انتقاد آقای کارگردان از تحریم اکران فیلمش

ایسنا: کارگردان فیلم «بی سرو صدا» از اکران نشدن فیلمش در سینما «فرهنگ» و اینکه آن را به نوعی تحریم فیلم از سوی سینمای تحت مدیریت بنیاد سینمایی فارابی می‌داند، انتقاد کرد.

مجیدرضا مصطفوی که فیلم «بی‌سرو صدا» را پس از دو سال به تازگی در سینماها اکران کرده، در گفت‌وگویی با ایسنا بیان کرد: نمایش این فیلم در سینماهای کشور حدود یک هفته است که آغاز شده ولی هنوز یکی از مهم‌ترین سینماهای تهران را در اختیار نداریم.

او توضیح داد:‌ ما از قدیم یعنی پیش از آنکه سینمای بنیاد سینمایی فارابی شکل بگیرد، یک پاتوق فرهنگی در منطقه شمالی تهران به نام سینما «فرهنگ» داشتیم که اتفاقاً جنس فیلم‌هایی که در آنجا اکران می‌شد شبیه همین فیلم‌های اجتماعی فعلی سینماها یعنی «زیبا صدایم کن» و «بی سر و صدا» بود. مدیریت این سینما در مقطعی در اختیار بخش خصوصی بود و بعد به بخش دولتی رسید و حالا هم زیر نظر بنیاد سینمایی فارابی است. امروز، ۳۱ اردیبهشت‌ماه که هشت روز از اکران «بی‌سر و صدا» گذشته، مداوم از مدیر سینما فرهنگ پیگیری کرده‌ایم تا این فیلم که پس از دو سال و با سختی‌های فراوان به اکران رسیده، در سینما فرهنگ هم سانس داشته باشد ولی هنوز خبری نشده است.

مصطفوی ادامه داد:‌ من می‌پذیرم که برای اقتصاد سینما باید اکران فیلم‌های کمدی هم تعریف شود ولی اگر قرار باشد فقط به سمت طیف گسترده‌ای از فیلم‌های کمدی برویم، پس جایگاه فیلم‌هایی مثل «بی سر و صدا» و دیگر فیلم‌های اجتماعی در سینما «فرهنگ» چیست؟  

او با تاکید بر اهمیت سینما فرهنگ به عنوان یکی از مهم‌ترین پاتوق‌های فرهنگی در تهران، گفت: در پیگیرِ‌هایی که با مدیریت سینما داشتیم و پس از چند روز امروز و فردا کردند، تقریبا با تاکید و صراحت اعلام شد که به فیلم «بی‌سر و صدا» در سینما فرهنگ سئانس داده نمی‌شود. البته من پیگیری‌هایی را از مدیران بالادستی در فارابی انجام دادم، آن‌ها قول مساعدت داده بودند ولی از طرف مدیریت سینما اقدامی صورت نگرفته است و به نظر می‌رسد فیلم ما در واقعیت توسط بنیاد سینمایی فارابی به عنوان مرجعی که سینما فرهنگ را اداره می‌کند، تحریم شده است.  

وی با اشاره به اینکه فیلمش در بخش خصوصی تولید شده، افزود:‌ اکران این فیلم در سینماها با ۵۰ سالن در روز اول شروع شد و به تدریج تعداد سئانس‌ها و سالن‌ها رو به افزایش است. «بی‌سرو صدا» که تبلیغات شهری و تلویزیونی هم ندارد، از آن جنس فیلم‌هایی است که به مرور زمان از طریق مخاطبان بیشتر معرفی می‌شود و این انتظار وجود دارد که سینماها در کنار فیلم‌های کمدی به سینمای اجتماعی هم توجه داشته باشند.