پشت‌پرده اصرار تندرو‌ها برای ابلاغ قانون حجاب

روزنامه صبح نو در گزارشی درباره فشار تندروها برای اجرایی شدن قانون عفاف و حجاب نوشت؛ در چند مدت اخیر برخی نمایندگان مجلس، موازی با تجمع‌های بیرون مجلس، قالیباف را مخاطب اجرای قانون عفاف و حجاب قرار دادند و به گونه‌ای القا کردند که انگار رئیس مجلس مانع ابلاغ این قانون است.

در هفته‌ای که گذشت پروژه برخی جریان‌های سیاسی برای قرار دادن رئیس مجلس مقابل لایحه حجاب که بخشی از بازی بزرگ‌تر خروج قالیباف از جریان انقلاب است، شدت گرفت. طراحان این بازی بر این باورند که با حضور قالیباف به‌عنوان یکی از چهره‌های شاخص و کلیدی جبهه انقلاب، امکان تسلط کامل آنها بر این جریان وجود ندارد و باید با شکل دادن به برخی دوقطبی‌ها، تصویر یک انقلابی منفعل و یا یک غیرانقلابی از محمدباقر قالیباف ساخت. اوج این پروژه در انتخابات مجلس دوازدهم بود که طراحان اصلی این بازی از دوگانه انقلابی/ انقلابی‌تر استفاده و حتی از تعریف رهبر انقلاب از مجلس یازدهم هم عبور کردند تا پروژه خود را به نتیجه برسانند. پروژه‌ای که با همه فراز و نشیب‌ها و تلاش‌های این گروه‌ها به نتیجه نرسیده و قالیباف به‌عنوان چهره‌ای انقلابی به اداره مجلس می‌پردازد.  

در همین راستا در چند مدت اخیر برخی نمایندگان مجلس، موازی با تجمع‌های بیرون مجلس، قالیباف را مخاطب اجرای قانون عفاف و حجاب قرار دادند و به گونه‌ای القا کردند که انگار رئیس مجلس مانع ابلاغ این قانون است. نوع گفته‌ها و شعارهای تجمع‌کنندگان و برخی نمایندگان مجلس دقیقا به گونه‌ای است که مسئول بودن رئیس مجلس در مقابل ابلاغ قانون را تداعی می‌کند. یکی از سازمان‌دهندگان تجمعات بیرونی حسین‌ الله کرم است که سال‌هاست مخالفت خود را با قالیباف عیان و در قالب رزما در ائتلافی علیه شانا و رئیس مجلس در انتخابات مجلس دوازدهم شرکت کرد. حضور چهره‌هایی مثل الله کرم نشان می‌دهد که طراحان این بازی قصد و نیت سیاسی دارند وگرنه خود به خوبی می‌دانند که مسئول ابلاغ نشدن این قانون رئیس مجلس نیست؛ اما مقاصد سیاسی موجب شده که حتی ابلاغ نشدن این قانون را فرصتی برای سیبل قرار دادن قالیباف قرار دهند.

صحبت‌های جدید آقای آقاتهرانی از این جنبه دارای اهمیت بود. او که خود توسط برخی تجمع‌کنندگان مورد سوال قرار گرفته بود و در هر دو انتخابات اخیر در فهرستی به سرلیستی محمدباقر قالیباف حاضر بود، با لحنی کنایه‌آمیز قالیباف را درباره ابلاغ نشدن این قانون خطاب قرار داده و گفته که چه‌طور رئیس مجلس حاضر است به لبنان برود و به بچه‌های حزب‌الله سر بزند؛ اما حاضر نیست تا دم در مجلس بیاید. ایشان طوری صحبت کرده که انگار از لبنان رفتن رئیس مجلس ناراحت و دلخور است وگرنه این موضوع چه ربطی به سفرهای افتخارآمیز قالیباف به لبنان دارد. ایشان و هم‌فکرانشان به جای کنایه زدن باید از روابط گرم قالیباف با جبهه مقاومت و حزب‌الله لبنان استقبال و تلاش کنند که خود هم دارای چنین روابطی باشند. این صحبت‌های آقاتهرانی را باید کنار طراحی کمپین امضای ابلاغ قانون حجاب در مجلس قرار داد که باز هم قالیباف را مخاطب خود قرار داده بود.

همه این‌ها در حالی است که قالیباف وظیفه خود را نسبت به این قانون انجام داده و آنچه موجب عدم ابلاغ این قانون شده، تصمیم شورای بالادستی امنیت ملی است که رئیس این شورا، رئیس‌جمهور است.

این قانون از سوی رئیس مجلس آماده ابلاغ بود و مراحل خود را هم طی کرده بود؛ اما با تصمیم این شورا و بنا بر مصالح کشور قرار به عدم ابلاغ قانون شد و بنابراین قالیباف نمی‌تواند و نمی‌توانست این قانون را ابلاغ کند. با این فرض چرا و چگونه طراحان این بازی مخاطب را مجلس قرار می‌دهند. رئیس‌جمهور به صراحت گفته که این قانون را اجرا نخواهد کرد و خود او به‌عنوان رئیس شعام چنین نظر صریحی دارد. حال با چه استدلالی رئیس مجلس باید مخاطب اجرای این قانون باشد. مگر قالیباف رئیس شعام است که دستور ملغی شدن این تصمیم را بدهد؟

واقعیت این است که طراحان اصلی این بازی که توقع نداشتند با این حجم از تخریب قالیباف، رئیس مجلس دوازدهم شود، اکنون به دنبال قرار دادن بدنه انقلابی مقابل رئیس مجلس هستند و در طول این مدت اخیر به شکل های مختلفی این بازی را ادامه دادند. از انتصاب ظریف، مخاطب قرار دادن قالیباف را آغاز دادند و در اعلام وصول استیضاح همتی آن را پی گرفتند و اکنون با موضوع حجاب آن را ادامه می‌دهند. 

همه این‌ها در حالی است که قالیباف فراتر از این بازی‌های سیاسی به‌عنوان یک فرد انقلابی، مصالح کشور و انقلاب را در مجلس دنبال می‌کند و این حاشیه‌ها از عزم او برای دنبال کردن آرمان‌های انقلاب و حرکت در جهت حل مشکلات مردم در زمینه اقتصادی و معیشتی که انگار اولویت برخی جریان‌های سیاسی رادیکال چپ و راست نیست، نمی‌کاهد.