند F-16 دارای بدنه‌ای چابک و از نظر آیرودینامیکی ناپایدار است که با استفاده از یک سیستم کنترل پرواز با سیم پیشرفته تثبیت می‌شود. اعتقاد بر این است که J-10C قابلیت‌های رزمی مشابه یک جنگنده نسل 4.5، مانند رافال، دارد و می‌تواند به عنوان یک چالش جدی برای نیروی هوایی هند و دیگر رقبای منطقه‌ای تلقی شود.

نگرانی ژئوپلتیک آمریکا از قراردادهای نظامی چین

اگر قرارداد خرید جنگنده‌های J-10C چین توسط مصر نهایی شود، معامله‌ای بسیار مهم و با پیامدهای گسترده خواهد بود. قراردادهای خرید جنگنده تاثیرات دراز مدتی بر روابط نظامی و صنعتی کشورهای درگیر خواهند گذاشت. این قراردادها معمولا شامل همکاری‌های گسترده در زمینه‌های تامین قطعات یدکی، آموزش خلبانان و متخصصان فنی، تعمیر و نگهداری و پشتیبانی فنی برای چندین دهه می‌شوند که این امر به ایجاد وابستگی‌های عمیق بین صنایع نظامی و بخش‌های مرتبط در دو کشور منجر خواهد شد.

علاوه بر مصر، گزارش‌هایی مبنی بر بررسی امکان خرید جنگنده‌های چینی توسط سایر کشورها نیز وجود دارد. به عنوان مثال، امارات مشتری پیشرفته‌ترین جنگنده چین شده است. ناکامی در خرید F-35 آمریکایی منجر به گرفتن چنین تصمیمی از سوی امارات شده است. همچنین، پیش از روی کار آمدن خاویر میلای، گزارش‌هایی مبنی بر تمایل آرژانتین به خرید جنگنده‌های چینی وجود داشت. اما با تغییر سیاست‌های دولت آرژانتین به سمت غربگرایی و عدم الحاق به پیمان بریکس، این برنامه لغو شد و به جای آن، آرژانتین به خرید جنگنده‌های F-16 دست دوم از دانمارک روی آورد.

این تغییر رویکرد آرژانتین، پس از رفع وتوی پیشین بریتانیا علیه این کشور امکان پذیر شده است. در کل، علاقه رو به رشد برخی کشورها به خرید جنگنده‌های چینی، نشانه‌ای از تغییر در تعادل قدرت در بازار تسلیحات جهانی است و نشان می‌دهد که چین در حال تبدیل شدن به یک بازیگر قدرتمند در این حوزه می‌باشد.