بررسی آمار تصادفات و عوامل تأثیرگذار در نوروز ۱۴۰۳

برترین‌ها: تعطیلات نوروز هر سال با افزایش چشمگیر سفرهای جاده‌ای همراه است و همین موضوع باعث بالا رفتن ریسک تصادفات رانندگی می‌شود. با وجود تلاش‌های انجام‌شده برای کاهش سوانح، آمار تصادفات و تلفات جاده‌ای همچنان نگران‌کننده است. بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد که برخی استان‌ها بیشترین سهم را در حوادث رانندگی داشته‌اند و عوامل مختلفی همچون سرعت غیرمجاز، تغییر مسیر ناگهانی و نقاط حادثه‌خیز نقش پررنگی در این حوادث ایفا کرده‌اند. در ادامه، نگاهی دقیق به آمار تصادفات نوروز ۱۴۰۳ و عوامل مؤثر در بروز این حوادث خواهیم داشت.

افزایش چشمگیر ترددها در کشور

تعداد وسایل نقلیه کشور به ۴۲.۵ میلیون دستگاه رسیده و در مقابل، ۴۱.۵ میلیون نفر دارای گواهینامه رانندگی هستند. بر اساس آمارهای رسمی، تعداد کل ترددهای سالانه در کشور به حدود ۹ میلیارد مورد می‌رسد. در بازه پانزده‌روزه تعطیلات نوروز ۱۴۰۳ نیز بیش از ۵۳۰ میلیون تردد در جاده‌های کشور ثبت شده است.

۸ استان با بیشترین تلفات تصادفات جاده‌ای

بیش از ۵۵ درصد از تلفات ناشی از تصادفات رانندگی در هشت استان کشور گزارش شده است. استان‌های تهران، خراسان رضوی، آذربایجان شرقی، اصفهان، فارس، سیستان و بلوچستان، کرمان و خوزستان بیشترین آمار مرگ‌ومیر ناشی از تصادفات را به خود اختصاص داده‌اند.

نرخ مرگ‌ومیر در مراحل مختلف تصادف

بررسی‌ها نشان می‌دهد که ۵۲ تا ۵۵ درصد از فوتی‌ها در همان صحنه تصادف جان خود را از دست می‌دهند. درحالی‌که ۶ تا ۸ درصد هنگام انتقال به مراکز درمانی و ۳۷ تا ۴۲ درصد پس از بستری شدن در بیمارستان‌ها جان می‌بازند.

تقسیم‌بندی جان‌باختگان بر اساس نوع وسیله نقلیه

تحلیل آمار فوتی‌های تصادفات نشان می‌دهد که بیشترین قربانیان حوادث جاده‌ای شامل گروه‌های زیر هستند:

۲۰ درصد عابران پیاده

۲۲ درصد راکبان موتورسیکلت

۲۵ درصد رانندگان خودروها

۳۳ درصد سرنشینان وسایل نقلیه

بیشترین آسیب‌های ناشی از تصادفات

تصادفات رانندگی آسیب‌های مختلفی به بدن افراد وارد می‌کند که از بین آن‌ها، ۳۷ درصد جراحات در ناحیه سر و صورت اتفاق می‌افتد. ۱۰ درصد از صدمات در گردن، ۲۰ درصد در سینه و شکم و ۱۲ درصد در دست‌ها و ۱۲ درصد دیگر در پاها گزارش شده است.

نقاط حادثه‌خیز؛ عامل مهم در تصادفات مرگبار

بیش از ۳۰ درصد از فوتی‌های تصادفات و ۲۱ درصد از مجروحان این حوادث مربوط به نقاط حادثه‌خیز جاده‌ای هستند. این آمار نشان می‌دهد که اصلاح زیرساخت‌های جاده‌ای می‌تواند تأثیر چشمگیری در کاهش حوادث رانندگی داشته باشد.

علل اصلی تصادفات در نوروز ۱۴۰۳

طبق بررسی‌های انجام‌شده، عمده‌ترین دلایل تصادفات در بازه تعطیلات نوروزی ۱۴۰۳ به شرح زیر است:

۴۴ درصد ناشی از سرعت غیرمجاز

۲۱ درصد تغییر مسیر ناگهانی

۹ درصد انحراف به چپ

۸ درصد عدم رعایت حق تقدم

استان‌هایی با افزایش فوتی در نوروز ۱۴۰۳ نسبت به سال گذشته

مقایسه آمار تصادفات نوروز ۱۴۰۳ با سال گذشته نشان می‌دهد که برخی استان‌ها با رشد چشمگیر تعداد فوتی‌ها مواجه بوده‌اند:

ایلام: افزایش بیش از ۱۱۰ درصدی

سمنان: افزایش ۷۴ درصدی

اصفهان: افزایش ۳۸ درصدی

قم و هرمزگان: افزایش ۳۱ درصدی

تهران بزرگ: افزایش ۲۹ درصدی

تصادف‌های جاده‌ای؛ دغدغه‌ای جدی از نگاه مردم

نتایج تازه‌ترین نظرسنجی مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ISPA) نشان می‌دهد که بیش از یک‌سوم شهروندان کشور تجربه نزدیک از آسیب‌های ناشی از تصادف‌های رانندگی در میان اعضای خانواده یا بستگان درجه‌یک خود داشته‌اند. این آمار هشداردهنده بار دیگر ضرورت توجه به ایمنی جاده‌ها و اصلاح ساختارهای حمل‌ونقل را یادآوری می‌کند.

طبق این نظرسنجی که در بازه زمانی ۲۹ بهمن تا ۱ اسفند ۱۴۰۳ و از طریق مصاحبه تلفنی با ۱۰۳۳ نفر از افراد بالای ۱۸ سال در سراسر کشور (شهر و روستا) انجام شده است، ۳۵.۱ درصد از پاسخ‌دهندگان اعلام کرده‌اند که یکی از نزدیکان آن‌ها در تصادفات رانندگی دچار نقص عضو یا آسیب بدنی شده است. در مقابل، ۶۴.۶ درصد چنین تجربه‌ای نداشته‌اند.

اما مردم، چه عواملی را مقصر اصلی بالا بودن تصادفات جاده‌ای می‌دانند؟ طبق داده‌های این پژوهش، کیفیت پایین جاده‌ها و راه‌ها با ۶۲.۳ درصد، مهم‌ترین عامل شناخته شده است. پس از آن، رعایت نکردن قوانین رانندگی توسط مردم (۵۴.۶ درصد) و سطح پایین ایمنی و کیفیت خودروها (۵۲.۶ درصد) در رتبه‌های بعدی قرار دارند. در این میان، کم‌کاری و ضعف مدیریت پلیس (۶.۳ درصد)، ضعف قوانین و مقررات رانندگی (۴.۴ درصد) و سایر عوامل (۲.۷ درصد) نیز در آمارها دیده می‌شوند.

این یافته‌ها نشان می‌دهد که مردم نه‌تنها وضعیت زیرساخت‌های حمل‌ونقل را در افزایش تصادفات جاده‌ای مؤثر می‌دانند، بلکه رفتارهای رانندگی و استانداردهای ایمنی خودروها را نیز از عوامل کلیدی می‌شمارند. حال سؤال اینجاست که آیا نهادهای مسئول برای کاهش این آمارهای نگران‌کننده، برنامه‌ای جامع و کارآمد در دستور کار دارند؟